HayatParaya ihtiyacınız yok gülümseyin ve yola çıkın

Paraya ihtiyacınız yok gülümseyin ve yola çıkın

Dünyadaki 198 ülkenin tamamını gezip, bunu yapmayı başaran en genç insan olarak kırılması güç bir rekora imza atan Gunnar Garfors, seyahatini büyük paralar harcamadan ve işinden ayrılmadan sonlandırmayı başarmış. Garfors, toplam on yılda bitirdiği dünya seyahatiyle ilgili, "Pahalı bir arabaya sahip olmakla dünyayı görmek arasında akıllı bir tercih yaptım” diyor.

Yusuf GençYeni Şafak
Garfors, çocukluk yaşlarında kendisine koyduğu '40 yaşına kadar bütün dünyayı göreceğim' hedefini 37 yaşında tamamlayıp, dünyadaki tüm ülkeleri gören en genç isim ünvanına sahip olmayı başarmış Norveçli bir yayıncı. Dünya üzerindeki 198 ülkenin tamamına gitmeyi başaran Garfors, üstelik uzun yıllar alan bu seyahatini işinden ayrılmadan yapmayı da başarmış. Seyahati boyunca aldığı notları, “198: Gidilecek Ülke Bırakmamayı Nasıl Başardım” adlı kitabında bir araya getiren Garfors, niyeti olup da cesaret edemeyenlere “Paraya takılmayın, gülümseyin ve yola çıkın” diyor.

Pek çok insanın istediği ama yine pek çok insanın yapamayacağını bildiği için sadece hayal ettiği fantastik bir yolculuğa çıktınız. 198 ülke! Jules Verne'nin kahramanları gibi. Hikâyeyi başından dinlemek isteriz.
Çocukluğuma geri dönmeliyim. Henüz 3 yaşındayken babam bir Cruise gemisinde doktor olarak çalışıyordu. Cruise gemisi ile gittiği yerlerden bizlere video kayıtlar gönderiyordu ve biz de böylece gittiği yerlerdeki harika şeyleri görebiliyorduk. Annem bize babamın gemisi için ‹dünyanın öbür ucunda› derdi, dünyanın da yuvarlak olduğunu biliyorduk, 3 yaşındaki bir çocuk için babasının çok uzaklarda ters dönmüş bir teknede olduğunu kabul etmek çok kolay değildi. Biz de babama aynı güzellikte videolarla cevap vermek istiyorduk, fakat bu küçük bir Norveç köyünde mümkün değildi. 17 yaşımda bir arkadaşımla birlikte interraile (Avrupa Treni, hemen hemen tüm Avrupa›yı gezdiren bir tren, gençlere fiyat avantajı da var) katılarak 13 Avrupa ülkesini görme fırsatım oldu. Batı dünyasının dışına çıkmam ise bir kaç yıldan fazla zaman aldı, dünyayı daha iyi anlamaya ihtiyacım vardı ve bunu yapmak için dünyayı keşfetmem gerekiyordu.



Hikayeniz bir iddiayla şekillenmiş sanırım…

2004 yılında sonu –stan ile biten 7 ülkeyi görmeye karar verdim. 2008 yılında seyahate başladım ve kendimi 85 ülkeyi görmüş halde buldum. Sonrasında bir arkadaşımla iddiaya girdik ve bu iddia ulusal yayın yapan bir radyoda da duyuruldu, o zaman 197 ülke vardı ve iddia 197 ülkenin tamamının görülmesi idi. Bunun için arkadaşım kendi arabasını ortaya koydu. Güney Sudan'ın da ülke olmasından sonra ülke sayısı 198'e çıktı.

BİR GÜNDE BEŞ KITA FİKRİ İSTANBUL'DA ÇIKTI

İstanbul'da yaşayan insanların önemli bir kısmı, işe gitmek için her gün Asya kıtasından Avrupa kıtasına geçiyor. Ben mesela, her gün iki ayrı kıtaya ayak basıyorum ama siz bir günde beş kıtaya ayak basmayı da başardınız?
Evet, 2012 yılında İngiliz arkadaşım Adrian ile bir günde 5 kıta gördüm. Aslında bu kararı İstanbul'da aldım, tıpkı senin gibi çok sayıda insanın orada her gün kıta değiştirerek yaşadığını gördüğümde bu fikir canlandı zihnimde. Boğaz Köprüsünü geçtiğimde fark ettim ki, 2 dk içinde 2 kıtada bulunabildim, acaba 1 gün içerisinde en fazla kaç kıtada bulunmam mümkün olur. Türkiye'nin Asya yakasından başladım, yemek yedim ve saat 01.15'te Sabiha Gökçen'den uçağa bindim. Bu seyahat sürecini yönetmek için çok erken bir başlangıca ihtiyacımız vardı, Sabiha Gökçen'den Kazablanka'ya uçtuk böylece Afrika kıtasına ayak bastık ve sonrasında Paris'e uçarak Avrupa kıtasına ayak bastık. Sonrasında ise Atlantik'i geçerek Punta Cana yani Dominik Cumhuriyetine giderek Kuzey Amerika'ya, sonrasında da Venezuala'ya uçarak Güney Amerika'da müthiş bir partiyle 5 kıtaya 1 günde ayak basmış olduk.

İSTANBUL


Ayrıca İstanbul'u da sormalıyım size. Tüm dünyayı görmüş biri olarak bize İstanbul'dan bahsetseniz?

Dünyayı iki kıtaya bölen en büyük şehir İstanbul, kıtaları bölen diğer dört şehir İstanbul'a göre çok daha küçük yerler. İstanbul'da eski moda klasik yolcu gemilerine hayran kaldım ve Taksim'in restorantları tartışmasız çok eğlenceli. Restorantlar demişken Kadıköy'ün o kalabalık restoranları ve küçük marketlerini, dar caddelerini unutmamak lazım. İstanbul modern sanat müzesi bir mücevher, boğazın Asya tarafında yapılan geleneksel Türk kahvaltıları ve son olarak araç trafiğine kapalı Adalar, unutamayacağım şeyler arasındaydı.

PARAMI PAHALI BİR OTOMOBİLE DEĞİL SEYAHATE HARCADIM

Niyet edenler için öngörülebilir bir harita çıkaralım. 198 ülkeyi gördünüz, ne kadar harcadınız?
Aslına bakarsan seyahatlerim için ne kadar para harcadığım hakkında çok bir fikrim yok. Zaten bunu hesaplamak da çok zor hayatımın son 10-15 yılı seyahatlerle geçiyor benim. Bir arabaya veya bir CD koleksiyonuna sahip değilim, bunlar yerine paramı seyahatlere harcadım. Ve kesinlikle bundaan dolayı herhangi bir pişmanlığım yok, farklı atmosferlerde edindiğim bu tecrübeler olmadan, o yerleri görmeden, kokuları ve tadları almadan yaşamayı asla istemezdim. Kırmızı süslü bir arabayı veya teras kat bir daireyi kim ister? Seyahat etmek yerine bunlara sahip olma fikrini aklıma hakaret olarak kabul ederim. Sorunuza cevap vermek adına ülke başına 600 euro ortalama harcadım diyebiliriz. Bu yaklaşık 120 bin euro ediyor, daha az ya da fazla olabilir ama gerçekten hiçbir fikrim yok.

Sıkı plan fırsatları öldürür

İRAN


Ne kadar zamanda planladınız seyahatinizi?

Planlamak, bazı şeylerin yolunda gitmesini sağlamak açısından önemli elbette. Gezeceğin, göreceğin yerleri daha az fire vererek daha hesaplı bir şekilde gezmene neden olabilir bu, iyi bir şey. Ama ucuz bir son dakika biletinden faydalanamazsın, aklına ansızın gelen dahiyane bir fikri değerlendiremezsin, ansızın gelişen bir fırsatı değerlendiremezsin çok planlı olursan.

Hesapladınız mı bir ülkede ortalama kaç gün kaldınız?
Hayır, zaten bu gerçekten hiç adil olmazdı. Öyle ülkeler vardı ki sadece 1 gün geçirdiğim… Vatikan mesela, orada bir gece geçirmem için Papa yeterli bir gerekçe değildi.

FAKİRLER, ZENGİNLERDEN DAHA GÜZEL GÜLÜYOR

Peki, yolculuğa çıkmadan önceki ve bitirdikten sonraki Gunner Garfors'ta ne değişti? Dünyaya ve insana ilişkin yeni öğrendiğiniz en önemli şey ne oldu?
Aslında dünyadaki tüm insanların arka planları ne olursa olsun birbirlerine çok benzer olduğunu gördüm. Bir de çok ilginçtir ki Afrika'da, Asya'da, Güney Amerika'da gördüğüm fakir insanların gülmeleri, güleryüzlülükleri, daha sağlıklı daha güvenlikli ortamlarda yaşayan Batı'daki insanlardan çok çok daha fazla. Belki de onların da sahip oldukları ve onları mutlu kılan tek şeyleri gülümsemeleri.

ANTARTİKA


198 ülke demek kaba hesapla yeryüzünde yaşayan her ulustan insanla görüşmeniz anlamına geliyor. 'İnsan'ı gördünüz yani. Ne dersiniz, 'insan'dan ümit var mı?

Evet, konuşmaktan daha fazla dinleyebilirsek eğer umut var. Kendi ülkemizin içindeki insanlarla işbirliği yapabilirsek ve dışarıdakilerle de komşuluk yürütebilirsek umut var. Farklılıklarımız var, bunlara saygı duyabilirsek eğer, umut var.

Dünyayı gezdiniz ve üstelik bunu kitaplaştırdınız. Bir yerlere gitmek isteyip bir türlü gidemeyen milyonlarca insanın öfkesini kazandınız bu kitapla, farkındasınız değil mi?
Bunun kesinlikle farkındayım, gezi notlarını paylaştığım blog sayfamın altına çokça yorum alıyorum bu konuda. Kosta Rika'li bir çocuk özellikle bana nefretini her platformda belirtiyor. Ama söylediğim gibi ufacık öngörü ve planlamalarla zannettiğinizden çok daha ucuza mal edebilirsiniz seyahatlerinizi. Kampanyaya dahil havayollarından ucuz biletler alabilirsiniz, gittiğiniz yerde yine trenleri ve otobüsleri de çok ucuza getirebilirsiniz. Restorantlarda yemek yerine marketlerden alacağınız hazır gıdalar ile beslenerek çok ucuza karnınızı doyurabilirsiniz. Konaklama olarak da sizin gibi seyahat halinde olan insanlarla aynı odayı paylaşarak konaklama ücretlerini komik rakamlara indirebilirsiniz. Bütün bunları yapmanız için biraz cesaret ve gülümseyen bir yüz yeterli.

Gülümsemek, insanoğlunun gerçek dili

Dünyanın hepsini değilse de en azından bir kısmını görmek isteyenler için en öncelikli tavsiyeniz ne olur?
En önemli şey insanlara gülerek yaklaşmak… İnsanların çoğu buna değer veriyor ve kendini bir anda bir partiye, bir akşam yemeğine davet edilmiş buluyorsun. Mesela ben seyahatlerden kalma bir alışkanlık olarak artık eskisinden daha fazla gülüyorum ve bu bence işe yarıyor. Yöreseli takip etmek insanlarla tanışmanın en iyi yolu… Böylece gerçek kültürleri görüyorsun ve aslında nerede yoğunlaşıp nerede yoğunlaşmaman gerektiğini de daha hızlı anlıyorsun. Ayrıca, dünyanın en zenin ülkeleri yalnızca sahne üzerinde zengindir. Gidecekseniz dünyanın yoksul ülkelerine gidin. Doğanın bozulmamış güzelliği, safari alanları, tertemiz gökyüzü ve mis gibi toprak.