Tarihine düşman olmak Eksik kromozom
05:00, 07/12/2014, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Bizim kadar tarihiyle karmaşık ilişkide olan kimse var mıdır acaba? Bir kısmımız tarihimize aşık, bir kısmımız nefret ediyor. Bir kısmımız belli bir dönemini seviyor, diğer dönemine düşman oluyor. Bu denli karmaşık duygular içinde olan bir ülkenin tarih bilincine müdahale edilmiş demektir.
Osmanlı tarihine duyulan sevgi ve öfkenin nedeni tamamen ideolojiktir. Ancak ideolojik bir bakış açısı ve eğitim sistemi, objektif bakılması gereken bir tarihi, bölümlere ayırıp bir kısmını düşmanlaştırır. O ideolojik bakış açısının neden olduğu sorunları ve komplikasyonları yaşıyoruz bugün.
Avrupalı tarihinden nefret eder mi?
Avrupalıların tarihe bakışı nasıldır acaba? Mesela, siz hiç duydunuz mu İngiltere tarihinin Victoria dönemine aşık ama 2. James dönemine düşman bir İngiliz? Onlar içinde, Shakespeare İngilizcesini lanetleyip, modern İngilizceyi yücelten aydınlar var mıdır acaba?
Almanları anlıyorum, Hitler dönemini açıktan savunacak halleri yok. Ama sizi temin ederim her Alman’ın biraz üzerini kazıyın altından Hitleri aklayacak bir zihniyet çıkacaktır.
Japonlar geleneksel tutumlarıyla meşhurdur. Onlar da Türk modernleşmesiyle aynı dönemde bir modernleşme dönemi geçirdiler. Bir çok yenilik yaptılar. Bugün hiçbir Japon’dan tarihlerini lanetleyen ve akıl almaz alfabelerini kötüleyen kimse pek çıkmaz.
Cumhuriyete geçişteki sorun
Bizim bugün yaşadığımız toplumsal sorunlarımızın çoğu Cumhuriyete geçiş esnasında oluştu. Doğum esnasında çocuğun yaşadığı travmalar gibi, biz de Cumhuriyeti doğururken yanlış yöntemler yüzünden çeşitli hastalıklara kapıldık.
İngilizler, Krallıklarıyla, parlamenter sistemi birleşiyor ve monarşileri gayet iyi işliyor da bizimki neden olmadı? Onlar Kraliyet ailesinin yapısını ve statüsünü demokrasi içinde gayet iyi yaşatırken biz neden Osmanlı ailesini Cumhuriyet sistemine monte edemedik?
Onlar Kraliçelerinin doğum günlerini bile büyük bir coşkuyla kutlarken biz neden İmparatorluğumuzun kurucu ailesi Osmanlıları sürgüne gönderdik. Biz neden gurur duyduğumuz tarihimizi bize yaşatan o ailenin yurt dışında sefalet içinde ölmelerini izledik?
Avrupa’nın bir çok ülkesi imparatorluktan Cumhuriyete geçişi daha yumuşak ve barış içinde yaptı. Bugün kraliyet aileleri sistemin içinde, tarihlerini temsil eden bir sembol gibi, saygın bir yaşama sahipler. Neden bizimkiler sürgün hayatlar yaşıyor hala?
Onlar da yönetim sistemi olarak cumhuriyeti ve demokrasiyi seçtiler bizim gibi. Onların ülkesinde de Cumhuriyete geçiş sancılı oldu ama onlar tarihlerinden, alfabelerinden, saraylarından, krallarından bizim sonradan olma Cumhuriyetçiler gibi nefret etmiyor.
Mirasını reddeden Cumhuriyet
Cumhuriyet ideolojisi karşıtlık ve nefret üzerinde bir politika üreterek var olmayı tercih etti bütün mesele burada. İşgal edilmiş başkent İstanbul’da esir tutulan Padişahlarını düşman göstererek halkı yanlarına çekmek istedi. Padişah düşman olunca onunla birlikte var olan bir çok sembol, kavram ve algı da zamanla düşmanlaştı. Sonunda Osmanlı gittikçe kötülenen, düşmanlaştırılan ve öldürülmeye çalışılan bir hasıma dönüştürüldü.
Cumhuriyet ailesini, babasını ve mirasını reddeden asi bir çocuk konumuna soktu kendini. Oysa İmparatorluğun çocuğu gibi davransaydı ve büyük Osmanlı mirasını devralsaydı, bugün İngiliz halkı gibi Kraliyet ailesi ve tarihimizle övünürdük.
Reddi mirasın sonunda dilinizi de, kıyafetinizi de, takviminizi de, ölçü biriminizi de ve daha yüzlerce değerinizi de reddedince ortaya prematüre bir çocuk doğar. Cumhuriyetin yetiştirdiği siyasetçiler, aydınlar ve burjuvazi işte bu prematüre doğan çocuklara benziyor.
Kromozomu eksik hasta burjuvazi
Geçtiğimiz yıl, İngiltere’de Prens Harry’nin çocuğun vaftiz törenini bir çok ülke televizyonu (ki bunların çoğu tarihlerinde hep İngiltere’nin işgaline uğramış ülkelerdi) canlı verdi.
Türkiye’deki bazı televizyon kanalları İngiliz Kraliyet ailesinin o vaftiz törenini canlı verirken, bugün aynı televizyon kanalları Osmanlıcayı öğrenmemizi eleştiren programlar yapıyor. Osmanlıyı seven ve övenleri Cumhuriyet düşmanı gericiler diye ilan eden gazeteciler, o gün İngiliz Kraliyet ailesinin vaftiz törenini hayranlıkla yorumluyordu.
İşte bunlar Cumhuriyet döneminin eksik kromozomlu hasta burjuvazisidir. O eksik kromozom da tarih bilincidir.
Twitter.com/alinurkutlu
Osmanlı tarihine duyulan sevgi ve öfkenin nedeni tamamen ideolojiktir. Ancak ideolojik bir bakış açısı ve eğitim sistemi, objektif bakılması gereken bir tarihi, bölümlere ayırıp bir kısmını düşmanlaştırır. O ideolojik bakış açısının neden olduğu sorunları ve komplikasyonları yaşıyoruz bugün.
Avrupalı tarihinden nefret eder mi?
Avrupalıların tarihe bakışı nasıldır acaba? Mesela, siz hiç duydunuz mu İngiltere tarihinin Victoria dönemine aşık ama 2. James dönemine düşman bir İngiliz? Onlar içinde, Shakespeare İngilizcesini lanetleyip, modern İngilizceyi yücelten aydınlar var mıdır acaba?
Almanları anlıyorum, Hitler dönemini açıktan savunacak halleri yok. Ama sizi temin ederim her Alman’ın biraz üzerini kazıyın altından Hitleri aklayacak bir zihniyet çıkacaktır.
Japonlar geleneksel tutumlarıyla meşhurdur. Onlar da Türk modernleşmesiyle aynı dönemde bir modernleşme dönemi geçirdiler. Bir çok yenilik yaptılar. Bugün hiçbir Japon’dan tarihlerini lanetleyen ve akıl almaz alfabelerini kötüleyen kimse pek çıkmaz.
Cumhuriyete geçişteki sorun
Bizim bugün yaşadığımız toplumsal sorunlarımızın çoğu Cumhuriyete geçiş esnasında oluştu. Doğum esnasında çocuğun yaşadığı travmalar gibi, biz de Cumhuriyeti doğururken yanlış yöntemler yüzünden çeşitli hastalıklara kapıldık.
İngilizler, Krallıklarıyla, parlamenter sistemi birleşiyor ve monarşileri gayet iyi işliyor da bizimki neden olmadı? Onlar Kraliyet ailesinin yapısını ve statüsünü demokrasi içinde gayet iyi yaşatırken biz neden Osmanlı ailesini Cumhuriyet sistemine monte edemedik?
Onlar Kraliçelerinin doğum günlerini bile büyük bir coşkuyla kutlarken biz neden İmparatorluğumuzun kurucu ailesi Osmanlıları sürgüne gönderdik. Biz neden gurur duyduğumuz tarihimizi bize yaşatan o ailenin yurt dışında sefalet içinde ölmelerini izledik?
Avrupa’nın bir çok ülkesi imparatorluktan Cumhuriyete geçişi daha yumuşak ve barış içinde yaptı. Bugün kraliyet aileleri sistemin içinde, tarihlerini temsil eden bir sembol gibi, saygın bir yaşama sahipler. Neden bizimkiler sürgün hayatlar yaşıyor hala?
Onlar da yönetim sistemi olarak cumhuriyeti ve demokrasiyi seçtiler bizim gibi. Onların ülkesinde de Cumhuriyete geçiş sancılı oldu ama onlar tarihlerinden, alfabelerinden, saraylarından, krallarından bizim sonradan olma Cumhuriyetçiler gibi nefret etmiyor.
Mirasını reddeden Cumhuriyet
Cumhuriyet ideolojisi karşıtlık ve nefret üzerinde bir politika üreterek var olmayı tercih etti bütün mesele burada. İşgal edilmiş başkent İstanbul’da esir tutulan Padişahlarını düşman göstererek halkı yanlarına çekmek istedi. Padişah düşman olunca onunla birlikte var olan bir çok sembol, kavram ve algı da zamanla düşmanlaştı. Sonunda Osmanlı gittikçe kötülenen, düşmanlaştırılan ve öldürülmeye çalışılan bir hasıma dönüştürüldü.
Cumhuriyet ailesini, babasını ve mirasını reddeden asi bir çocuk konumuna soktu kendini. Oysa İmparatorluğun çocuğu gibi davransaydı ve büyük Osmanlı mirasını devralsaydı, bugün İngiliz halkı gibi Kraliyet ailesi ve tarihimizle övünürdük.
Reddi mirasın sonunda dilinizi de, kıyafetinizi de, takviminizi de, ölçü biriminizi de ve daha yüzlerce değerinizi de reddedince ortaya prematüre bir çocuk doğar. Cumhuriyetin yetiştirdiği siyasetçiler, aydınlar ve burjuvazi işte bu prematüre doğan çocuklara benziyor.
Kromozomu eksik hasta burjuvazi
Geçtiğimiz yıl, İngiltere’de Prens Harry’nin çocuğun vaftiz törenini bir çok ülke televizyonu (ki bunların çoğu tarihlerinde hep İngiltere’nin işgaline uğramış ülkelerdi) canlı verdi.
Türkiye’deki bazı televizyon kanalları İngiliz Kraliyet ailesinin o vaftiz törenini canlı verirken, bugün aynı televizyon kanalları Osmanlıcayı öğrenmemizi eleştiren programlar yapıyor. Osmanlıyı seven ve övenleri Cumhuriyet düşmanı gericiler diye ilan eden gazeteciler, o gün İngiliz Kraliyet ailesinin vaftiz törenini hayranlıkla yorumluyordu.
İşte bunlar Cumhuriyet döneminin eksik kromozomlu hasta burjuvazisidir. O eksik kromozom da tarih bilincidir.
Twitter.com/alinurkutlu