Erdoğan'ı bize verin

Dün yazımın ilk bölümünde ifade ettiğim gibi, Mısır halkı hâlâ devrimin başında sayılıyor. Gerçekleştirdikleri büyük devrime, Hüsnü Mübarek gibi bir diktatörü devirmiş olabileceklerine hâlâ inanamıyorlar… Nitekim meşhur 'Tahrir Meydanı'nda hâlâ çadırlar kurulu, devrimciler hâlâ slogan atıyorlar. Hastanede gözetim altında olsa bile, Hüsnü Mübarek hâlâ yaşıyor ve etrafında olup, şimdilik bataklığa saklanmış timsahlar gibi hayatiyetlerini sürdürmekte olan 'Hüsnü Mübarek Ergenekonu', yeniden canlanabilmek için fırsat kolluyor. Özellikle Mısır'ın dış temsilcilikleri, Mısır'a gitmeyi zorlaştırmak için vize vermede sorun çıkartmaktadırlar. Çünkü bu temsilciliklerde çalışanların tamamı, Mübarek zamanında atanmış olan imtiyazlı kişilerden oluşuyor; ve henüz değiştirilemediler… Nitekim bizimle gelmesi gereken bir arkadaşa ve 5 yaşındaki kızına vize verdikleri hâlde, anlaşılmaz bir şekilde hanımına vize vermediler… Keza eski yönetimin adamlarının elinde bulunan lüks otellerde de, müşterilere karşı fevkalade kaba davranılıyor; ve bu bilinçli olarak yapılıyor. Sanki müşterilere, “bakın, bu devrimciler Hüsnü Mübarek'i devirerek Mısır'ı ne hâle getirdiler, görün!” demeye getiriyorlar.

Kaldığımız otelde olsun, yemek yediğimiz lokantalarda, namaz kıldığımız camilerde, alışveriş yaptığımız dükkânlarda, gezdiğimiz sokaklarda, hatta katıldığımız konferansın oturumlarında, Türkiye'den geldiğimizi anlayan herkes bizimle ilgileniyor ve (sakın müdahane sayılmasın!), 'Tayyip Erdoğan' diyor. Bazen de bu iltifatı ve Türkiye'den beklentiyi çok ileri götürenler de oldu. Nitekim bizimle konferansa katılmış olan bir bayan gazeteci, “ne olursunuz, Tayyip Erdoğan'ı bir seneliğine Mısır'a verin!” diyerek, ondan ve Türkiye'den beklentilerini dile getirdi.

Bunun yanında, bazı kaygılarını dile getirenler de yok değildi. Bizimle konferansa katılmış olan Mısırlı ünlü bir gazeteci , Tayyip Bey'e övgüler döktürdükten sonra, “ama Tayyip Bey hâlâ İsrail'le stratejik antlaşmalarını sürdürüyor!” cümlesini ilave etmekten çekinmedi… Benim ona, “Bu stratejik antlaşmalar Tayyip Bey'den önce imzalanmış” şeklindeki itirazî cevabım da, zannediyorum onu tatmin etmedi… Biz Mısırlı gazeteci ile böyle konuşurken, esas ona cevap verebilecek/vermesi gereken Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu da aynı günlerde Mısır'da temaslarda bulunuyordu.

Daha önce birkaç kez Mısır'a gelmiş, fakat İskenderiye'ye gitme fırsatı bulamamıştım. Demek ki Ali Kemal Bey'le nasipmiş…

Mısır'da taksi kiralamak çok ucuz. Ucuz olmasına ucuz da, zor olan ve katlanması güç olan, taksi şoförünün araba sürüşüne katlanmaktır. Çünkü Mısır'da sadece taksi şoförleri değil, bütün sürücüler öylesine garip araba kullanıyorlar ki, Ali Kemal bana, “Hocam, siz hiç “Formula araba yarışı seyrettiniz mi?” sorusunu sormaktan kendini alamıyor… Sanki Formula yarışmacıları gibiyiz. Çünkü hiçbir araba, aynı çizgide iki dakikadan fazla gitmiyor. Belki onların araba kullanışına, “slalom” demek daha mantıkî olur diye düşünüyorum… Ben önde oturduğum için durmadan fren yapıyor, belki lisan-ı hâl ile bir şeyler anlatabilirim diye, taksi şoförümüz Mahir'in yüzüne bakıyorum; fakat bana mısın demiyor. İşin tuhafı, 150 Cüneyh ceza vermesine rağmen, aynı minval üzerine devam etti sevgili Mahir…

Taksi şoförü Mahir'le maceralı bir yolculuktan sonra, nüfusu yaklaşık 8 milyon kadar olan İskenderiye'ye giriyoruz.

Zamanımız az olduğu için, İskenderiye'den evli olduğu için orayı iyi bilen şoförümüz Mahir'e, bizi önce meşhur İskenderiye Kütüphanesi'ne götürmesini söylüyor, fakat önce, uzaktan farkettiğimiz Kayıtbay Kalesin'i gezmeyi yeğliyoruz.

Sultan Kayıtbay (El-Eşref Seyfuddin Kayıtbay), Çerkez bir köle olarak Mısır'a getirilmiş ve Memluk Sultanı Baybars tarafından satın alınmıştır. Daha sonra azad edilerek, Memluk Sultanlığı'na (1468-1496) getirilmiş olan Kayıtbay, sadece Mısır'a değil, Mısır dışındaki İslâm coğrafyasına da birçok eser kazandırmıştır.

Yaptırdığı birçok eser arasında özellikle Kahire'deki Kayıtbay Camii ile İskenderiye'de, antik dönemdeki ünlü deniz-fenerinin yerine yaptırmış olduğu Kayıtbay Kalesi meşhurdur.

Kayıtbay Kalesi'ni gezerken, Ali Kemal hayretle bana bir küçük anıt gösteriyor. Anıtın üzerinde, Hüsnü Mübarek'in adı yazılı olan ve Kayıtbay Kalesi'nin onarıldıktan sonraki açılışını dile getiren bir yazı bulunuyor. Buraya kadar hayreti mucip bir şey yok. Fakat Ali Kemal'in dikkatini çeken, benim de sonradan fark ettiğim, Hüsnü Mübarek adının üzerinin kireçle sıvanmış olmasıydı.

M.Ö. 330 tarihinde, Yunan Kralı İskender tarafından kurulmuş olan İskenderiye, çok değişik devletler tarafından idare edilmiş, zengin bir tarihe sahiptir. Fakat İskenderiye'yi esas meşhur eden, onun dillere destan olmuş zengin kütüphanesidir ki, maalesef bu büyük kütüphane, antik çağdan sonra İskenderiye'yi ele geçiren Hıristiyanlar tarafından yakılmıştır. Bu ayıplarını örtmek isteyen bazı Batılı oryantalistler, kütüphanenin Hz. Ömer'in Mısır'ı fethinden sonra yakıldığını iddia ediyorlarsa da, bunun tarihi hiçbir kanıtı yoktur. Kaldı ki Hz. Ömer, Mısır'daki Firavun heykellerine bile dokunmamıştır. Üstelik Müslümanlarda “kitap yakma” geleneği yoktur. Bu gelenek, Endülüs'teki kütüphaneleri ateşe veren mutaassıp Batılılara ait bir gelenektir. Nitekim yakın bir geçmişte Irak'ı işgal eden ve Moğol askerinin vahşetini aratmayacak katliamlar gerçekleştiren Amerikan askerleri, Bağdat'taki birçok kütüphaneyi yaktılar, yüz binlerce cilt kitabı yağmaladılar…

İşte İskenderiye Kütüphanesi böyle meşhur olduğundan, bugün olmayan bu kütüphanenin en azından izlerini görmek istedik.

Bugün için, eski halinden hiçbir eser kalmayan kütüphanenin yerine modern bir kütüphane yapılmış; üniversite öğrencileri buraya gelip ders çalışıyorlar. Bu manzara karşısında size düşen, kütüphaneye girip çıkan okuyucuları seyretmek ve bir zamanlar bu kütüphanede ilim yapmış olan ulemayı düşünerek, onları minnet ve şükranla onları yâd etmek. Biz de ancak bunu yapabildik…

Kahire'ye vardıktan sonra, yol arkadaşlarıma Mısır'ın meşhur “Kuşeri” makarnası ile “Besbuse” tatlısını da gösterdikten sonra otele döndük ve ertesi gün de Türk Hava Yolları uçağı ile İstanbul'a geri döndük…

Kahire'den ayrılırken, geride, bir devrimden kalan binlerce sorunla karşı karşıya olan Mısırlı kardeşlerimizi bıraktık. Allah onlara yardımcı olsun; diğer Müslümanları da Tağutların zulmünden kurtarsın. Amin.