Ortadoğu’da siyaset yapan her liderin hayat riski vardır. Hele Lübnan gibi kırılgan bir coğrafya ise bu risk iki katına çıkar. Burada riski göze alamayan siyaset yapamaz. Suikasta uğrayan babasının yerine 2005’ten beri siyasete soyunan Sa’ad Hariri de bu riski en yakından bilenlerdendir. Birçok badireleri atlatarak Lübnan’a başbakan oldu. Ancak birden “bana suikast yapılacağını haber aldım, hayati tehlikem var” diyerek istifa etmesi kafaları karıştırdı.
Elbette gelecekte tarih bu davranışın sebebini sorgulayacaktır. Ama bize düşen de bugün ne oluyor sorusuna cevap aramaktır.ZiraLübnan, Ortadoğu’nun en kırılgan ülkesidir. Ama şimdi Hariri’nin istifası ile sadece Lübnan değil, bütün Ortadoğu tehdit altına girmiştir.
Hızla gelişen fakat geçmişe uzanan bu muammanın kısa zamanda çözülmesi zor olsa da bazı tahlillerde bulunmamıza engel değildir.
Öyleyse hanedan içinde tarihte görülmemiş bir hesaplaşmanın yaşandığı bir zamanda Hariri’nin Riyad’ta bulunması tesadüfi midir? Hele, burada kendi ülkesindeki problemleri ve İran’ı bahane ederek istifa etmesi siyaseten ne derece makuldur? Şimdilik cevapsız gibi duran bu sorular aslında bazı ihtimalleri de hatırlatmaktadır:
Bütün bu tablonun içinde hiç mi iyimser bir taraf yoktur? Elbette vardır. Bu kadim coğrafyanın geçmişi ve tecrübesi her türlü nev-zuhur siyaset ve siyasetçinin üstündedir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.