Gökhan Özcan Yazıları – Gökhan Özcan Kimdir?

13.03.2026, جمعہ
10:16

Gökhan Özcan

2225 yazı listeleniyor

Bizi kim yaşıyor?

12 مارس 2026, الخميس

Duygularımız, düşüncelerimiz, hayatımızdaki olaylara ve ‘şey’lere dair tepkilerimiz, yönelimlerimiz, davranışlarımız gerçekten tamamen bize mi ait? Yoksa içinde yaşadığımız etkileşim ağının bize kodladığı hayatı mı yaşıyoruz? Kendimiz olarak mı yaşıyoruz; yoksa bize olmamızı kodladıkları karakterleri ve rolleri mi oynuyoruz? Bu soruları kendimize soracak cesaretimiz var mı? Yapıp ettiklerimizi düşünelim; bize ama gerçekten bize ait ne var bunların içinde? Duygularımızın kitlelere öğretilen duygulardan

“Bir medeniyet çöküntüsünün yetimleri”

09 مارس 2026, الإثنين

Tanpınar merhumun ‘Huzur’unda şöyle bir paragraf var: “Bak, kaç gündür İstanbul'da Üsküdar'da geziyoruz; sen Süleymaniye'de doğmuşsun, ben Aksaray'la Şehzade arasında küçük bir mahallede doğdum. Hepsinin insanlarını, içinde yaşadıkları şartları biliyoruz. Hepsi bir medeniyet çöküntüsünün yetimleridir. Bu insanlara yeni hayat şekilleri hazırlamadan evvel, onlara hayata tahammül etmek kudretini veren eskilerini bozmak neye yarar. Büyük ihtilâller bunu çok tecrübe etti. Netice olarak insanı çıplak

Mahpus Muharrir Kemal Tahir

05 مارس 2026, الخميس

Bir önceki yazının sonunda belirttiğim gibi, Selçuk Azmanoğlu’nun kısa bir süre önce çıkan kitabı ‘Mahpus Muharrir Kemal Tahir’den söz etmek ve Kemal Tahir’in hayatına ilişkin bazı alıntıları sizlerle paylaşmak istiyorum. Kitap bir ansiklopedik biyografi kitabı… Bizde çok az örneği olan bir tür bu. Keşke daha fazla olsa! Kitabı okuyanlar bunu neden söylediğimi anlayacaktır. Kemal Tahir çok yazmış, bonkörce yazmış, her türde yazmış bir yazar. Onlarca eserden oluşan zengin bir külliyatı var. Yaşadıklarını,

‘Ayşe’ hakkında

02 مارس 2026, الإثنين

“Benim hayatım defalarca bitti zannettim ve hep yeniden başladı. Bu böyle bir şey… Bitiş çizgisine geldim derken, yeni bir yol açılıyor, taze bir hayat…” diyor rahmetli Ayşe Şasa ‘Bir Ruh Macerası’nda. O benim için Ayşe Hanım daha çok… Telefonun ucundaki derin ve dost ses… Telefonlarını nimet bildiğim, tanımakla kendimi bahtiyar hissettiğim ve herkesin tanımasını, bilmesini, ruh macerasının izini sürmesini arzu ettiğim müstesna bir şahsiyet ve insan gibi bir insan… Osman Nail Doğan’ın senaryosunu

Anlamayı bıraktık mı?

26 فبراير 2026, الخميس

Hayatın içinde yer tutan her şeyin bir hikayesi olduğunu, bir derinliği ve genişliği olduğunu unutmuş gibiyiz. Her şeyi yüzeyinden anlıyor, kabuğundan anlamlandırıyor, ötesiyle hiç ilgilenmiyoruz. Oysa hemen her şeyin hakikati, aslî anlamı, sırrı, muhtevası ötelediğimiz o ‘öte’lerde gizli. Öte alem dediğimizde asıl, sonsuz ve baki hayatı kastetmiş oluyoruz ya, işte bu da öyle! Bu derinliklere ve genişliklere bakamayan insanın, kendi içindeki o sonsuzluğu bulabilmesi ve bilebilmesi elbette mümkün

Mücevheri çöpe atmak

23 فبراير 2026, الإثنين

Hayatımızda olan ve olup biten ve olup bitmeyen ‘şey’lerin hikmeti hakkında tefekkür ediyor muyuz? Görünen o ki gündelik meşguliyetlerden başımızı alıp pek böyle şeylere vakit bulamıyoruz. Dünya kelimesi malum, aşağı manasına gelen ‘deni’ kökünden gelir. Dünya bin bir türlü icadı ve meşguliyetiyle insanı aşağı çeker; kişi ancak dünyaya tamah etmediği, oyununa gelmediği, yüz vermediği müddetçe başını yukarılara kaldırabilir, fikriyle yüceliklere yönelebilir. Meşguliyetlerimiz, bu dünyada kim olarak

Hoş geldin rahmet mevsimi

19 فبراير 2026, الخميس

“Donandı her yer kandillerle…” Çünkü Şehr-i Ramazan mağfiret nişan aydınlık örtüsünü yine üstümüze serdi. Ne mutlu bize ki, bir kere daha rahmet mevsimine eriştik, oruca niyetlendik, Ramazan günlerinin feyiz ve bereketiyle ihya olmaya durduk. Allah nasiplenenlerden, mağfirete erişenlerden, gönül hanesini şenlendirenlerden eylesin. Ramazan ayının, kendi içinde barındırdığı o derin ve sarsılmaz hususiyetler sebebiyle, sair zamanlardan bir farkı, bir başkalığı, adeta eşyaya ve zamana vuran ayrı bir

Aşkın nur olsun!

16 فبراير 2026, الإثنين

Deredeki taşların üstünden atlar gibi günlerin üstünden hızlıca atlayıp geçmemek gerek! Deredeki taşlar sizi karşı kıyıya geçirmeye yarar. Günlerse hayatın hikâyesini bütünleyen parçalardır, üstünden sekip geçenler ne olup bittiğine vakıf olamaz. “Hayat hızla geçip gidiyor” diye yazdı defterine, “Keşke geçen günlerin içine hatırlamaya değer bir şeyler koyabilseydik!” Aşkı yakışır diye tenlere giydirdiler çok bol geldi. Canlara giydirdiler dünya bile dar geldi. Ancak aşk ile yaptığımız, içine aşk

Hüsnüniyeti nerede yitirdik?

12 فبراير 2026, الخميس

Kendi sözlerini ve davranışlarını başkalarının söz ve davranışlarına bakarak belirleyen ve bunu alışkanlık haline getiren kişi, kendine ait bir kişilik inşa etme fırsatını hiçbir zaman bulamayabilir. Bu anlamda her insanın başkalarının yapıp ettiklerinden bağımsız bir dünya kurması bir ihtiyacın da ötesinde bir mecburiyettir. Bugün sözün ağırlığının kalmadığı ‘akar-mecra’larda neredeyse bütün düşünceler, sözler ve davranışlar, temeli sağlam olmayan ve aslında kendimizden, kendiliğimizden neşet etmeyen

Dünyanın ayazında ellerini kelimelerle ısıtan adam!

09 فبراير 2026, الإثنين

Başka şeyler yazmak için oturmuştum klavyenin başına ama sevgili Hakan’ın mesajı gelince her şey değişti. Acı haberdi gelen; sevgili Bülent, çileli dünya yolculuğunu tamamlamış ve dâr-ı bekâya göç etmişti. Beklenmeyen bir şey değildi artık, durumun geri dönülemez noktaya geldiğini biliyorduk. Bir gün önce, Cumartesi günü, Hamamönü mekânımız Fatih Kitabevi’nde Fatih (Yurdakul) ağabeyin bir araya getirdiği dost meclisinde uzun uzun Bülent’i konuşmuştuk. Burada yazdıklarım orada söylediklerimden çok