Cübbeli vesayet

Tek partili dönemde vesayetin adı partiydi.

CHP devleti bütün kurumlarıyla halkın üzerinde derin ve korkunç bir vesayet rejimi kurmuştu.

Demokrasi diye tanımlanan çok partili hayatın askeri darbeyle sonlandırılmasından sonra vesayet kılık değiştirerek devam etti.

Çünkü halka güvenilmezdi.

Çünkü sandığa güven olmazdı.

Sandığa mecburen katlanan o seçkinci-devletçi-vesayetçi zihniyet darbeden sonra yaptığı anayasayla (1961) halkın sandıktan çıkan iradesini Ankara''da zapt u rapt altına almak veya rehin almak üzere çeşitli organları/kurumları sistemin en tepesine monte ettiler.

MGK gibi mesela...

Anayasa Mahkemesi (AYM) gibi mesela...

Üniformalı vesayet ile cübbeli vesayetin ortaklığından oluşan derin vesayet rejimi milli iradenin üzerinde hep demoklesin kılıcı gibi tutuldu.

''Bu ülkenin, bu rejimin, bu milletin efendisi ve sahibi biziz!'' diyenler sandıktan çıkan milli iradeyi kendileri için hep bir tehdit unsuru olarak gördüler.

Sandıktan çıkan milli irade temsilcilerinden oluşan yasama ve yürütme organını da kendi emirlerinde olması gereken veya kendilerinin öngördüğü çerçevede faaliyet göstermesi gereken uzuvlar gibi gördüler.

Ülkeyi üniformalılardan oluşan MGK yönetecekti.

Sandıktan çıkan halkın temsilcilerinden oluşan hükümet organı MGK''da alınan kararları tatbik edecekti.

Meclis bu kararların sadece onay mercii olacaktı.

Askeri darbe sonrasında anlı-şanlı hukukçuların yazdığı 82 Anayasası''nda bu hükümler halkın aleyhine olmak üzere çok daha katmerleştirilerek pekiştirildi.

Artık ülkede ilk ve son söz sahibi üniformalı ve cübbeli oligarklardı...

Askeri-sivil bürokratik oligarşi ülkenin kaderinde tek söz sahibi konumuna yerleştirildi.

Faşist bir fermanla...

Sandıktan kim çıkarsa çıksın, ne kadar sayısal bir güçle çıkarsa çıksın önemi yoktu.

Önlerine konan ''kırmızı kitapçık''la ülkeyi idare etmek zorundaydılar.

Başka türlüsü ya tekrar üniformalı darbe ya muhtıra ya da post-modern darbe diye tanımlanan MGK marifetiyle alaşağı edilmekti.

*****

Başbakan Erdoğan bu vesayetçi rejime boyun eğmedi.

Başına nelerin getirildiğini biliyoruz.

Malumu ilam şeyler söylemeye hiç gerek yok.

Başbakan Erdoğan bu vesayetçi rejimle vuruşa vuruşa geldi.

Ülkenin MGK aracılığıyla yönetilmesine izin vermedi.

E-muhtıralar karşısında dik durdu.

Askerin siyaseti şekillendirmesine veya siyasete müdahale etmesine müsaade etmedi.

Temsil ettiği milli iradenin boynunu bükmedi.

Üniformalıların çaresiz kaldığı zamanlarda cübbeli vasilerin nasıl imdada yetiştiğini hep birlikte gördük.

Kendi partisi az kalsın AYM tarafından kapatılıyordu.

Ülkede her iki seçmenden birinin oyunu alan ve tek başına iktidarda olan partisi...

Başbakan Erdoğan''a karşı derin vesayetin her iki odağı da harekete geçirilmişti.

Ama Erdoğan asla boyun eğmedi.

Derken üniformalı vesayet dönemi bitti.

Hepimiz buna çok sevinirdik bir de baktık ki karşımıza cübbeli vasiler dikilmeye başladılar.

Yargı eliyle hükümetin alaşağı edilmek istendiğine tanık olduk hep birlikte.

Üniformalılar çekilmişti artık kışlalarına.

Demokrasinin gereğine uygun bir biçimde kendilerini konumlandırmışlardı.

Bu kez yargı baş uzatmaya başladı.

AK Parti''nin başı yüksek yargıyla ve AYM gibi vesayetçi organlarla her dönemde beladaydı.

2010''a kadar yargıdaki malum vesayetçi unsurlar Başbakan Erdoğan ve hükümetine kan kustururken 2010''dan sonra, yani referandumdan sonra bu kez paralel yargı kan kusturmaya başladı.

Yargı el değiştirmişti.

Badem bıyıklı paralel vesayet dönemi başlamıştı.

*****

Cübbeli vesayetin sahipleri değişmişti, ama vesayetin kendisi devam ediyordu.

Bunun farkına varmak için kimi somut olayların yaşanması gerekiyordu.

7 Şubat gibi...

17 Aralık gibi...

Paralel vesayet sadece yargı içinde değil devletin tüm birimlerinde ve derinliklerinde kendilerine yer bulmuştu.

Devletin koridorlarına hakim olan bu paralel vesayetin unsurları suret-i haktan görünüyorlardı.

Gün geldi maskeleri düştü.

Emniyet-yargı marifetiyle paralel örgüt hükümeti alaşağı etmeyi denedi.

Başarılı olamadı.

30 Mart seçimlerinde nasıl bir kirli kumpasla çalıştıklarına hep birlikte şahit olduk.

30 Mart''ta derin bir yenilgiye düçar kaldılar.

Başbakan Erdoğan''ın kararlı ve dik duruşu paralel vesayetin de belini kırdı.

Şimdi tam hızla paralel vesayetin unsurları devlet içinden tasfiye edilmeye çalışılıyor.

*****

Seçim bitti.

Seçimde AK Parti''ye karşı ittifak kuran çevrelerle beraber paralel unsurlar da yenildiler.

Başbakan Erdoğan''la baş edilemeyeceği gerçekliği acı bir biçimde görüldü.

Erdoğan''ın yeni bir sistem değişikliğiyle Çankaya''ya çıkması engellenmek isteniyordu. Ama seçim sonuçları gösterdi ki Çankaya yolu Erdoğan için ardına kadar açık.

Dahası, Erdoğan''ın bileğini bükecek hiçbir güç de yok.

Bir de baktık ki Haşim Kılıç başını uzatmaya başladı.

AYM üzerinden tabii...

AYM''nin başındaki şahıs bir yeni muhalefet partisinin genel başkanıymış gibi kendini göstermeye başladı.

AYM''yi bir kez daha bir vesayet organı biçiminde kullanmaya başladı.

Meclisin ve yürütmenin üstünde bir güç olduğunu özellikle Başbakan Erdoğan ve AK Parti''ye hissettirmeye başladı.

Vesayetin o kaba ve nobran diliyle konuşuyordu.

Yaptığı bal gibi siyasetti, ama kaba bir siyaset...

Evine çağırdığı misafirinin yüzüne saygısızlık yapacak kadar da ölçüsüz ve gayr-ı insani...

Paralel yapıya alenen arka çıkan ve Başbakan Erdoğan''a alenen meydan okuyan bir söylemin sahibi olarak karşımızda beliren Kılıç''a elbette söylenecek çok söz var.

Söyledik de.

Söylemeye devam edeceğiz elbet.

*****

Türkiye''nin yeni muhalefet partisinin adı AYM''dir.

Bu cübbeli vesayetin farkındadır halkımız.

Kılıçdaroğlu''nun dindar versiyonlarına halkımız elbette papuç bırakmayacaktır.

Vesayetin cübbelisini de tarihe uğurlayacağımızdan hiç kimsenin kuşkusu olmasın.

Yeni Türkiye''de vesayete yer yok.