Yol izlenimleri

Sağ olsun, Genel Yayın Yönetmenimiz Hüseyin Likoğlu izin verdi, 2 hafta boyunca yazı kaygısı da olmadan Anadolu’da daha önce gitmediğim bir çok noktayı ziyaret fırsatı buldum.

Yollarda ve gittiğim yerlerde şahit olduğum bazı olumsuzlukları, belki çözüm bulunur umuduyla tekrar dile getirmekte fayda görüyorum:

* İnsanımızın bugün hâlâ bir “çöp” sorunu var. Uzun yollarda defalarca kamyonlardan ve otomobillerden yola çöp fırlatıldığına şahit olduk. Akıl almaz bir sorumsuzluk, vicdansızlık; dahası, kul hakkına tecavüz. Biraz dinlenmek için durduğunuz yol kenarlarında gördüğünüz çirkinlik ve koku, başkaları adına utanmanıza sebep oluyor.

* Tabii güzelliklerimizin hemen tamamı çöpe teslim olmuş durumda. Araçların giremediği ücra dağlarda, göl kenarlarında, şelale kıyılarında bile rastgele atılmış çöp yığınları var. Piknik yapanlar, çöplerini bir naylon poşete doldurup olduğu yerde bırakıyorlar ve bunun çözüm olduğunu zannediyorlar. Hayvanlar o poşetleri dağıtıyor ve en güzel mekanlar yaklaşılamaz hale geliyor.

* Tabiatta en sık görülen çöp ise içki şişeleri, özellikle de bira kutuları. Alkolün bütün kötülüklerin anası olduğunu, alkol alan insanın içinden iyiliğin kopup gittiğini en çok da tabiattaki bu çöp terörizmini görünce anlıyorsunuz.

* Karayollarımızda bir de ışık kirliliği var. Benzin istasyonları ve dinlenme tesisleri dikkat çekmek için aşırı ve çirkin ışıklandırma yapıyorlar. Hava kararınca karayolları boylu boyunca “pavyon” görüntüsü veriyor. Bu ışıkların sürücüleri yorduğuna, dikkatlerini dağıttığına da şüphe yok.

* Işık demişken, karayollarında bir de “ısrarlı selektör” sorunu var. Trafik teröristleri, önlerindeki aracı rahatsız edecek, hatta kazaya sevk edecek ölçüde saldırgan tavır sergiliyorlar. “Israrlı selektör” hapis cezası doğuran bir suç.

* Kamyonların ışıklandırılması ve arkalarındaki devasa grafikler de trafik güvenliğini tehdit ediyor. Ne yazık ki önlem alınmıyor.

* Sosyal medyanın da gazıyla Türkiye’de karavan sahipliği hızla artıyor. Oysa karavan istediğiniz yere park edebileceğiniz bir araç değil. Ülkenin altyapısı karavan için yetersiz; mevcut park alanları da pahalı ve tıkış tıkış.

* “Köye ev yapma” tutkusu o şirin köylerimizi, özellikle de yaylaları tehdit ediyor. 30 yıl önce de ziyaret ettiğim o güzelim yaylalar estetikten, plandan uzak derme çatma yapılarla hızla çirkinleşiyor.

* Fenomenlerin ve fenomen olma arzusuyla yanıp tutuşanların fotoğraf çekme gayreti de adeta teröre dönüşmüş durumda. Çoğu kişi, fotoğraf çekme çabasından gittiği yeri görmeden geliyor. Bu arada sosyal medyadaki editlenmiş görüntülere kanıp uzun ve meşakkatli yolculuklar yapanlar büyük hayal kırıklığı yaşayabiliyorlar.

* Karayollarındaki önemli bir sorun da yol üstü satıcıları. Yol kenarlarını çirkin ve kuralsız tabelalara boğuyorlar; rastgele ve tehlikeli noktalara tezgâh açıyorlar. Şehirliler organik köy ürünleri bulduklarını zannediyorlar ama ürünler genellikle marketten, halden getiriliyor ve fahiş fiyatlarla satılıyor.

* Yeri gelmişken yazalım: Türkiye’nin en güncel sorunlarından biri de “sahil terörü”. Anayasal olarak vatandaşa ait olan sahillerin hemen tamamı oteller, belediyeler ya da mafya tarafından işgal edilmiş durumda.

* Tabii güzelliklere ücret ödeyerek girmek de insaflı bir tutum değil; bu fırsatçılığın da önüne geçilmesi gerekiyor.

* Son bir not: Nepal, buzul göllerinin taşmasıyla korkunç bir afet yaşadı. Coğrafya çok benzer değil ama bizde de çokça buzul gölü var. İnşallah Türkiye’de, Toroslar’daki, Karadeniz’deki, Doğu Anadolu’daki buzul gölleri kontrol ediliyordur.