Ihlamur kokulu şehirler

O şehirler ki, iğde kokularıyla karşılarlar sizi.

Sonra serin sularına buyur ederler; her damlası bir abı-ı hayat gibi.

Sonra insanları gelir, bir selam kıyamıyla, bir Tekbir vakarıyla.

Bir şadırvanda halkalanır gibi halkalanırlar çevrenizde dupduru gönüller.

Ha Yozgat"tasınızdır, ha Priştine"de.

Ha Prizren"desinsizdir, ha Manisa"da.

Dağ sevgisi Peygamberlerden size bir miras olduğuna göre ha Şar"a yaslamışsınızdır sırtınızı ha Toroslara.

Sizin eksik renklerinizi tamamlayan, sesinizi çoğaltan, varlığınızı pekiştiren, hayatınızı anlamlandıran insanlar var ya orada. Gerisi hikaye; zaman, insan ve mekan su ile şekerin karıştığı gibi karışır orada, aynı güneşin altında.

İğde kokulu Priştine"de ve Prizren"de Emrullah İşler"i izlerken işte bu duygular ve bu üçlünün durumu dolandı durdu aklımda, nazarımda.

"Emrullah İşler" diyorsam mansıbını, akademik unvanını bilmediğimi ya da söylemek istemediğimi sanmayasınız sakın.

Ama o her şeyden önce "bizim" Recep Tayyip Erdoğan"ın kardeşi.

Nasıl ki mansıp onda kardeşlikten öne geçmiyorsa Emrullah İşler"de de öne geçmiyor.

Hizmetteki eksiklikleri giderilmiş camileri, tekkeleri, okulları oralarda mukim olanlara teslim ederken, çoğul bir huzuru, birlikteliği, dostluğu, kardeşliği teslim ediyordu aslında.

Son yedi yıldaki becerikli, gayretkeş çalışmalarıyla kurumsal anlamda bir dünya markası olmuş, Türkiye dışındaki kardeşlerimize uzanan en önemli köprülerden biri olma vasfını kazanmış "Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı" (TİKA), yitik izleri sürerek kimileri tamamen yıkılmış, kimileri harabe haline gelmiş, kimileri maksadının dışında kullanılır olmuş eserleri keşfederek, onları bir milletin, bir medeniyetin eserleri olmakla aslına uygun şekilde hayata yeniden kazandırdı.

Ulan Batur "dan Tiran"a kadar çok geniş bir coğrafyayı kapsayan bu çalışmalar Başbakan Erdoğan tarafından yepyeni bir mühür olarak vurulmuştu o coğrafyaya.

Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Emrullah İşler de hem vücut bulmuş olanların varlıklarını pekiştirmek hem de belirlenen eksikliklerini gidermek suretiyle işte TİKA adıyla özdeşleşmiş bu bayrağı taşımayı sürdürüyor.

Elbette TİKA Serdar Çam"ın başkanlığında yukarıdaki zikrettiğim keşfi yürütmekle kalmıyor, yeni projeleri değerli ekibiyle birlikte üretiyor ve uyguluyor.

Priştine ve Prizren"de "kardeşe hizmet merkezli" çalışmalara ilişkin gözlemlerimde Priştine Büyükelçisi Songül Ozan"ın, yüzyıllık monşerliği bitiren tutumuna dair notumu da mutlaka paylaşmalıyım.

Büyükelçiliğin, oralardaki TİKA ve Yunus Emre Enstitüsü birimlerinin değerli yönetici ve elemanlarıyla tesis ettiği yönetim anlayışına ve uyumuna bakılarak yarınlar için daha umutlu sözler söylemek ve tablolar çizmek mümkün görünüyor.

Seyahatim süresince dostluk ve yardım güvenini bana her saniye hissettiren Bilal Çetin"e, engin tecrübeleri ve tatlı latifeleriyle zamanı, mekanı bir kitap gibi açan sevgili Hasan Karakaya ve Yusuf Ziya Cömert"e teşekkür ediyorum.

"Ben burada olmasam, siz burada olamazsınız" diyerek net bir şekilde Balkanlar gerçeğini özetleyen ve "iğdeler açtığında tekrar gelin" diyerek beni en zayıf yerimden yakalayan dostum Şarık Çibo"ya da teşekkür ediyorum.

İğde kokulu iki şehir: Priştine ve Prizren.

Şehadet şerbeti içerek bedenini adeta çelikten bir çivi gibi oraya çakan Cennetmekan Murat Hüdavendiğarımız orada.

Heteredoks dervişlerin selam sahibi olmayan kulaklara haykırarak örtülü yüreklere korku saldıkları Tekbirler orada yankılanıyor.

Edebiyatımızı kuranların divitlerinden çıkan ses, su seslerine karışarak çoğalmayı sürdürüyor orda.

Bir Anadolu şehrinde nasıl gülüyorsa insanımız, oradakiler de öyle gülüyorlar.

Bir Anadolu şehrinde nasıl kokuyorsa iğdeler orada da aynısıyla kokuyor.

Ve ben ne zaman görsem o toprakları özlemim çok daha fazla artıyor.

Selam olsun iğde kokulu şehirlere ve selam olsun Bakanından hizmetlisine o kokunun bekçisi olan müminlere.