Gençler bu ülkede yaşamak istiyor

Altılı Masa muhalefetinden geriye birkaç slogan kaldı. Bu siyasi söylemin en tehlikeli kısmı ise gençler üzerine kurulan cümlelerdi:

“Gençler bu ülkede yaşamak istemiyor”

Dünyanın hangi ülkesinde iktidar adayı bir parti böyle bir cümle kurar? Hangi siyaset, kendi ülkesinin gençlerini umutsuzluğa sevk etmeyi bir siyasi argümana dönüştürür?

Bir televizyon programında iki araştırmacı, olası bir cumhurbaşkanlığı seçiminde Sayın Cumhurbaşkanı için gençlerin oy verme oranlarının yüksek olduğunu ifade etti. Ben de son dönemlerde yaptığımız araştırmalarda gençlerin AK Parti’ye oy verme oranlarının yüksek olduğunu dile getirdim.

Bütün hayallerini eski alışkanlıklar üzerinden iktidara mesafeli ve muhalif bir gençlik üzerine kuran bir tartışmacı bu söylemden çok etkilendi ve “O zaman biz dükkânı kapatalım.” dedi.

Seçim kampanyası döneminde muhalefetin gençler üzerinde kurduğu kara propaganda etkili oldu ve birçok genç plan ve program yapmadan Avrupa’ya ve ABD’ye yöneldi.

Gençlerimiz oraya vardığında, işin aslının hiç de hayal edildiği gibi olmadığını gördü.

Daha sonra bir slogan da oluştu: “Türkiye’de mühendis olmaktansa İsviçre’de bir … olmak isterim.”

Bu dönemde birçok büyükelçilik, gençlerimizin Türkiye’ye dönüşü konusunda yardımcı oldu.

Bir muhalefet partisi siyasal eleştiri yapar ve gençlere nasıl bir hayat sunacağını vadeder. Siyaset üretmek meşakkatli bir iştir. Kim üretecek, kim kafa yoracak? Bu işin yerine, yaşadığın ülkeye düşmanlık etmek daha kolay ve eyyamcı bir yöntem.

Bu psikolojiyle yaşayan bir genci düşünün. Ülkesi ve kendisi için nasıl bir gelecek hayal edecek?

Gençler neden son dönemde daha fazla AK Parti’ye yöneliyor?

Bir büyükşehir veya il belediyesi düşünün.

Bilim merkezleri kuruluyor.

Gençlere burs veriliyor.

Çok amaçlı, 24 saat hizmet veren kütüphaneler kuruyorlar.

Eğitime destek konusunda sayılamayacak kadar çok faaliyet yürütüyor.

Gençler için spor salonları ve sportif faaliyetlere destekler sağlanıyor.

Kitap kafeler, gençlerin en çok sevdiği ve yerel yönetimlerde son dönemde sık karşılaştığımız uygulamalardan biri haline geldi.

Ümraniye Belediyesi için yaptığımız bir sosyal araştırmada gençlere yönelik yaklaşık 70 kalemlik mekânsal, sosyal ve kültürel faaliyet listesiyle karşılaştık. AK Partili birçok belediyede benzer faaliyetlerle karşılaşmak mümkün.

“Gençler bu ülkede yaşamak istemiyor” tezine karşılık hükümet neler yapıyor?

Türkiye’de ortaöğretimden üniversitelere kadar önemli bir dönüşüm yaşandı. Geçmişte 70-80 kişilik sınıflarda eğitim gören öğrencilerden bugün çok daha iyi fiziki imkânlara sahip bir eğitim ortamı sağlandı.

Bilim ve teknoloji alanında yapılan yatırımlar, özellikle TEKNOFEST gibi organizasyonlarla gençlerin önünde yeni bir ufuk açtı. Havacılık, uzay, savunma sanayii, yapay zekâ, robotik ve girişimcilik alanlarında gençlerin hayal kurabileceği yeni bir Türkiye ortaya çıktı.

TÜBİTAK destekleri, teknoparklar, araştırma merkezleri, genç girişimcilere yönelik programlar ve savunma sanayiindeki yerlileşme hamlesi, gençlere “Bu ülkede de dünyanın geleceğini kurabilirsin.” duygusunu veriyor.

Gençlerin önünde başarılı ve olumlu örneklerin çoğalması, gelecek için bir örneklik oluşturuyor. Gençler Aziz Sancar’ı, Selçuk Bayraktar’ı ve farklı alanlarda başarı göstermiş birçok insanımızı örnek almaya başladı.

Sivil toplum alanında da gençlerimiz için binlerce faaliyet yürütülüyor. Tek başına TÜGVA’nın yaptığı çalışmalar, gençlerin kimlik ve şahsiyet kazanması açısından kayda değer.

“Bizden bir şey olmaz’ “Bu ülkede yaşanmaz” tezine karşılık başka bir sözümüz var:

Biz büyük bir milletiz.

Tarih yazmış bir milletiz.

Dünyadaki büyük imparatorlukların önemli bir bölümünü kurmuş ve yönetmiş bir milletiz.

Osmanlı İmparatorluğu’nu bir medeniyete dönüştürmüş bir milletiz.

Büyük milletler her zaman küllerinden yeniden doğarlar.

Bugün olduğu gibi...

Kültür emperyalizminin yıkıcı diline karşı gençler geleceğe güvenle bakacak.

Kendi tarihinden ilham alacak, kendi köklerinden beslenecek.

Küresel çağda gençler yurt dışında eğitim alabilir, geleceğini dünyanın herhangi bir coğrafyasında arayabilir. Önemli olan, dünyanın neresinde olursa olsun kendi ailesi, milleti ve vatanı için kalbinin çarpmasıdır.

Aziz Sancar Nobel Ödülü’nü aldığı gün onu Türkiye muhalifi bir figür haline getirmeye çalıştılar. O ise Türkiye’ye, milletine ve köklerine yaptığı vurguyla bambaşka bir mesaj verdi.

Bugün bütün Türkiye’nin baş tacı oldu; birileri gibi sömürgecilerin alkışladığı bir figüre dönüşmedi.

Ezcümle gençler bu ülkede yaşamak istiyor.