Doğruyu yapan kazandı

Günler boyunca Olimpiyat Stadı’ndaki rüzgâr, yağmur, fırtına tartışmaları altında geldik maça. Benim beklentim ise, son yıllarda birbirine yenilmemek üzerine oynanan ve tatsız tuzsuz biten maçların aksine, oynamaya çıkan iki büyük takımı izlemekti. Tam da öyle oldu. Galatasaray’ın ön alan baskısıyla başladığı ve savunmayı öne çıkardığı maçta Fenerbahçe hızlı oyuncularıyla arka boşlukları değerlendirmeye çalışıyordu. Nitekim dakikalar geçtikçe, Fenerbahçe, set oyununu da oturtmaya başladı. Galatasaray’ın hücum oyuncuları organize olamayınca, Fenerbahçe bulduğu pozisyonları tamamlıyordu. Özellikle yeni transfer Matteo Guendouzi’nin orta sahadaki etkili oyununu şık bir golle süslemesi, karşısındaki rüzgâra rağmen bütün havayı Fenerbahçe lehine çevirdi. Hatta Kerem Aktürkoğlu, bulduğu topları ezmese ilk yarının skoru daha farklı olurdu. Halil Umut Meler’in bir oradan, bir oradan mantığıyla çıkardığı kartlar, savunma oyuncularının hamle şanslarını zayıflattı. Hatta ikinci yarıda risk almak istemeyen Okan Buruk, kartlı Davidson’u oyundan alıp, Lemina’yı stopere çekti. Orta sahadaki Guendouzi temposunu ise Sara hamlesi ile dengelemek istedi. Ancak ikinci yarının başındaki duran toptan gelen jeneriklik Oosterwolde golü, rüzgârı bu kez arkasına alan Fenerbahçe’yi çok rahatlattı. Galatasaray, 60’tan sonra artık disiplinden kopup bütün riskleri almak zorundaydı. Fenerbahçe ise skorun getirisiyle savunmayı önceledi. Ancak maç boyu pozisyon üretmekte zorlanan sarı-kırmızılılar, bu baskı anlarında da çok tehlikeli olamadı. Aksine, sarı-lacivertliler, bu anlarda skoru artıracak kontraları da buldu. Maçı daha çok isteyen ve bunu sahaya yansıtan taraf kazandı. Bu durum, bundan sonraki lig yarışına da psikolojik olarak Fenerbahçe lehine yansıyacaktır.