Hayat acı ve tatlının karışımıdır

İsmini 2006’da öykü ve senaryosuna imza attığı “Sınav”, 2012’de senaryo yazarlığını üstlendiği “Uzun Hikaye” ve 2017’de yaratıcı yapımcılığını ve senaryo yazarlığını üstlendiği “Ayla” filmleriyle duyduğumuz senarist Yiğit Güralp, sinema seyircisinin ardından ilk kitabı “İyi Hissettiren Yazılar” ile okuyucu karşısına çıkıyor. Çeşitli dergi ve medya sitelerinde sinemaya ve hayata dair yazılar da kaleme alan Güralp, ilk kitabıyla okurlarını iyilerin kazandığı, gülmek için bolca sebebimizin olduğu çok olduğu, eski mutlu zamanlara götürüyor.

https://image.piri.net/resim/imagecrop/2023/01/15/03/18/resized_5e740-dddba09d311145216_674126223863329_3665349413667773267_n.jpg

Masa Kitap etiketiyle yayınlanan “İyi Hissettiren Yazılar” yazarın hayatının en renkli anlarından çıkardığı tecrübeleri ve geleceğe dair tahminlerini okurlarına sunuyor. Barış Manço’dan Zeki Müren’e Tarık Akan’dan Sadık Şendil’e uzanan anekdotlara kalemiyle yaptığı yolculukla bizi; iyiliğin, gülümsemenin, umudun ve normalliğin sokaklarında ufak bir gezintiye çıkarıyor. Bazen bir şarkıyla, bazen bir şiirle ya da filmle, hatıralarımızda saklanmış olan duygularımızı satırlarına seriyor. “Biliyoruz ki iyiliği, güzelliği, bilimi ve aydınlığı yaymak, bunları çevremizle paylaşarak pek çok duyguyu bir arada yaşamak ve yaşatmak bizlerin elinde” diyen Güralp İyi Hissettiren Yazılar ile bu paylaşımın ilk fitilini ateşlediğini söylüyor.

BENDEN HEP GENÇLİK HİKÂYESİ BEKLEDİLER

Ürettiklerime bakarsanız kendi içinde “Beklenenden daha başkasını vermek” gibi bir tutarlılık içerdiğini görürsünüz. Çünkü beklentiler bir anlamda diğerlerinin sizi içine hapsetmek istediği sınırlardır. Bir eser ortaya çıkaracaksak konuşacağımız en son şey sınırlar olmalı. Keza ben sürekli bekleneni verirsem farkı nerede yaratacağım, sanatçı olarak önderlik vasfım ne olacak? 17 yıl önce Sınav’ı yaptığımda da hayat boyu benden gençlik hikâyeleri beklediler. Buna uysaydım “Ayla” olmayacaktı. Sürekli yeni “Ayla”lar yaparsanız adınız Ayla filmlerinin falancısına çıkar. Bu furyacı etiketlerden hep kaçındım. “İyi Hissettiren Yazılar”ın türü ve içeriği de hep bu yeniliğe ve iyiye yelken açma düşüncelerinin içinden geçerek oluştu. Beni baştan beri düzenli takip edenleri de artık bu heyecanlandırıyor zaten. “Yine beklemediğimiz bir şey yapmıştır, acaba bu sefer ne?” sorusu beni de onları da diri tutuyor. Heyecanlı kılıyor.

https://image.piri.net/resim/imagecrop/2023/01/15/03/19/resized_2b8d5-84c18e22yigitguralpkitap_kapak.psd

Biliyorsunuz, anlatıcılıkta betimlemek önemlidir. Okurun kafasında anlatınızı canlandırmak gerekir. Zihnine bir tür sinema perdesi gerer ve görüntüler yansıtırsınız yani. Ortak belleğimizden filmlerle, şarkılarla, dizelerle referanslar vermek de benim baş vurduğum bir tür betimleme yöntemi. Eğer verdiğim örnek okurun hafızasında yoksa, o filmi, o ismi ya da şarkıyı not alıyor. Kendi araştırıyor. Böylece metin, kendi içinde kapılar açıp okuyucuyu kültür dünyasında bir keşfe de çıkarıyor.

FİLMLER HAYATIN KENDİSİNDEN DAHA TUTARLI

Hayat ile sinema arasında muhakkak benzer yanlar var. Fakat işçilik üzerinden baktığımızda filmleri hayatın kendinden daha tutarlı tasarlamak durumundayız. Bu yönüyle de gerçek hayatla film belli noktalarda birbirinden ayrışır. Örneğin yaşanmış bir hikâye uyarladığınızda bir araştırma sürecine girersiniz. Çok açık bir şekilde şunu görürsünüz: “Hayat bütün mantık hataları ile yaşanmıştır. Ve yaşarken mantık hatalarının kimse farkına varmamış veya bunlara takılmamıştır.” Şimdi biz aynı olayı alıp filme uyarladığımızda bunu birebir aynı mantıksızlığıyla kopyalayamayız. Çünkü seyirci, yaşarken üzerinde durmaz ama izlerken mantık hatalarına takılır. Bu nedenle gerçeği onarmak, daha tutarlı hâle getirmek gerekir. Bunu yapmazsanız anlatınız itibar görmez. Gerçek olmasına rağmen seyirci, “Saçma sapan hikâye” der geçer.

İlber Ortaylı’nın dünyada iz bırakmış büyük insanlarla ilgili güzel bir tanımı vardır. “Büyük insanlar farklı kutupları sentezleme cesareti ve başarısı göstermiştir” der. Ben de mütevazı görünen ama hem bütçe hem de yarattığı etki alanıyla büyük filmler tasarlıyorum. Büyük bir tasarımın da büyük insanlar gibi zıt kutupları sentezleme başarısı göstermesi gerekir inancındayım. Elbette, dediğiniz gibi hayat da acı ve tatlının karışımıdır ve bu sentezde başarılı olmak filminizi gerçek hayata da daha çok yaklaştırır. Ertem Eğilmez ve Sadık Şendil beyin takımı ve oyuncu arkadaşlarının Arzu Film’de yakaladığı başarının da altında benzer bir özen yatar. Chaplin gibi bir dehanın sineması da böyledir.

Medeniyete dair ne varsa bana iyi hissettirir. Nedir medeniyet? Gelişmek, katkı sunmaktır, problem çözmektir. Anlatabilmek, anlaşılabilmektir. Hakka emeğe saygılı olmaktır. Yardımcı olmaktır. Saygıdır, sevgidir, vefadır, kanundur, adalettir. Bunların olduğu yerde insan kendini iyi hisseder. Huzursuzluk; medeniyetin tedavülden kalktığı iklimlerde kol gezer. Medeniyet beni huzurlu kılıyor.