Hepimiz hicret hikayeleriyle büyüdük..

"Anadolu"nun göbeğinde 30-40 bin nüfusluk bir kasabada ilk gençlik yıllarımı yaşadığım bir mahalle.. Büyüdüğüm sokakta "Türk", "Çerkes", "Gürcü", "Yörük", "Kürt" ve bir iki "Ahıskalı" aile.. Diğer mahallelerde de hatırı sayılır ölçülerde "Karapapak", "Arnavut" ve "Boşnak" aileler yaşıyorlar. Kasaba hayatında bütün bu renklerin ayrı ayrı tatları, güzellikleri, kokuları var. Kimisi "Rus", kimisi "Bulgar", kimisi "Sırp" zulmünden kaçmış. Anadolu"nun irfanla aydınlanmış sıcacık kucağında birleşmişler, bir olmuşlar. Nasır-ı Hüsrev yüzyıllar önce irfan sahiplerini şöyle nitelemiş, "Her içi yanan için yüreğin yanar. Kötü duruma düşen biçarenin çaresi olur. Yolda düşkünleri görünce kendi merkebini sürüp gitmeyi insanlığına yakıştırmaz". İrfan geleneğimizin güzide isimlerinden Molla Cami ise, "İyilik töresini sanat edinirsen sana iyilikten başka bir şey geri dönmez "diye seslenmiş bizlere. Böyle bir geleneğin mirasçılarıyız.

Kasabanın ve etrafındaki köylerin ahalileri de bir zamanlar "Asya"nın derinliklerinden kopup gelmiş göçebelerin çocukları. "Maveraünnehir" havzasında "Moğol mezalimi"nden yüzbinlerce insan Anadolu"ya akmamış mıydı? Kimse durduk yerde terketmiyor yurdunu. Hakikatte kim, nerenin yerlisi ki! Herkes bir yerlerden bir yerlere savrulmuş, yeni yurtlar böyle teşekkül etmiş. İstanbul"da ikamet ettiğim "Fatih"in mahallelelerinde "Balkanlar"dan göç etmiş çok aile var ve bazı sokaklar oradaki şehirlerin isimlerini taşıyorlar. "Balkan Savaşları" sırasında İstanbul"a gelen muhacirler olduğu gibi, 1950"lerde Yugoslavya"dan göç edenler de az değil. Daha önce ikamet ettiğim "Bayrampaşa" ilçesinde de Balkanlar"dan göç edenler çoğunluktaydı. Pek çok ilimiz böyle değil midir? Balkanlar"dan, Kafkaslar"dan yüzbinler gelmiş, hepsi de birbirini kardeş bilmiş. Biz böyle bir milletiz. Üniversitede okurken katıldığım ilk eylem Bulgaristan"daki soydaşlarımza yapılan mezalimi protesto yürüyüşü idi. 1980"lerde onbinlerce aile bu mezalim sebebiyle bize gelmişti.

Bulgaristan"dan, Yunanistan"dan kaçmış çok arkadaşım oldu. Yaşadıkları sıkıntıları yakından biliyorum."Saddam zulmü"nden kaçan "Kerküklü" arkadaşlarım da oldu. Onların durumu da pek farklı değildi. Bir çoğumuzun benzer şahitlikleri olmuştur. Basınımızın pek çok meşhur ismi ailelerinin Balkanlar"dan, Kafkaslar"dan hicret ettiklerini arada sırada hatırlatıyorlar. Anne tarafım Kafkaslar"dan hicret ettiği için ninemin anlattığı hikayeleri dinleyerek büyüdüm ben de. Herkes aile büyüklerine sorsun, hepsinin acıklı bir hikayesi vardır. Sorulduğunda hatırlanan soluk hikayelerdir bunlar. İnsanlar sinelerini açmışlar, evlerini, ekmeklerini, acılarını paylaşmışlar.

Bir zamanlar bizim başımıza gelen, şimdi de "Suriyeli" kardeşlerimizin başına geldi. Onları en iyi anlayacak olanlar, bizleriz. Civanmert bir millet olarak tabii ki bazı sıkıntılara göğüs germemiz lazım. Bu topraklar asırlardır ne muhaceretler gördü! Suriyeli kardeşlerimiz bir gün ülkelerine bahar geldiğinde evlerine dönecekler. Bizler eğer iyi hatıralar bırakmış isek hayırla, sevgiyle, saygıyla yad edileceğiz. Bu hatıraların ne kadar değerli olduğunu gelecek kuşaklar daha iyi anlayacaklardır. Fatih"in şairlerinden Kıvami "Gelin, biz Hak"tan iyilik isteyelim; iyilerin gittiği yoldan gidelim" demişti. Gelin, bizler de "iyilik yolu"ndan gidelim, sevelim, sevilelim.