150 bin lira maaşa personel bulamamak!
04:00, 19/01/2024, Cuma • Yeni Şafak Haber Merkezi
Türkiye Müteahhitler Birliğinin ocak ayında yayımladığı son rapor
ilgi çekici bir neticeyi ortaya koymaktadır.
Paylaştıkları veri setinde maliyetlerin artışı konu edilirken bu artışlarda en büyük payın işçi maliyetleri olduğu ifade edilmiş. Mavi yakalı bir işçi maliyetinin 150 bin TL’ye ulaştığını ve daha da önemlisi bu rakama çalışacak personel bulamadıklarını ifade etmekteler.
Atıl İş Gücü Nedir?
Yatırımlara bağlı olarak üretim sürecinde ihtiyaç duyulmayan işgücü miktarını ifade eder. Daha açıklayacak olursak; zamana bağlı eksik istihdam, potansiyel işgücü ve işsizlerden oluşan atıl işgücü oranı 2023 yılı Kasım ayında bir önceki aya göre 1,3 puan artarak %22,7 oldu. Zamana bağlı eksik istihdam ve işsizlerin bütünleşik oranı %14,9 iken işsiz ve potansiyel işgücünün bütünleşik oranı %17,3 olarak tahmin edildi. Yani insan kaynağımızın beşte biri civarı âtıl vaziyette duruyor.
Gel gelelim tanıma bağlı kalırsak; üretim sürecinde ihtiyaç duyulmayan işgücü oranı, bize uymuyor. Zira işveren işgücü eksiği yaşıyor! Ama bizim atıl işgücü oranımız %22,7.
Türkiye Müteahhitler Birliğinin raporundan ifadelerini alıntılayarak durumun fotoğrafına bakalım:
* Özellikle işçilik endeksindeki artış dikkat çekici boyutlara ulaşmıştır.
* İnşaat sektörü 2023 yılı boyunca girdi maliyetlerindeki yüksek artışlardan etkilenmiş, sektörün ara eleman sorunu iyice derinleşmiştir.
*
İnşaatlarda istihdam edilmek üzere demirci, kalıpçı, iş makinesi operatörü, hatta düz işçi gibi “mavi yaka” olarak nitelendirilen orta kademe eleman bulmakta zorluk yaşayan sektörde, ücretler yıl sonunda aylık 150 bin TL seviyelerine kadar çıkmıştır.
* Sadece yurt içinde değil yurt dışında üstlenilen projeler için de istihdam sorunu yaşayan sektör,
çözümü yurt dışından eleman teminiyle bulmaya çalışmıştır.
* TMB tarafından da her fırsatta yetkili kurumlar ve kamuoyunun dikkatine sunulan bu sorunun çözümü için mevcut eğitim politikalarında köklü değişiklikler yapılması elzem görülmektedir. Nitekim,
mevcut sistemde tamamı üniversiteye yönlendirilen gençlerin meslek ve sanat okullarına yönlendirilmesi, kısa vadede olmasa bile hem sektörün ihtiyaç duyduğu nitelik ve nicelikte elemana kavuşması, hem de ülkemizdeki işsizlik sorununun çözümüne katkı sağlaması bakımından önemlidir.
* Deprem sonrası yeniden inşa faaliyetlerinin işgücü piyasasını desteklemeye devam edeceği göz önüne alındığında istihdam piyasasındaki olumlu görünümün yılsonuna kadar korunacağını tahmin edilmektedir.
Diğer sektörlerde durum farklı mı?
İnşaat sektörünün deprem felaketi dolayısıyla olağanüstü bir durumdan geçtiğini de unutmadan şunu ifade edelim ki birçok sektörde aynı sorun yaşanmaktadır.
Otomotiv sektöründen örnek verecek olursak; maaş bağımsız yeni kaportacı ve boyacı bulmak pek mümkün değil. Satış mesleğinden biraz haberdar olan az formasyona tabi lise mezunu satış danışmanı zaten hiç yok. Ancak üniversite mezunu olarak aday bulabilirsiniz. Onun da yaşı sıfırdan eğitilmeye müsait değilken beklentisi de satışı yapan değil, yönetici adayı olmak üzerine.
Verilere baktığımızda işgücümüze ek olarak beşte bir oranı civarı âtıl işgücümüz varken işletmelerin personel bulamamasını sadece asgari ücret ile çalışmayı istemeyen bir kesimin varlığı ile izah etmek mümkün değildir.
Eğitim politikasının üniversite mezunu üzerine yoğunlaşması, zorunlu eğitim süresinin iki öğrenim şeklinden biri olan usta çırak öğrenme yaşının ötesine geçmesi nitelikli ara eleman bulunmasını zorlaştırıyor.
Ne yapıp edip en kısa yoldan ve ivedilikle eğitimde sistemi yeniden inşa etmeliyiz.
Meslek edindirmeyen orta öğretim hayatı son bulmalı. Liseyi bitirmiş her gencimiz isterse üniversiteye devam etmeli ancak devam etmese bile mezuniyetinin getirdiği bir meslek ile hayata başlamalı.
Adı üstünde “düz lise” diye bir lise olamaz!
Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.