Ne de olsa bizim çocuklar

Kendi içinde rotasyona giden grup lideri İspanya karşısında zorunlu rotasyona giden Türk Milli Takımı gücü nispetinde direndi. Direnmekle kalmadı iki de gol bulup öne geçmesine rağmen, kulüp takımlarında sorunlu ve süre alamayan oyuncuların çokluğuna rağmen takım olma adına zaman zaman da olumlu işler yaptı. İlk maçın aksine üçü stoper olan beşli savunma ile İspanya’yı karşılayan Türk Milli Takımı, oyunun başında geriye düşmesine rağmen iyi direndi ve özellikle kaleci Altay’ın kurtarışlarıyla oyunda tutmasıyla ilk yarının sonlarında beraberliği yakaladı. İkinci yarıda özgüveni yüksek, oyunun akışını yönlendiren bir takım vardı sahada. Orkun Kökçü ve Salih Özcan’ın daha aktif olduğu bu yarıda öne geçen millilerimiz ilk yarıda çokça yaptığı hatalardan birini tekrarlayarak adam ve alan paylaşımında doğru pozisyon alamayınca beraberlik golünü gördü kalesinde. Skordan bağımsız olarak değerlendirirsek, kim oynarsa oynasın bizim çocuklar; kulübü, ismi ne olursa olsun ay-yıldızlı formayı sırtına geçirdiğinde mücadeleyi üst düzeyde sahaya yansıtıyor. Türk Milli Takımı, Merih Demiral’ın ön plana çıktığı savunma güvenliğini ön planda tuttuğu İspanya karşısında hiç kuşku yok ki, oyunu ve takımı yönlendiren Hakan Çalhanoğlu ile hücum organizasyonlarının merkez oyuncusu Arda Güler’i çok aradı. Bulgaristan maçı sonrası herkesin mazeretine saygı duymakla birlikte Milli Takım'ın bu kadar terkedildiğine ömrü hayatımda hiç rastlamadım. Bir de Montella’nın koruma altına aldığı oyuncuları düşünürsek, bundan sonra oynayıp oynayamayacağını düşünmeden sahada ülkesine yakışır bir mücadele veren bu oyuncuları kutlamak gerekir. Bizim çocuklar mart ayındaki Play- Off maçları öncesinde özgüveni yüksek bireyler olarak geri döndüler.