Kur’an’daki Peygamber

Bu ismi taşıyan 165 sayfalık basılı bir kitabım vardır. Bu kitap üzerinde benimle yapılmış bir röportajı paylaşıyorum ki, bazı iftiracıların, -varsa- yüzleri kızarsın!

1- Son zamanlarda bazı kesimlerden ve ağızlardan “Kur’an İslâm’ı” ve “Kur’an Müslüman’ı” gibi ifadeleri yaygın olarak duymaya başladık. Bu ifadeleri kullananlar neyi kastediyorlar?

* Bu ifadeyi kullananların bir kısmı “İslam’ın kaynağı Kur’an’dır, hadisler/sünnet tarihî ve coğrafî şartlara bağlı geçici uygulama örnekleridir, bizi bağlamaz” diyorlar.

2-Sizin son kitabınız “Kur’an Peygamberi” ismini taşıyor. Bu ismi vermede özel bir hedefiniz ve mesajınız var mı?

* Kur’an İslam’ı diyenlere şunu anlatmak istedim: Kur’an’daki İslam’da vazgeçilemez, olmazsa olmaz derecede önemli olarak Hz. Peygamber var; Kur’an’a dayanarak İslam’ı anlamak ve yaşamak isteyenlerin Hz. Peygamberi ve onun sünnetini yok saymaları veya etkisiz kılmaları mümkün değildir.

3-Kur’an-ı Kerim, günümüz insanlığına ve özellikle biz Müslümanlara nasıl bir Peygamber portresi çiziyor?

* Her zaman ve her yerde din, ahlak, değer ve gerçeklik hükümleri alanlarında eskimez, başkası yerine konamaz, insanı var oluş amacına ulaştırmada eşsiz rehber ve örnek bir kâmil insan, Allah Elçisi.

4-Kitabınızda Resulüllah ile ilgili 10 ayet üzerinde duruyorsunuz. Bunların dışında elbette başka ayetler de vardır. Bu konuda örnek veya örnekler vermeniz mümkün mü?

* Kitapta seçtiğim on âyet, O’nunla ilgili başka ayetleri ve hadisleri de özü itibariyle ihtiva ediyor. Mesela ben “Peygamberimize itaat”in dinde gerekli olduğuna dair bir âyetin mealini verdim, bu konuda birçok âyet ve hadis vardır; ama tamamı bu özde (Resul’ün din olarak söylediğini dinleme ve istediğine uyma özünde) birleşmektedir.

5- Kur’an’ı anlamada ve İslam’ı yaşamada Hz. Peygamber’in yeri ve önemini nasıl ifade edebiliriz?

* Beşer ilmi, gayb âlemi başta olmak üzere dinin temas ettiği birçok konuda yeterli değildir. İnsanoğlu anlamada hataya, uygulamada eksikliğe düşme durumundadır; bu, eşyanın tabiatı gereğidir. İşte bu sebeple anladığının doğru, yaptığının da Allah’ın muradına uygun olduğu kesin olan bir rehbere ihtiyaç vardır; Efendimiz bu ihtiyacı karşılayan “kâmil örnek, onaylanmış rehber”dir.

6-Son kitabınızda, özellikle Peygamber Efendimiz’le ilgili şiirlerinize yer verilmiş. Bu yönünüzü çoğu insanımız pek bilmiyor. Özellikle Resulüllah’a olan derin muhabbetinizi şiirle dile getirmeniz de bizi çok etkiledi. Şiire olan yakınlığınız ve yatkınlığınızın kaynağı nedir?

* Sevgi ve coşku, yatağına sığmayan ırmak gibidir; mutad derinlik, kurallar, kıyılar onu sığdıramayınca taşar ve rahatlar. “Aşk ağlatır, dert söyletir” derler. Bence her ikisi de hem ağlatır, hem söyletir. Ağlarsınız ateşiniz geçici olarak hafifler. Ama bunu da her zaman istemezsiniz. Nitekim Yaman Dede şöyle diyor:

Yak sînemi ateşlere, efgânıma bakma

Ruhumda yanan ateşe nîrânıma bakma

Hiç sönmeyecek aşkıma imanıma bakma

Ağlatma da yak, hal-i perîşânıma bakma!...

Ağlatmak ki âlâmımı teskine de başlar

Ağlatma serinletmededir bağrımı yaşlar

Bildim ki dayanmaz buna dağlar taşlar

Ağlatma da yak hal-i perîşânıma bakma

Yaşlar akarak belki uçar zerresi aşkın

Ateşle yaşar, yaşla değil yâresi aşkın

Yanmaktır efendim biricik çâresi aşkın

Ağlatma da yak, hal-i perîşânıma bakma!..

Evet o büyük aşık ağlamak istemiyor ama, söylemekten de kendini alamıyor ve bu “söyleyiş” düz bir söyleyiş olmuyor, şiir oluyor.

7- Kitabınızın ikinci bölümünde hadis-i şeriflere saldıranlardan bahsediyorsunuz. Bu kesimin gerçek amaçları ve kullandıkları yöntemlerle ilgili kısaca neler söylersiniz?

* Hadisler konusunda iki karşılıklı ifrat (aşırılık” var: 1. Senedi ve metni incelemeden, bir hadis rivayetinin dinle ilişkisinin mahiyet ve derecesini araştırmadan ona sarılmak, uydurma sözleri Efendimize ait kılmak veya maksadın dışına çıkmak. 2. Sahih olan ve dinî kural getiren hadisleri bertaraf ederek dini ideolojisine veya menfaatine uydurmanın önündeki engelleri kaldırmak. Bize düşen bu iki uca uzak durmaktır.

8-Ehl-i Beyt başlığı altında da çok önemli noktalara değiniyorsunuz. Günümüz İslam dünyasında Ehl-i Beyt’e saygı ve bağlılık konusunda ne gibi problemler görüyorsunuz?

* Bir hadise göre Peygamberimiz (s.a.) “ümmetin doğru yoldan sapmaması için iki rehber bıraktığını söylüyor: Kur’an-ı Kerim ve Ehl-i Beyt. Aynı konuda bir başka rivayette “Ehl-i Beyt” yerine “Sünnetim” ifadesi yer alıyor. Bu iki rivayet arasında çelişki yok; çünkü Ehl-i Beyt Efendimizin sünnetini bilme, anlama ve uygumla bakımından en şanslı ve en müsait yakınlarıdır. Onlara uymak sünnete uymaktır, sünnete uyan da Ehl-i Beyt’e uymuş olur. Problem Ehl-i Beyt ile Kur’an ve sünneti karşıt veya farklı iki kaynak gibi telakki etmekten doğuyor. Eğer Ehl-i Beyt ile sünnet arasındaki ilişki sahih bir şekilde anlaşılır ve kurulursa ümmetin bütünlüğüne doğru çok önemli bir adım atılmış olacaktır.