Mansur Yavaş muhalefetin kâbusu haline geldi

Türkiye’nin ana muhalefeti, AK Parti kurulduğu günden bugüne kadar siyaseti karşıtlık siyaseti olarak ele aldı. Siyaset namına bir fikir üretmedi “Halkın en az %50’si iktidara karşı; bu karşıtlığı öfkeye dönüştürerek iktidarı alt edebiliriz” düşüncesiyle hareket etti.

Buna karşılık AK Parti iktidarda kaldıkça sürekli strateji geliştirdi, kendini yeniledi, icraat yaptı. Bir işi bitirdiğinde yeni bir işe koyuldu. 25 yıllık zaman diliminde iktidar sürekli değişimi kovalarken muhalefet tek bir fikre saplandı kaldı.

“Ülke kötü yönetiliyor”, “Millet aç, gençler iktidarı sevmiyor.” Ya da “Küresel güçler Sayın Erdoğan’dan memnun değil” diyerek hiçbir siyasi alternatif geliştirmeden bugüne kadar gelindi.

25 yılda köprünün altından çok sular aktı.

Türkiye köklü bir değişim geçirdi.

Küresel jeopolitik kökten dönüşüme uğruyor.

Bütün dünyayı sevk ve idare eden, kendi dışındaki bütün milletleri köleleştiren Batılı devletler kendi başının çaresine bakamıyor.

Bu zaman zarfında Çin, bir devlet olarak teknoloji, bilim ve sanayi üretiminde, hatta yüksek teknolojide Batılı devletlerin üstünlüğüne son verdi.

Atlantik ve Varşova Paktı, Soğuk Savaş bittikten sonra anlamsız kalmıştı.

Adım adım dünya çok kutuplu, çok taraflı diplomatik sürece evriliyor.

Cumhur İttifakı, çeyrek asır sonunda Sayın Cumhurbaşkanı liderliğinde değişen dünyaya uyum sağlamayı bir tarafa, Türkiye’yi kendi bölgesinde bir güce dönüştürerek kurmuş olduğu stratejik adımlarla çok kutuplu dünyanın mihver ülkelerinden biri hâline getirdi.

Yine AK Parti hükümetleri dünyadaki büyük riskleri görerek savunma sanayi alanında büyük bir devrim yaptı. Güçlü Türk ordusu yerli üretimle gücüne güç kattı ve bu durum diplomaside Türkiye’yi yekta bir konuma yükseltti.

Dünya köklü bir değişime uğrarken ve Türkiye stratejik önceliklerini icraatının merkezine alırken muhalefet maalesef Soğuk Savaş siyasetinin ötesine geçemedi.

Siyasetsizlik siyaseti, muhalefeti kazanma ihtimali olan aday peşinde koşmayı zorunlu hâle getirdi.

Mansur Yavaş dönüp muhalefet cephesine bakınca derli toplu bir kümelenme göremiyor. Bugün daha çok kendisinin hangi partiye yakın olduğu tartışılıyor.

Yeni Parti’nin ve CHP’nin Mansur Yavaş’ı kendine çekme çabası Yavaş’ı kızdırmış gözüküyor. “Çok fazla ileri gitmeyin, gerekeni yaparım” tarzında bir açıklama, bağımsız kalabileceğini de gösteriyor.

1- Mansur Yavaş CHP’de mi kalacak, yoksa Yeni Parti’ye mi geçecek?

2- Mansur Yavaş bağımsız belediye başkanı olarak görevine devam edebilir mi?

3- Yeni Parti ile CHP kendi aralarında bir mutabakata varabilecek mi?

4- Eğer bir mutabakat olursa aday hangi parti adına yarışacak?

5- İki parti bir mutabakat sağlarsa Altılı Masa’da olduğu gibi İYİ Parti ve diğer muhalefet partileri bu birliktelikte rol alabilecek mi?

DEM Parti: Muhtemeldir ki seçime kendi kimliği ile girecek.

Zafer Partisi: Muhalif çizgide kalması kesin gözüküyor.

Anahtar Parti: Henüz siyaseti netleşmiş gözükmüyor.

Yeni Yol grubu ve Yeniden Refah birinci turda kendi adayıyla yarışabilir.

Yeni Parti kongre hazırlıklarına başladı, CHP kendi kongresini yapacak, DEM Parti Demokratik Cumhuriyet Hareketi’ni başlatacak.

Bir yönüyle siyasette üç parti yeniden kurulacak.

Bir partinin kuruluşunu tamamlayıp siyaset üretecek hâle gelmesi zaman alacak.

Siyasi partilerin salt karşıtlık üzerinden siyaset yapıp ağustos böceği gibi bütün zamanları keyfe keder kullanması, onları siyasetsiz bıraktı, siyaset fukarası hâline getirdi.

Siyaset arenasına siyaset üretimi ve politika setleriyle yola çıkamayan muhalefet, tek umudunu Mansur Yavaş’ın adaylığına bağlamış gözüküyor.

Bütün yetkiler Mansur Yavaş’ın elinde olunca o da kendi şartlarını masada tutup el yükseltmeye devam eder.

Türk solunun, sosyal demokratların ve jakobenlerin içine düştüğü duruma bakın ki kendi geleneklerinden kayda değer bir aday çıkaramıyorlar.

Mansur Yavaş’ın muhalefeti reddetme ihtimali onların kabusuna dönüştü.

Yavaş, Sayın Cumhurbaşkanı ile görüşmesinde “Devletimizin yanındayım” demiş. Konuya bir de buradan bakınca, bu durum küreselci Yeni Parti için ikinci bir kâbus gibi duruyor.

Siyaset üretemeyen, kendi içinden güçlü bir aday çıkaramayan muhalefet, şimdi bütün hesabını bir kişinin vereceği karara bağlamış durumda.