Soğuk barış döneminde 'gerçek barış'ı savunmak
00:00, 26/09/2001, Çarşamba • Yeni Şafak Haber Merkezi
Bütün kavramların ve stratejilerin 'klonlanarak' 'yenilendiği' bir döneme giriyoruz..
'Soğuk savaş' döneminde belli ülkeleri veya örgütleri niteleyen 'terör' kavramı, bundan sonra 'belli davranış biçimleri'ni niteleyecek. Girilen yeni dönemin adı, savaşın niteliğinin 'savaş olmayan savaş'a dönüşmesinden dolayı, 'soğuk barış' olarak adlandırılıyor...
Bu noktada bütün 'davranış biçimleri', 'beyaz' ve 'kara' olarak ayrıştırılıyor..
Dıştan bir zorlama olmaksızın da bu ayrışmasının gerçekleşmesi kaçınılmaz. Politik ayrışmanın, artık 'savaş olmayan savaş' döneminde açık saf belirlemekle eş anlama geldiği bir döneme giriliyor. 'Gerçek barış' ortamını korumak için de ayrışmanın her düşünce ve 'davranış biçimi'nin içinde gerçekleşmesi şart. Barıştan yana olmak anlamında 'beyaz', terörden yana olmak anlamında 'kara' olarak adlandırılabilecek bir ayrışma olacak bu.
Bu ayrışmayı sadece felsefi düzeyde gerçekleştirmek yeterli değil artık. Ayrışmanın kesin ve net biçimde 'politik' düzlemde inşa edilmesi ve konumlandırılması gerekiyor. Olan biten karşısında 'savaşa hayır' demek çok onurlu ve çok saygın bir tavırdır. Fakat reel-politik karşısında 'mümkün' ve 'gerçekçi' bir tavır olmayabilir bu. Şartların ciddi bir çatışma ortamını kışkırttığı ve bunun geri dönülemez bir noktaya geldiği anda, 'sadece' felsefi kanaate uygun bir duruş belirlemek, bunun ötesine geçerek 'politik bir pozisyon almaktan kaçınmak', olan biteni seyretmeye 'razı' olmaktan öte anlam taşımaz...
ABD'nin 'savaş makinası' çalışmaya başlamadan önce, nasıl bir çalışma biçimine sahip olacağı konusunda ABD'de de tartışma sürüyor. 'Medeniyetler çatışması'nı tetikleyecek biçimde bir çizgi izlemek isteyenlerle, 'güvenlik' tedbirleri adına 'demokrasi'nin zedelenmesine izin vermemek gerektiğini vurgulayanlar şimdilik 'hassas bir denge' halinde. Bu çizgilerden hangisinin galip geleceği, sadece ABD içi bir mesele olmaktan çıkmıştır. Tüm dünyada ortaya çıkacak 'hakim eğilim', gelişmelerin kaderini belirleyecek kadar etkili olacak.
Çünkü omurgasını 'belli davranış biçimleri'ne karşı mücadele etmek oluşturan 'savaş olmayan savaş'ın tüm dünyayı içine çekecek bir yangına dönüşmemesi için, herkesin katkı yapacağı bir 'değer sistemi' çerçevesinde hareket etmesi gerekiyor. Aksi halde, 'küresel ultra-modern terörizm'le mücadele edecek yeni bir 'pax'ın kurulması imkansız. Eğer ABD bu çerçeveyi zorlamaz da, 'çıplak' bir savaş makinası gibi hareket ederse, buradan çıkacak tek şey, İkiz Kuleler'e ve Pentagon'a saldırıyı gerçekleştiren teröristlerin politik amaçlarına ulaşması olacaktır.
ABD cephesinden bu hassasiyetin gösterilmesi gerekiyor ve bunun gösterilmesini zorlayacak ciddi politik dinamikler var. Dünyanın geri kalanının ise, dünyada 'medeniyetler çatışması'na 'yataklık' edecek tutumlardan uzak bir politik duruş belirlemeleri gerekiyor. Örneğin bu noktada sadece 'İslam teröre karşıdır' demek, politik olarak bir şey ifade etmez. Bu tek başına kaldığında bir teoloji tartışmasının 'nesne'si olmaktan öteye gidemez. 'İslam'ı 'terör'den ayrıştırmanın, politik olarak 'görünür' kılınması gerekiyor. Terörü bir politika enstrümanı haline getirmeye çalışan ve meşruiyetini dini dogmalardan aldığını ifade eden 'kara' davranış biçimleri ile net ve kes(k)in ayrımlar koymanın politik bir duruşa dönüşmesi gerekiyor. 'Soğuk barış' döneminde 'gerçek barış'ı savunacak bir 'zemin' ancak böyle inşa edilebilir.
Aksi halde, savaşa karşı çıkma adı altında, 'güçsüz halklar'ın dünyanın en etkili 'savaş silindirleri' altında ezilmesine seyirci kalınmış olunur.
'Soğuk savaş' döneminde belli ülkeleri veya örgütleri niteleyen 'terör' kavramı, bundan sonra 'belli davranış biçimleri'ni niteleyecek. Girilen yeni dönemin adı, savaşın niteliğinin 'savaş olmayan savaş'a dönüşmesinden dolayı, 'soğuk barış' olarak adlandırılıyor...
Bu noktada bütün 'davranış biçimleri', 'beyaz' ve 'kara' olarak ayrıştırılıyor..
Dıştan bir zorlama olmaksızın da bu ayrışmasının gerçekleşmesi kaçınılmaz. Politik ayrışmanın, artık 'savaş olmayan savaş' döneminde açık saf belirlemekle eş anlama geldiği bir döneme giriliyor. 'Gerçek barış' ortamını korumak için de ayrışmanın her düşünce ve 'davranış biçimi'nin içinde gerçekleşmesi şart. Barıştan yana olmak anlamında 'beyaz', terörden yana olmak anlamında 'kara' olarak adlandırılabilecek bir ayrışma olacak bu.
Bu ayrışmayı sadece felsefi düzeyde gerçekleştirmek yeterli değil artık. Ayrışmanın kesin ve net biçimde 'politik' düzlemde inşa edilmesi ve konumlandırılması gerekiyor. Olan biten karşısında 'savaşa hayır' demek çok onurlu ve çok saygın bir tavırdır. Fakat reel-politik karşısında 'mümkün' ve 'gerçekçi' bir tavır olmayabilir bu. Şartların ciddi bir çatışma ortamını kışkırttığı ve bunun geri dönülemez bir noktaya geldiği anda, 'sadece' felsefi kanaate uygun bir duruş belirlemek, bunun ötesine geçerek 'politik bir pozisyon almaktan kaçınmak', olan biteni seyretmeye 'razı' olmaktan öte anlam taşımaz...
ABD'nin 'savaş makinası' çalışmaya başlamadan önce, nasıl bir çalışma biçimine sahip olacağı konusunda ABD'de de tartışma sürüyor. 'Medeniyetler çatışması'nı tetikleyecek biçimde bir çizgi izlemek isteyenlerle, 'güvenlik' tedbirleri adına 'demokrasi'nin zedelenmesine izin vermemek gerektiğini vurgulayanlar şimdilik 'hassas bir denge' halinde. Bu çizgilerden hangisinin galip geleceği, sadece ABD içi bir mesele olmaktan çıkmıştır. Tüm dünyada ortaya çıkacak 'hakim eğilim', gelişmelerin kaderini belirleyecek kadar etkili olacak.
Çünkü omurgasını 'belli davranış biçimleri'ne karşı mücadele etmek oluşturan 'savaş olmayan savaş'ın tüm dünyayı içine çekecek bir yangına dönüşmemesi için, herkesin katkı yapacağı bir 'değer sistemi' çerçevesinde hareket etmesi gerekiyor. Aksi halde, 'küresel ultra-modern terörizm'le mücadele edecek yeni bir 'pax'ın kurulması imkansız. Eğer ABD bu çerçeveyi zorlamaz da, 'çıplak' bir savaş makinası gibi hareket ederse, buradan çıkacak tek şey, İkiz Kuleler'e ve Pentagon'a saldırıyı gerçekleştiren teröristlerin politik amaçlarına ulaşması olacaktır.
ABD cephesinden bu hassasiyetin gösterilmesi gerekiyor ve bunun gösterilmesini zorlayacak ciddi politik dinamikler var. Dünyanın geri kalanının ise, dünyada 'medeniyetler çatışması'na 'yataklık' edecek tutumlardan uzak bir politik duruş belirlemeleri gerekiyor. Örneğin bu noktada sadece 'İslam teröre karşıdır' demek, politik olarak bir şey ifade etmez. Bu tek başına kaldığında bir teoloji tartışmasının 'nesne'si olmaktan öteye gidemez. 'İslam'ı 'terör'den ayrıştırmanın, politik olarak 'görünür' kılınması gerekiyor. Terörü bir politika enstrümanı haline getirmeye çalışan ve meşruiyetini dini dogmalardan aldığını ifade eden 'kara' davranış biçimleri ile net ve kes(k)in ayrımlar koymanın politik bir duruşa dönüşmesi gerekiyor. 'Soğuk barış' döneminde 'gerçek barış'ı savunacak bir 'zemin' ancak böyle inşa edilebilir.
Aksi halde, savaşa karşı çıkma adı altında, 'güçsüz halklar'ın dünyanın en etkili 'savaş silindirleri' altında ezilmesine seyirci kalınmış olunur.