Bir pazarlama mucizesi: The Odyssey

Eğer, 250 milyon dolarlık bir yapım bütçesi olmasaydı;

Eğer, pazarlama iletişimi için 125 milyon dolar ayrılmasaydı ve iletişim adına haber değeri olan birçok teknik numaraya para harcanmasaydı;

Eğer, tamamı IMAX 70mm film kameralarıyla çekilmeseydi;

Eğer, Truva Atı, yaklaşık 12 metre yüksekliğinde gerçeğe bire bir uygun inşa edilmeseydi;

Eğer, Truva’nın gece yağmalanma sahnesinde yüzlerce özel taşınabilir LED düzeneği kurulmasaydı;

Eğer, Antik Yunan dönemine ait çalgılar; başta ‘Aulos’ ve ‘Lir’, asıllarına uygun yeniden ürettirilip müzikler tamamen ham ve döneme uygun deneysel bir tonda olmasaydı;

Eğer, Bronz Çağı’nı yakalamak için 35 farklı el yapımı bronz gong, hurda metaller ve hatta stüdyodaki havalandırma ünitelerine vurularak vurmalı çalgı sesleri kaydedilmeseydi; UNESCO koruması altındaki geleneksel Arnavut İzopolifonisi vokal tarzı kullanılmasaydı;

Eğer, yapay kreatif efektler yerine 100 yıl önceki optik illüzyonlara ve pratik çözümlere başvurulmasaydı;

Eğer, dev Kiklop için 18 metre boyunda mekanik bir kukla ve protez makyaj iskeleti hazırlanmasaydı;

Eğer, yamyam devler Lestrigonlar’ın sahnelerinde zoraki perspektif kamera teknikleri ve özel protez makyajlı çok uzun boylu dublörler kullanılmasaydı;

Eğer, İtalya’nın Favignana adasında 60’tan fazla binayı içeren, Athena Tapınağı’nın da dahil olduğu gerçek bir antik kent inşa edilmeseydi;

Eğer, bilgisayarla çoğaltma yerine 2.000 gerçek figüranla savaşın kaosu ve insan kalabalığı fiziksel olarak sağlanmasaydı;

Ve eğer, ilginçlik adına Truvalı Helen’i zenci yapmasalardı;

Christopher Nolan tarafından yazılıp yönetilen The Odyssey, iki haftada dünya çapında 652 milyon dolar hasılat elde edebilir miydi?

Pazarlama iletişimi böyle bir şeydir. İlginç öğeleri birer hikâye haline getirip adam başı 600 – 700 liranızı alıverirler…

Filmleri kaptırıp seyretmekten çok, okumaktan haz alanlar bilir. Ünlü film eleştirmeni Bruce Williamson’ın ‘film okumasında’ basit bir akıl yürütmesi vardır; onun analizinde iki kavram ve en az dört seçenek söz konusudur.

İki kavram, yapım ve yönetim açısından ‘iyi yapılmış’ ya da ‘kötü yapılmış’ olması, diğeri ikisi ise Brecht’in“Bütün sanatlar, en üstün sanat olan ‘yaşama sanatına ‘hizmet ederler.” sözünden hareketle, bıraktığı duygu, tutarlılık ve kilit mesaj açısından ‘iyi’ ya da ‘kötü’ film olarak okunur. Ortaya şu dört sonuçtan biri çıkar: İyi yapılmış iyi film, iyi yapılmış kötü film ya da kötü yapılmış iyi film ve kötü yapılmış kötü film...

Sinemadan çıkıldığında izleyiciye yaşama sanatı adına ‘ne kaldı?’, iyi ya da kötü ‘öz’ hakkında bilgi verir; izleyici üzerinde etki yaratan, biçim ve içerikteki zenginlik ise ‘yapımın’ iyi ya da kötü olduğuna işaret eder.

Bizce The Odyssey, iyi yapılmış kötü bir film.

Sigortada ezber bozan sorumluluk

Türkiye Sigorta ve Sosyal Güvenlik Kurumu iş birliği ile SGK emeklilerine özel yeni bir uygulama hayata geçirildi.

Türkiye Sigorta Genel Müdürü Taha Çakmak ile SGK Başkanı Yunus Elitaş’ın Ankara’da imzaladıkları protokol; Tamamlayıcı Sağlık, Konut, Kasko ve Trafik Sigortalarında yüzde 30’a varan indirimler ve vade farksız 12 taksit gibi somut kolaylıklar sunuyor. Bürokrasiyi tamamen ortadan kaldıran e-devlet destekli “Emekli Dijital Kart” entegrasyonu da uygulamayı son derece pratik ve ulaşılabilir hâle getirmiş.

29 Temmuz - 31 Aralık 2026 tarihleri arasında düzenlenecek yeni ve yenilenecek poliçelerde geçerli olacak bu uygulamayı ticari bir kampanya, indirim paketi ya da rutin bir kamu protokolü olarak okumak hayli eksik olacaktır.

Burada altı çizilecek ve hizmet sektöründeki tüm şirketlere örnek olacak husus, Türkiye Sigorta’nın sergilediği yaklaşım ve Genel Müdür Taha Çakmak’ın da vurguladığı gibi konunun “Kurumsal Sosyal Sorumluluk (KSS)” boyutudur.

Bu KSS projesi, şirketlerin kâr odaklı bir anlayıştan sıyrılarak, içinde yaşadıkları topluma değer katmaları, sosyal refahı artırmaya yönelik irade koymaları şeklinde tanımlanabilir. Ülkemizin kalkınmasında yıllarca alın teri dökmüş 17 milyon emekliye, özellikle hayat pahalılığının hissedildiği bir dönemde güvence kapılarını sonuna kadar açmak; finansal erişilebilirliği kolaylaştırmak tam anlamıyla bu tanıma karşılık gelmekte.

Özellikle Tamamlayıcı Sağlık Sigortası’nda (TSS) sigortalanma yaş sınırının 64’ten 70’e yükseltilmesi, sektör açısından ezber bozan ve doğrudan insana verilen kıymete örnek teşkil edecek bir KSS örneğidir. Türkiye Sigorta’nın yaş sınırını esnetmesi ve üstüne indirimler, ilave peşin ödeme avantajları ve Asistans Hizmet Paketi eklemesi de uygulamanın ezber bozan tarafları.

Örneklerin çoğalması dileğiyle…

‘Arılar varsa yaşam var’..

İlginç bir pazarlama iletişimi örneği… PR House’dan bir paket geldi. Gönderen, Anavarza Bal. İçinde, Kurum Genel Müdürü Can Sezen imzalı bir mektup... Üzerinde çarpıcı bir uyarı: “Dikkat! Arı çıkabilir.” Ve mektup, “Arılar varsa yaşam var.” cümlesiyle noktalanmış.

Anavarza Bal, “Yaşasın Arılar” projesi kapsamında Adana’nın Kozan ilçesinde Guinness Dünya Rekorları tarafından tescillenen ‘dünyanın en büyük arı otelini’ kurmuş. Üstelik bu otel, alıştığımız bal arıları için değil; koloni halinde yaşamayan, yaban arıları için inşa edilmiş.

Peki, bir bal markası neden bal yapmayan yaban arılarına otel açar?

Arıların, bal yapmasalar da doğanın dengesine büyük katkıları olduğu biliniyor. Sofralarımıza gelen her üç lokmadan biri, arıların tozlaşma mesaisi sayesinde tabağımıza giriyormuş efendim. Arı yoksa flora yok; flora yoksa tarım, gıda ve nihayetinde insanlık yok denilen bu zincirleme reaksiyon yaşamın özet hali gibi…

Kozan’daki inşa edilen en büyük arı oteli, bize çok temel bir gerçeği fısıldıyor: “Doğaya yatırım yapan, geleceğe yatırım yapar.” Ve arılar varsa, yaşam var…