Kimyasal silah kullanmak,Tanrı"yı kıyamete "zorlamak"tır

Beşşar Esed denen insan kılıklı, Frankenstein ruhlu, ruhsuz şeytan adam, çocukları öldürüyor kimyasal silahlarla!

Çocukların, üstelik de, kimyasal silahlarla öldürülmesi, ne demektir, bir düşünsenize?

Masumiyetin öldürülmesi demektir, her şeyden önce. Çocuk, masumdur çünkü; masumiyetin ta kendisi, özü ve özeti...

Masumiyetin öldürülmesi, ne demektir, peki?

Elbette ki, tertemizliğin, günahsızlığın, saflığın, suçsuzluğun, sukatılmamışlığın, arılığın, duruluğun, insanın özünün, özsuyunun, kısacası fıtratının, bozulmamışlığının ve ruhunun yokedilmesi.

Oysa insanı insan yapacak, insanı insanlıktan çıkmaktan kurtaracak en aslî, en evrensel; beşerüstü bir kaynaktan gelen, insanı yüceltmek için ihsan edilen ilâhî hediyelerdir bunlar.

Çocukların öldürülmesi, umudun öldürülmesi, yokedilmesi demektir.

Çünkü insanın umudur çocuk da, masumiyet/i de.

Çocukların kimyasal silahlarla öldürülmesi, insandan umudun kesilmesi demektir.

Nedir bu, peki?

İnsanın kimyasının bozulması, azmanlaşması, tanrılaşmaya kalkışması ve Tanrı"yı kıyamete "zorlaması" demektir, elbette ki.

Kimyasal silahların kullanılabildiği bir dünya, tam anlamıyla Darwin"yen bir dünyadır: Güçlü olanın haklı olduğu; insanlık üzerinde, dünya üzerinde, tabiat üzerinde gücüyle, zor kullanarak hâkimiyet kurduğu; bir haksızlıklar, hukuksuzluklar ve barbarlıklar dünyası.

Gücü gücüne yetene"nin dünyası.

Gücün dünyası.

İnsansız bir dünya.

Ruhsuz bir dünya.

Dünyasız bir dünya.

Tanrı"sız bir dünya.

Oysa ne demişti büyük romancı, dâhî sanatçı Dostoyevski: "Tanrı yoksa, her şey mübahtır."

Kimyasal silah, tabiatı târumâr ederek tabiatın kimyasını bozan insandan, tabiatın intikam almasıdır aslında.

Modern insanın felsefî düzlemde "mucidi" Descartes, "tabiatın efendileri ve hükümranları olacağız" derken, nasıl bir dünyanın tohumlarını ektiğinin farkında mıydı acaba?

Modern insan, tabiata hâkim oldu da, tabiatın ve dünyanın kralı oldu da, ne oldu sanki?

Ne olacak, insanlığından oldu, kimyası bozuldu: Modern insan, tabiata hâkim olmakla, kendi tabiatını yitirdi; insanlığını, insanî özelliklerini yitirdi; belki de en önemlisi de, kimyasını yitirdi.

Modernlik için yapılabilecek en iyi tanımlama bu galiba: İnsanın kimyasını yitirmesi, insanın kimyasının bozulması.

İnsanın kimyası, modernlikle birlikte hem de öylesine bozuldu ki, insan, kendisini "her şeyin ölçütü ve ölçüsü" hâline getirdi. İnsanın her şeyin ölçütü ve ölçüsü hâline gelmesi, tanrılaşması demekti.

İnsanın tanrılaşmaya kalkışması, insanın yücelmesi ve yüceltilmesi değil, aksine alçalması ve alçaltılması demekti.

Tanrılaşmaya kalkışan insanın; hayatın ve hakikatin, tabiatın ve bizzat kendisinin, kısacası her şeyin kimyasını bozmaya soyunması demekti.

Protestanlık, dinin kimyasını bozan, seküler bir kimyasal silahtır.

Faiz; paranın, ticaretin ve iktisadın kimyasını bozan, ekonomik bir kimyasal silahtır.

Kapitalizm; sermayenin, kârın ve pazar"ın kimyasını bozan, finansal bir kimyasal silahtır.

Sekülerleşme / dünyevileşme; çıkarı, maddeyi, hazzı putlaştırarak dünyanın, hayatın ve insanın kimyasını bozan seküler insandan, dünyanın ve hayatın intikam almasıdır.

Özetle: Modern insan, saldırgan bir yaratık aslında: Tanrı"ya saldıran, tabiata saldıran, insana saldıran, kimyasını bozan ve sonunda hakikati ve hayatı, dünyayı ve kendi kendini yok edecek bir Frankenstein!

İnsanın kimyası bozulduğu içindir ki, modern, seküler, kapitalist insan, bilimi putlaştırdı ve bilimsel silahlar icat etti.

Kimyasal silahların icat edilmesi, insanın kimyasının bozulmasının, bilimin sekülerleştirilmesinin ve putlaştırılmasının kaçınılmaz bir sonucudur.

Beşşar Esed denen kimyası bozulmuş, şeytan kılıklı adamın, kimyasal silahlarla çocukları öldürmesine insanlığın sessiz kalması, insanlığın kimyasının bozulması ve Tanrı"nın kıyamete "zorlanması"dır, vesselam.