Vallahi çok ayıp!

Döneminin

'ı,

'ı veya

'iydi.

Siyah beyazlı televizyon günlerinde,

'ın programında herhangi bir skeçle yer aldığında izleyiciyi ekrana kilitlerdi.

Ne ki her şeyin bir sonu olduğu gibi şöhretin / zirvenin de bir sonu var.

An gelir…

Sokakta yürümekte zorluk çektiğiniz, arkanızda medya ordusunun dolaştığı, her sözünüzün her hareketinizin olay olduğu yıllardan eser kalmaz.

Şöhret belasıyla daha bu dünyada başlar ödeşmeniz. Öyle ki, atılmış bir eşya gibi unutuluverirsiniz.

Zordur, çok zor!

Fakat hakikatin ta kendisidir.

üstadımızın dediği gibi, “

"

Bütün mesele, şöhret basamaklarını tırmandığınız gibi inmesini de bilmek, yani, yere çakılmamaktır.

Çakılmak rezilcedir!

“çakılmak" yerine yetiştirdiği “sanatçılar" üzerinden “yükselmeye" devam etmenin biricik yolunu bulmuştu.

“

" aslında bunun ifadesiydi.

Böylece hem kariyerinin sonunda kendisi için en doğru olanı yapmış oldu hem de bu ülkenin “gösteri sanatlarına" katkı yapmayı sürdürdü.

Demek ki, “yetmedi" veya gündeme gelme iştiyakına / “şehvetine" yenildi.

Bunun için de sanırım en kestirme yol olarak, “

" çıkışlar yapmayı seçti.

Belki de “

" onu buna icbar eyledi, bilmiyoruz.

Lakin,

'e Müjdat Gezen gibi zıpçıktı çıkışlar yapması için nasıl faşizan “mahalle baskısı" yapıldığını biliyoruz. (Bir insanı zorla konuşturmak, konuşma özgürlüğünü kısıtlamaktan daha beter bir faşizmdir.)

Yanlış anlaşılmasın; sanatçının politik tavır almasına karşı değilim. Nihayetinde insanın bütün faaliyetleri politik değil midir?

Fakire soracak olursanız tiyatro için de bu geçerlidir.

tevekkeli, “

"

dememiştir.

de yaşı 73'e varmış bir sanatçı olarak tüm toplumu düşünmeye sevk edecek bilgece sözler elbette söyleyebilir.

Haddizatında ondan beklenen de ona yakışan da zaten budur.

Madem ki,

, “

" demiş, onun yolundan gittiğini iddia eden bir sanatçı olarak, yıllar yılı alnında veya sinesinde biriktirdiği ışığı topluma tutarak aydınlatmak istemesine kim ne diyebilir?

Peki böyle mi yapıyor

? Başka bir ifadeyle, böyle mi gündeme geliyor?

Son yıllarda 2 kez gündeme geldi.

Biri, geçenlerde

'in torunu

adlı genç hanımefendiye,

'de canlı yayında çok çirkin, utanç verici belaltı sözler söyledi.

Bir hanımefendiye o sözleri söylemek vallahi çok ayıp.

Daha da ayıbı, mahut televizyon programına katılan salondaki izleyicilerin kahkahasıydı.

Diğeri bundan 2 yıl önceydi.

Yine aynı kanalda, ışıklar içinde yatası ilahiyatçı profesör

, “

" diye düpedüz küfretmiş,

de “

" diye rezilce, utanmazca iştirak etmişti.

Bu mudur çağdaş muasır medeniyet seviyesi?

Bu mudur “

" olmak?

Bu mudur 73 yaşındaki bir sanatçının topluma tuttuğu ışık?

Ne diyelim, ahlak ve terbiye önemlidir.

Gelgelelim,

'ni kundaklamaktan daha utanç verici, daha rezil, daha haysiyetsiz de bir şey olamaz.

Şiddetle kınıyor, failinin bir an evvel yakalanıp cezalandırılmasını diliyorum.

Bu vesileyle, gazeteci yazar

'ün evine yapılan silahlı saldırıyı da lanetliyorum.

'a bir yumruk atıldı diye (haklı olarak) haftalarca tepki gösterenler, bakıyorum da bu saldırıdan daha beterine (biri yumuk, biri silah) maruz kalan

'ü adeta geçiştirmenin telaşı içindeler.

Bakalım “

" bu sınavı nasıl verecek?

Zira başörtülü kızımıza yapılan saldırı, şortlu kızımıza yapılan saldırının binde biri kadar gündemde yer almadı.

'nın ironik bir şekilde anlattığı gibi saçı açık bir kızımıza bir otobüste zorla başörtüsü takılsaydı ne olurdu düşünsenize?

Kıyametler kopartılır; “

" diye gündem haftalarca işgal edilirdi.

Sadece medyamız değil (kimsecikler kusura bakmasın ama) sivil toplum örgütlerimiz falan da yeterince etkili değil.

Mesela,

'a suikast yapmak için harekete geçen “

"nin mahkemeye götürülüşü esnasındaki protesto gösterisi o kadarcık mı olmalıydı?

Yarın

'in şehadet yıldönümü 23 Şubat. Zaten Şubat ayı

'ten

'a kadar şehitler ayıdır. Dünya Yayınlarında 1984'te, “

" adında bir bülten çıkartmıştık. O günden sonra da her yıl Şubat ayı şehitlerimizi anma ayı oldu, çok şükür. O bültende Metin Yüksel için şöyle yazmıştım: “

"

Şu

sürecinde,

ne kadar

buluyorsam, hâlâ kimi kallavi FETÖ'cüler dururken şarküteri veya peynirci veya kuruyemişçiyle uğraşmayı da o kadar

buluyorum.