Hiçbir suçlu hukuktan, hiçbir lobi devletten büyük değildir

Sosyal medya mecralarının gerçeklik algımızı bozduğu artık bir sır değil. Orada gördüğümüz fotoğraf, video, bilgi hatta takipçi sayısının tamamı teyide muhtaç. Bugün “bilgi güvenliği” ile birlikte, dezenformasyon ve kitle manipülasyonu ile mücadele de önemli bir çalışma başlığı hâline geldi.

İletişim ve gazetecilik eğitimi almış biri olarak, her yeni mecrayla tanışıyor; mesleki refleksle izliyor, anlamaya çalışıyorum. Şunu çok net söyleyebilirim: Bu mecralarda organik yollarla kısa sürede büyümek neredeyse imkânsız. Günde birkaç paylaşım yapmak, organik yollarla hesabı büyütmek, takipçi sayısını artırmak bile ciddi emek ve zaman istiyor. Buna rağmen kısa sürede yüz binlerce, hatta milyonlarca takipçisi olan ve “fenomen” hâline gelen hesapların büyüme hikâyesi de uzun süredir tartışma konusu.

Son dönemde yapılan uyuşturucu, yasa dışı bahis, kara para ve fuhuş operasyonları ile suç şebekelerinin sosyal medya üzerinden parlattığı hayatlar yeniden gündemimize girdi.

Daha önce sık sık ifade ettiğim gibi, önceden çocukların ve gençlerin birincil referans noktası aile ve okul çevresiydi. Günümüzde artık sosyal medyadaki her bilgi, her görüntü, her hikâye gençler için bir referans oluşturuyor.

Kültürel aktarım için geleneksel kanallarımız kapandı. Artık çocuklar, gençler sınırsız kaynaktan, sınırsız bilgi bombardımanına maruz kalıyor. Ailelerin ve eğitimcilerin bu referansları ‘doğru-yanlış’ diye tek tek ayıklaması neredeyse imkânsız.

Zygmunt Bauman’ın “Akışkan Modernite”de “…yeni koşullara uygun yeni yaşam kiplerinin henüz icat edilip, yerine konmadığı ve uygulamaya geçilmediği bir dönem” diye tarif ettiği sanırım bu günler.

Kolay zenginlik ve şöhret ile kazanılan hayatlar, gençlere yeni referanslar olarak gösteriliyor. Değerlerin de anlam kayması yaşadığı günümüzde, iştah açıcı pırıltılı hayatlar ile gençler, suç örgütlerinin açık birer hedefi haline getiriliyor.

Sosyal medya platformlarının sunduğu hizmetler için “Bir hizmet bedava ise, ürün sensin.” denir. Bu söz tüm olup biteni özetliyor aslında.

Bu süreçte pek çok genç ve ailelerinden duyduklarım da ümit verici. Patlayan balonun, kendilerine ‘ideal’ olarak sunulan hayatların düşen maskesinin farkındalar.