Biz birbirimizi yerken niye konuşmadın?

Birkaç ay evvel gazetesinden ayrılmak zorunda kalınca hepimiz üzüldük, hepimiz kahrolduk.

"Barış" ve "demokrasi"nin hemen yanı başına adını koyduk.

Yani…

Barış dedik, demokrasi dedik, Hasan Cemal dedik.

Barış olmadan demokrasi gelmez dedik, sonra demokrasi olmadan barış gelmez dedik, en sonunda da Hasan Cemal yazmazsa barış gelmez dedik.

Sevgili Çandar"ın "Önce Hasan Cemal sonra Newroz" ifadesinden mülhem, "Önce Vatan" der gibi terennüm ettik:

Önce Hasan Cemal sonra demokrasi…

Önce Hasan Cemal sonra barış…

"Hasan Cemal"in yazamadığı ülkeye barış gelmez mi" sorusuna, "Bu terbiyesiz soruya cevap: Hayır, gelmez!" karşılığını verdik.

En azından sevgili Çandar bana öyle dedi.

Ne oluyoruz dedik; "nereye gidiyoruz?"

Sevgili Çandar bir ara, "Hasan Cemal"in yazamıyor olması sıranın bana geldiğini gösteriyor" bile dedi.

Adeta yüreğimi parçaladı.

"Sevgili Çandar"a bu korkuyu yaşatan bir ülkede yazmaya devam edemem, yarın erkenden gidip gazeteme istifamı vereceğim" dedim.

Çocuklar başıma üşüştü: "Baba iyi misin?.."

"Bugün bunu yapmazsam yarın nasıl çocuklarımın yüzüne bakarım" dedim. Büyük oğlum, "Baba istersen abartma, yüzümüze bakıyorsun ya işte… " dedi. Küçük oğlum; "İşi bırakınca biz aç mı kalacağız!" deyince, bu bana çok güçlü bir çağrışım yaptı:

Evet, açlık grevi yapacaktım; yani, çocukları değil, kendimi aç bırakacaktım.

Yazık ki, buna da doktorum izin vermedi; "ülserin var, sen başka bir şey yap" dedi.

Ben de başka bir şey yaptım; "Ve Hasan Cemal Yeni Şafak"ta" başlıklı yazılar yazdım.

Ben neyse de, liberal arkadaşlarımız acayip coşmuştu.

Hasan Cemal"i sansürün kurbanı olarak bayraklaştırırken, AK Parti"yi de medyaya göz açtırmayan ceberut parti ilan ettiler.

Yalçın Akdoğan, Hasan Cemal"in Milliyet"ten ayrılmak zorunda bırakılmasının söz konusu gazetenin kararı olduğunu, "Kendi kararınızın sonuçlarını hükümete yüklemek aymazlıktır…" şeklinde son derece sert bir ifadeyle dile getirdi ama liberal arkadaşlarımıza bu yetmedi.

Başbakan Erdoğan, "Hasan Cemal"in yazılarına son verilmesini benim istediğime dair ifade beni rencide etmiştir…" dedi.

Liberal arkadaşlarımızı bu da kesmedi.

Neşe Düzel hanımefendi bu uğurda kendini heder etti.

Sevgili Çandar"a, "Hasan Cemal"in yazısına bile tahammül edemeyen bir başbakan, Kürtlerin haklarını nasıl verecek?" diye sordu. Hızını alamadı, BDP Eşbaşkanı Demirtaş"a, "Hasan Cemal"in "susturulduğu" ülkede Kürtlerin etkilenemeyeceğine emin misiniz?" dedi.

Velhasılıkelam, Hasan Cemal üzerinden dostlarla bile acımazsızca polemik yaptık; küstük, barıştık, darıldık, tekrar barıştık, yorgun düştük, nerdeyse "telef" olduk.

Gelgelelim Hasan Cemal ağzını açıp tek kelime etmedi. Haftalardır birbirimizi yiyip bitirmemizi adeta seyretti.

Geçen gün Avni Özgürel"in programında suskunluğunu bozdu!

Ne mi dedi?

Şunu: "İşten çıkarılmamda Başbakan Erdoğan"ın etkili olduğunu düşünmüyorum…"

E"ee, biz "film icabı" mı o kadar tartıştık Hasan abi?