Yolsuzlukla mücadele: O kadar da zor değil

Yolsuzluğun dini, mezhebi, meşrebi, mesleği, ırkı, sınıfı, siyaseti, partisi, ideolojisi, rengi yok. Kimliklerinden ve aidiyetlerinden önce insanlar iyi ve kötü olarak ikiye ayrılıyorlar; toplumun her katmanı içinde iyiler kadar kötüler de var ve insan ile eşyanın temas ettiği her yerde yolsuzluk olabiliyor.

Yolsuzluk konusunda siyasetçi ve memuru peşinen itham etmek insanımızın kolayına geliyor. Oysa yolsuzluk tavandan tabana indiğinden daha çok, tabandan tavana yükseliyor. Kişi kötüyse, en alttan en üste kadar, “fırsat ve imkanlar dahilinde” yolsuzluğa tevessül ediyor. Kimileri kırmızı ışıkta geçerek, kimileri sıranın önüne kaynak yaparak, kimileri elektrik çalarak, kimileri belediye kasasını boşaltarak, kimileri milletin hazinesine el uzatarak, kimileri de fon vurgunuyla, küçük ya da büyük hacimli ama aynı derecede kötülük duygusuyla yolsuzluk yapıyor. “Çaldımsa mîrî malı çaldım” diyerek, “devletin malı deniz” diyerek, “davama hizmet için çaldım”, “çaldım ama Kur’an kursu, cami yaptım, umreye gittim”, “kamulaştırdım”, “benden çalınanı aldım” diyerek en çirkin suçu işliyor ve vicdanlarını sözde rahatlatıyorlar.

Tabandaki ve tavandaki yolsuzluğun hesabı sorulmayınca, çalan çaldığıyla, götüren götürdüğüyle zevkü safa içinde gününü gün ediyor. İşte bu cezasızlık toplumda çürümeyi derinleştiriyor; çürüme ise, en büyük güvenlik ve beka sorunu olarak milleti, devleti tehdit ediyor. Umutsuzluk, hayal kırıklığı, güvensizlik, gelecek kaygısı, moral bozukluğu toplumun temellerinde dinamit etkisi yapıyor. Toplum çözülüyor, değerlerini yitiriyor, savruluyor, şirazesi dağılıyor.

Yolsuzlukla mücadele o kadar da zor değil. Alınacak birkaç sert tedbirle bu sorunu asgariye indirmek, vatanı, milleti ve devleti güven altına almak mümkün.

Öncelikle ekonomiyi kayıt altına almak gerekiyor. Türkiye’de kayıt dışı ekonominin oranı yüzde 30-yüzde 50 arasında tahmin ediliyor. Bu oran dünyada yüzde 12. Bu kadar yüksek bir kayıt dışılık çok tabii olarak yolsuzluğu doğuruyor.

Kayıt dışı parayı kayıt altına almak için nakit kullanımını azaltmak, hatta sıfırlamak mümkün. Hemen herkes telefon ya da bilgisayar kullanıyor. Bankacılık sistemine girmek istemeyenler için üretilecek formüllerle yastık altındaki para ve altınlar kayıt altına alınabilir. Bu da hem ekonomiyi canlandıracak hem de vergi kaçağını azaltacaktır.

Hem kayıt dışılığı hem de yolsuzluğu besleyen uyuşturucuyla, kara parayla, son zamanlarda yaygınlaşan kumarla mücadelenin sertleşmesi, şahıslardan çok paraya odaklanılması hayati önem arz ediyor.

İmar rantı ve yolsuzluğu toplumu çürüten en büyük bataklık. İmar meselesinin Anayasal çerçevede keskin, net kurallara kavuşması gerekiyor.

Siyasetin finansmanı sorununu çözmedikçe yolsuzluğun önüne geçilemez. Siyasi partilere giren ve harcanan paranın tavizsiz takip edilmesi gerekiyor. Siyasi partiler kadar oda, borsa, sendika, dernek, vakıf ve benzeri tüm STK’ların sıkı denetlenmesi de aynı derecede önemli.

Siyasetçi ve memurlar belli dönemlerde mal beyanında bulunuyorlar ama işlevsel değil. Siyasete ve memuriyete girenlerin ve onların yakınlarının mal varlıklarının sıkı bir şekilde incelenmesi, kazançların izahının alınması gerekiyor.

Siyasetçiyi ve memuru yolsuzluk iftirasıyla sıkıştırmak, iş yapamaz hale getirmek kolay; iftiranın ağır cezası olmalı ama siyasetçi ve memurun yolsuzluk yaptığı ispatlandığında, en ağır cezanın uygulanması gerekiyor.

Yolsuzlukla mücadelede en kilit yapı şüphesiz yargı, mahkemeler, hakim ve savcılar. Tuz kokarsa her şey kokuyor. İdam cezasının geri gelmesi, yolsuzluğu sabit olan yargı mensuplarının hiç tereddütsüz idamla cezalandırılması gerekiyor.

Bunlar, on yıllardır, hatta yüzyıllardır konuştuğumuz, yolsuzluğu önlemek için konulmuş isabetli teşhisler ve tedbirler. Ne yazık ki etkili şekilde uygulamak mümkün olmuyor. Zira bu tedbirler, çok kişinin tezgahına dokunuyor.

Türkiye olarak bu keskin tedbirleri uygulamak zorundayız. Açıkçası artık bir yol ayrımındayız. Ülkemizi, “dış mihraklardan” ziyade içerdeki bu sorun tehdit ediyor, tüketiyor, çürütüyor ve ayrıştırıyor. Yapanın yaptığının yanına kar kaldığını görenler, ezilenler, mağdur olanlar, hep yoksul kalanlar, yanı başında kötü paranın, kara paranın birilerinin cebini doldurduğunu görenler, ya devletine, talihine, hayata küsüyor ya da “ben niye dışarda kalayım” diyerek kötülüğe dahil oluyorlar.

Bir beka sorunumuz varsa, o da yolsuzluktur. Vatan elimizden kayıp gidiyor. Kime dokunursa dokunsun, kimi rahatsız ederse etsin, kimin tezgahını bozarsa bozsun, vatan, millet ve din aşkına, bu sert tedbirlerin uygulamaya alınması gerekiyor.