Çatışmalar boyunca sahada aktif olarak kullanılan ve ABD savunma mimarisinin belkemiğini oluşturan sistemlerin maliyetleri dikkat çekici boyutlara ulaştı. CSIS analizleri, her bir ateşlemesi milyonlarca dolara mal olan füzelerin binlerce kez kullanıldığını ortaya koyuyor. Özellikle birim maliyeti 2,6 milyon dolar olan Tomahawk seyir füzeleri, 3,9 milyon dolarlık Patriot hava savunma füzeleri, 5,3 milyon dolara mal olan SM-6 sistemleri ve fırlatma başına 15,5 milyon ile 28,7 milyon dolar arasında değişen faturalar çıkaran THAAD ve SM-3 önleme füzelerinin yoğun kullanımı, ordunun operasyonel maliyetini sadece birkaç hafta içinde milyarlarca dolar seviyesine taşıdı.
Stokları yeniden doldurmak dört yıl sürebilir
Savaşın bilançosuna dair paylaşılan çarpıcı detaylarda, çatışmalar süresince yalnızca Tomahawk füzelerinden sekiz yüz ellinin üzerinde ateşlendiği ve kullanılan Patriot füzelerinin sayısının binlerle ifade edildiği vurgulanıyor. Rapor, asıl büyük stratejik riskin tüketilen devasa mühimmat miktarından ziyade, bu yüksek teknolojili mühimmatların üretim bantlarındaki yavaşlıktan kaynaklandığına işaret ediyor. Boşalan stokları yeniden doldurmak için verilen siparişlerin teslimat süresinin bazı sistemlerde dört yıla kadar çıkabildiği, bunun da savunma hazırlığında uzun süreli bir zafiyete neden olabileceğini belirtiliyor.
Uygun maliyetli alternatifler beklentiyi karşılamıyor
Ortaya çıkan bu ağır faturayı hafifletmek ve azalan stokları dengelemek amacıyla Washington yönetiminin savaşın ilerleyen safhalarında daha düşük maliyetli seçeneklere yöneldiği kaydediliyor. Bu doğrultuda JDAM akıllı bombaları ve insansız hava araçlarına entegre edilen sistemlerin kullanımına ağırlık verilse de, uzmanlar bu ucuz alternatiflerin sahada yaratacağı etkiye şüpheyle yaklaşıyor. Analizde, söz konusu muadil silahların menzil, hedef hassasiyeti ve operasyonel esneklik gibi hayati parametrelerde, gelişmiş seyir ve önleme füzelerinin yerini tam manasıyla dolduramadığının altı çiziliyor.