Amerika Amerika’dır

ABD’de 3 Kasım’da yapılan ara seçimlerde Demokratlar, Kongre’nin iki kanadında da çoğunluğu Cumhuriyetçilerin elinden almış görünüyor. Ortadaki tablo, Trump yönetiminin görev süresinin kalan iki yılında Kongre ve Senato’da işlerinin kolay olmayacağına işaret ediyor.

Bizim medya seçim sonuçları karşısında neredeyse zil takıp oynamakta...

İfadelere bakıldığında sanırsınız ki, ABD seçmeni Yahudilerden ve İsrail’den nefret ediyor, İranlılara ise bayılıyor; Trump’ın birbiriyle çelişen abuk sabuk mesajları yüzünden Demokratlara koşmuş. Ekonomik çalkantılar nedeniyle de Cumhuriyetçilere sırtını dönmüş...

Ülkemizde öteden beri süregelen ezbere göre: “Demokratlar, Cumhuriyetçilerden daha iyidir”…

Demokrat Barack Obama dönemini şöyle bir hatırlamakta yarar var. 2009’da büyük umutlarla başlayan bir süreçti. Obama, Nisan 2009’da G-20, NATO ve AB zirvelerinin ardından ayağının tozuyla Türkiye’ye gelmişti. Bu, onun yurt dışındaki ilk ülke ziyaretiydi. Masada bir “model ortaklık” fikri vardı. TBMM’deki konuşması, Türkiye’yi Müslüman dünyasına açılan bir köprü olarak konumlandırması ve Erdoğan ile kurduğu yakın kişisel ilişki gayet olumlu bir hava estirmişti.

Peki sonra ne oldu?

Mavi Marmara konusunda takındığı ikircikli tavır, 2013 sonrası derinleşen Suriye İç Savaşı’nda ABD’nin PKK’nın Suriye kolu olan YPG ile açık iş birliği yapması, Gezi Olayları’na desteği, 15 Temmuz Darbe Girişimi konusunda gelen geç ve temkinli tepkileri ile FETÖ elebaşını iade etmemesi... Bütün bunlar Obama ABD’sine karşı güvensizliği zirveye taşımıştı.

Kısacası Demokrat Obama, yüksek beklentilerle devraldığı Türkiye ilişkilerini, Trump dönemine çok daha kırılgan ve tahrip olmuş bir ortaklık olarak devredip sahneden çekilmişti.

ABD seçmeninin İsrail konusundaki tavrına gelince…

ABD’de yatırım bankacılığından varlık yönetimine, girişim sermayesinden teknoloji, medya, gayrimenkul, hukuk ve akademiye kadar her kritik alanda Yahudilerin ağırlığı tartışılamaz. “Parayı veren düdüğü çalar” misali; ABD yönetiminde kim olursa olsun İsrail’in ve Yahudi lobisinin borusu her zaman ötecektir.

22 Ekim tarihli yazımızda da hatırlatmıştık: 1964’te dönemin ABD Başkanı Johnson’ın, Başbakan İsmet İnönü’ye yazdığı o meşhur mektup unutulmamalı. Johnson’ın rencide edici ifadelerle dolu mektubu şöyle başlıyordu:

“Büyükelçi Hare aracılığıyla sizden ve Dışişleri Bakanınızdan aldığım bilgiler beni derinden kaygılandırdı. Bu bilgilere göre Türk hükümeti, Kıbrıs’ın bir bölümünü işgal etmek üzere askerî güçle müdahale kararı almayı düşünüyor… Böylesine geniş kapsamlı sonuçlar doğuracak bir eylemi, hükümetinizin bizimle önceden tam istişare etme taahhüdüyle bağdaşır görmüyorum.”

Demokratı da aynıdır, Cumhuriyetçisi de... Söz konusu ABD - Türkiye ilişkileri olduğunda romantizm bir kenara bırakılmalı ve tüm süreçler doğru okunmalıdır.

Türkiye, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın liderliğinde son 24 yılda hem Yumuşak hem de Sert Güç alanlarında dünyanın şapka çıkardığı bir konuma ulaşmıştır. Millî hâkimiyet ve bölgeler üstü güvenilir güç olma özelliğini ülkemiz kendi “tekâmülü ve basireti” sayesinde elde etmiştir. Yoksa bu zalim dünyada, kimse kimseye bir şey bahşetmez…

Nescafé’de aynı tas aynı hamam…

21 Mart tarihli yazımızda, NESCAFÉ Gold’un “Bu Fincan Sanat Yolunda” projesi üzerinden pazarlama iletişiminin temel unsurlarını konuşmuş, Sosyal Amaç Odaklı Pazarlama ile Kurumsal Sosyal Sorumluluk (KSS) arasındaki aslında hayli kalın o çizgiyi tartışmıştık.

Topluma, çevreye karşılıksız ve sürdürülebilir katkı sağlayan KSS yaklaşımıyla toplumsal duyarlılığı kaldıraç olarak kullanarak tüketiciyi kasaya yönlendiren, özünde “satış odaklı” bir pazarlama tekniğini (İngilizce kısaltmasıyla CRM) karıştırmamak gerekiyordu…

NESCAFÉ 3ü1 Arada, bu kez de Türk Eğitim Vakfı (TEV) ve Migros’la el ele vermiş. “Gençlerin yarınları için güçlü iş birliği” başlığı altında “Eğitime desteğimiz sürüyor” demiş.

Marka cephesinde sadece fincan değişmiş. Poşet gelmiş. Sanatın yerini ise eğitim almış. Migros’ta satışa sunulan “Bu Paket Eğitimi Destekler” logolu NESCAFÉ 3ü1 Arada’yı satın aldınız mı, eğitime katkı sağlıyormuşsunuz. Akıllıca düşünülmüş bir CRM örneği gibi duruyor.

Öte yandan Nescafé yine; “Ben gençlerin eğitimine katkı sağlayacağım ama önce sen gidip Migros’tan ‘Bu Paket Eğitimi Destekler’ amblemli ürünü satın alacaksın.” demiş. Yani markanın eğitime aktaracağı kaynak, doğrudan tüketicinin yapacağı alışverişe ve dolayısıyla markanın çıkarına bağlanmış durumda. Özetle: “Satış yoksa, destek de yok!” gibi bir alt mesaj var…

Soru şu: Hedef kitle bunu benimseyip destekler mi? Desteklerse mesele yok…

İstasyon deyip geçmeyin

Mercedes-Benz AG ve En Yakıt iş birliğiyle, Türkiye ve Avrupa’nın ilk “Flagship konseptli” yüksek hızlı şarj istasyonu Adana Charging Hub hizmete girmiş. İlginç mimari bir proje… İstasyon ötesi… Ancak adı neden İngilizce? Bir garip…

Bir tür hızlı şarj istasyonu çözüm yaklaşımı… Elektrikli araç sahiplerine 720 kW gibi ultra yüksek güçlerde şarj imkânı sunmanın yanı sıra şarj süresini sosyal ve konforlu bir yaşam deneyimine dönüştüren mimari yaklaşım bizim dikkatimizi çekti…

Geleneksel yol kenarı şarj ünitelerinden çok farklı olan Adana Charging Hub, lüks bir dinlenme tesisi veya havalimanı salonu mantığıyla tasarlanmış. Sürücüler araçlarının şarj olmasını beklerken vakit geçirebilecekleri özel alanlara erişim sağlayabiliyormuş. Gilyap İnşaat’ın tasarladığı mimari kimlik; estetiği, mühendisliği ve insanı odağa almış. Firma yöneticisi İç Mimar Can Güneyligil 2023 yılında Singapore Smiling Stars etkinliğinde, 46.000 Shell istasyonu arasından “Dünyanın En İyi Akaryakıt Bayisi” seçilen Adana Senos Petrol İstasyonu’nun da tasarım ve yapımını üstlenmişti.

Kullanıcılara hem teknoloji hem de konfor sunan, işlevselliği estetikle birleştiren dolum istasyonlarının çoğalmasını ülkemiz insanları fazlasıyla hak ediyor.