Merkez Bankası enflasyon hedefinin tutmayacağını bilmiyor muydu?

Yılın ikinci enflasyon raporu toplantısında Merkez Bankası ikinci kere enflasyon hedefini yukarı yönlü güncelledi.

Hedefin tutup tutmayacağını tartışmak isterdim. Fakat ne yazık ki Türkiye için mesele Merkez Bankasının enflasyon hedefinin tutup tutmayacağı değil artık.

Merkez bankasının iletişim sorunu olarak küçültmeye çalıştığı probleme odaklanmalıyız. Çünkü iletişim sorunundan çok daha büyüğü var kucağımızda; yönetişim sorunu.

Acaba hakikaten sene başından bu yana iki kere güncelleme yapacak kadar hesap-kitaptan uzak mı Merkez Bankası?

İki-üç ay sonrasını öngöremeyecek kadar yetersiz mi?

Yoksa bizi aldattı mı?

Ücret artışlarını küresel sermayenin konusu yapmaktan başka neye yaradı bu kasıt şüphesi doğuran yanlış yönlendirme?

Oksimoron olmama gayreti miydi, yoksa niyet başka mıydı?

Malum ekonomi yönetimlerinin yanlışlarına göz yumulup doğrularının takdir edilmesine “kredi” denir.

Bu saatten sonra mesele, Merkezin bildiği halde toplumu yanlış yönlendirip yönlendirmediğidir.

Yani Merkez Bankasının, Türkiye Ekonomi Modelini cinnet olarak deneyimleyen Türkiye’den aldığı krediyi kötüye kullanıp kullanmadığıdır?

Türkiye’ye sakinleştiriciler verip zayıflığından yararlanıp yararlanmadığıdır.

Aldığı krediyi yatırım için değil, rant için kullananları bu saatten sonra kim eleştirebilir?

Sonuçta Türkiye’de ekonominin en tepesindeki kurum dahi aldığı krediyi amacı dışında kullanıyor gibi görünüyor.

Konuyu soru biçiminde ele alıyorum. Böylesi daha iyi.

Şimdi, büyük bir düzeltme yaptı diye Merkez’e yeniden kredi kazandırılabilir mi?

Aldığı krediyi bir defa krediyi kötü kullanan tekrarlar mı, tekrarlamaz mı? Yoksa selektiflik üzerinde mi durmalı?

Asıl soruysa şu; enflasyon hedefindeki güncellemenin anlamı gerçekte bir hatanın telafisi mi, yoksa teminat tamamlama mı?

Merkez başta aldığı üç yıllık kredinin teminatı açığa düşünce birkaç aylık kredi yenileme için ilave teminat mı vermiş oldu?

“Jeopolitik” gerilimlere falan sığınarak bu işten sıyrılınamaz.

Bence herkesin oturup neyi nasıl çözeceğimizi artık tartışması gerekiyor. Çözüm önerilerinin zemmedilip çözüm arayışından caydırılması da mı Merkez’in kullandığı krediye dahil?

Elimizde tonla tecrübe var, önümüzdeki sorunlarsa belli.

Kuru mu çözeceğiz, enflasyonu mu?

Batırarak mı çözeceğiz, üreterek mi?

İthal ederek mi, ihraç ederek mi?

Pazar olarak mı, ev sahibi olarak mı?

Bozarak mı, yaparak mı?

Bu soru zincirindeki virgül öncelerinin hayır getirmeyeceğini görmek için ille denemek mi gerekirdi? Gözü kapalı, kulağı sağır rasyonel deneyler bizi farklı sonuçlara mı götürecekti? Virgülden sonrasındakilere odaklanmak evrensel doğruyken neden bizde büyük ama çok büyük bir irade gerektiriyor, anlayabilen var mı?