Politikada oyun kurmak

"Politika kurma"yı ben şöyle anlamak istiyorum: politika (ve onun dışarıya yönelik versiyonu olan diplomasi), muhatabın gücünü kendi lehine imale etme sanatıdır.

Türkiye, yaklaşık son 300 yıldan bu yana dışarıya yönelik olarak dişe dokunur bir başarı kazanmadığı için, bilakis sürekli mağlubiyeti oynadığından, müstakil ve kişilikli teşebbüsler karşısında sürekli tedirgin olmuştur. Acaba bu sefer başıma ne gelecek kaygısı, bu ülke insanını hep tedirgin etmiştir.

Halihazırdaki çözüm sürecinde de bazıları bu tedirginliği yaşamaya devam ediyor. Acaba bu sefer nasıl bir zoka yutmak zorunda kalacağım kaygısı, bu kesimi rahatsız ediyor.

Amerika Birleşik Devletleri, bu süreçte beni nasıl ketenpereye getirecek veya acaba PKK"ya ne gibi ödünler verildi, sorusu bu kesimdekilerin kafasını kurcalayıp duruyor. Bu duruma ben mağluplara özgü bir ruh karmaşası olarak bakıyorum.

Oysa diyelim ki, birilerinin bu süreçte bir çıkarı bulunuyor; benim çıkarım hiç mi yok? Politika, biraz da al gülüm ver gülüm işi değil midir? Bu cümlemizin bile birilerini işkillendireceğini hesaba katmam gerektiğini bilmiyor değilim. Ancak ister bireyler düzleminde, ister devletler düzleminde olsun, kim bir şey almadan bir şey vermek isteyebilir ki! Başka bir söyleyişle, olaya bardağın dolu tarafından baktığımızda söz konusu süreçten benim çıkarım ne olacak diye niçin düşünmüyoruz?

ABD"nin Ortadoğu"daki politikasını belirleyen temel faktörleri göz önüne aldığımızda, olay daha basit biçimde ortaya çıkartılabilir. Nedir o? Şu: ABD"nin Ortadoğu"daki politikasını belirleyen iki temel faktör var, biri petrol rezervlerinin güvenlik altında bulundurulması, diğeri İsrail devletinin güvenlik altında bulundurulması durumu... Eğer bu alanlardan birinin güvenliği tehlikeye düşürülürse veya ihlal edilirse, ABD, kimsenin kuşkusu olmasın, ihlal eden güç hangi merci, hangi ülke veya devlet olursa olsun, onun nezdinde durumu iyileştirme sadedinde müdahale etmekte gecikmez. İmdi, bu durum dikkate alındığında, ABD"nin zaafını da öğrenmiş oluruz ve onun bu zaafından istifade etmenin yolunu da kendimize açmanın fırsatını elimize geçirmiş sayılırız. Başka bir deyişle, ABD"nin seninle oynamasının önüne geçme imkanı elde edildiği gibi, oyunun kurucusu durumuna yükselme şansını elde etmek de mümkün hale gelir.

Şimdi, Türkiye"de yürütülen aktüel çözüm süreci karşısında, kimileri, devlet bir şey vermesin, fakat bu terör belası da ortadan kalksın diye düşünüyor. Böyle düşünebilmek için, işin daha başında ayaklanan insanlara niçin ayaklandığı sorulmalı değil miydi? Veya ayaklananlar niçin ayaklandığını dermeyan ettiyse, dile getirilen talepleri dikkate almak gerekmez miydi? Oysa ne yapıldı? Ben anadilimi konuşmak istiyorum diyene, senin anadilin yok, denildi. Ben kendi kimliğimle yaşamak istiyorum, diyene, senin kimliğin yok denildi veya senin kimliğin Anayasa"da yazıyor denildi.

İmdi, insanların doğal hakkı mesabesinde duran bu haklar tanınma sürecine girmişse, bu durum ödün diye mi görülmek isteniyor? Yoksa bu durum, 90 yıldır ketmedilen hakların iadesi veya tanınması olarak mı kabul edilmeli? Muhaliflerin ödün diye gördüğü durum bu sonuncu hal ise, benim bir tavsiyem olabilir öyle düşünenlere: biraz hukuk çalışmalıdırlar.