Olimpiyatlardan altın madalya ile dönen sporcularımızdan Aslı Çakır Alptekin'in bu başarısına herkesten çok sevinen biri var ki onun sevinci görülmeye değerdi. Aslı'nın hem antrönörü hem de eşi olan İhsan Alptekin, kendinden çok daha hırslı bu kızı görünce onu şampiyonluğa hazırlamak için koşmaktan vazgeçmiş. El ele başarıya uzanan bir hikayenin altında güzel bir aşk hikayesi var...
Aslı Çakır Alptekin 2012 Londra Olimpiyatları'nda atletizm dalında Türkiye'ye ilk kez altın madalya kazandırdı. Alptekin, İstiklal Marşımızı tüm dünyanın kulaklarında çınlatarak adeta göğsümüzü kabarttı. Aslı, bu başarıyı tırnaklarıyla kazıyarak, 4 yıl boyunca günde altı saat aralıksız çalışarak elde etti. Bu başarının diğer kahramanı ise eşi ve antrenörü İhsan Alptekin'di. Kendisi de başarılı bir atlet olan İhsan Alptekin Aslı için kariyerinden vazgeçti ve Aslı'nın şampiyonluğu için onunla tek yürek oldu. Şimdi onlar fedakarlığın, dayanışmanın ve başarının tadını çıkartıyorlar.
Aslı Çakır Alptekin: Çok mutluyum. 10 Ağustos saat 22.55'te duaların benimle olduğunu biliyordum. Yarışmaya çıkmadan önce antrenörüme şunu söyledim; " Hocam sen hiç merak etme, yarışmada son üç yüz metre çok önemlidir. Kim önde giderse avantajdır. Son üç yüz metrede kesinlikle ben önde olacağım ve yarışı birinci tamamlayacağım" Bana "Kendine neden bu kadar çok güveniyorsun" diye sordu.
A.Ç.A: Çünkü benim arkamda kocaman bir Türkiye vardı ve biliyordum ki hepsi bana dua edecek. Bu rahatlıkla yarışa çıktım.
A.Ç.A: Normalde heyecan-lanıyorum ama o gün heyecan-lanmadım. Kendimden çok emindim. Ben sahaya çıkarken pek gülmüyorum. "Neden suratını asıyorsun" diye soranlar oluyor. Ben o an konsantre oluyorum.
A.Ç.A: Zihnimi tamamen boşaltıyorum. Sadece çizgiye odaklanıyorum ve başka hiçbir şey düşünmüyorum.
A.Ç.A: Hayır hiç olmadı.
A.Ç.A: Seksen bin seyircinin önündeydim ve birinci olmuştum. İstiklal Marşımız okunuyordu ve bunu ben başardım diye düşündüm. Milli marşımızı hem bağrırak hem de ağlayarak söylemek istedim.
A.Ç.A: Tırnaklarımızla kazıyarak geldim. Türk kadını olimpiyatta sesini yükseltti. Ben bunu çok önemsiyorum. Erkeklerden daha öndeyiz.
A.Ç.A: Ünvanımı korumak istiyorum. Şampiyonluğumun tadını çıkarmak istiyorum. Dünya rekoru benim için biraz zor. Fakat Türkiye rekorunu kırmak istiyorum. Sadece bir saniyem kaldı, o rekoru da kıracağım.
İhsan Alptekin: Biz Aslı ile tanışalı on yıl oldu. Onunla atletizm sahasında tanıştık. Ben atletizmin son dönemlerini yaşıyordum. O daha yeni başlamıştı. Onda çok ciddi bir yetenek gördüm. Önce arkadaş olduk. Sonra ilişkimiz ciddiye binince ailelerimiz tanıştı ve sonra nişanlandık. O zaman oturup bir karar verdik. Ben o dönemde atletizm konusunda kendisinden daha başarılıydım. Onun çok hırslı olduğunu gördüm.
A.Ç.A: İhsan koşuyordu ben de antreman yapıyordum. Tam anlamıyla ne kendiyle ilgilenebiliyordu ne de benimle. Oturup konuştuk. Bana "Aslı benim yaşım biraz geçiyor, sen gençsin daha başarılı olabilirsin, bana göre daha hırslısın. Ben sana inanıyorum birlikte güzel başarılar elde edeceğiz" dedi. Görevi bana devretti.
A.Ç.A: Ben aslında koşması taraftarıydım. Onun tekniğini çok beğeniyorum. Fakat o tamamen bana yönelmek istedi. Bizde söz erkeğindir, 'Ben bilmem beyim bilir' dedim.
İ.A: Çok avantajlı. Çünkü her an onunla birlikteyim. Saat dokuzda uyaması için onu teşvik ediyorum ki sabah saat altıda kalkabilsin. Bunu yakınında olmadığın bir sporcuya yapamazsın. Mesela Gülcan'a o kadar müdahale edemedim. Onun birinci gelememesi bununla ilgili.
İ.A: Bizi Süreyya Ayhan ve eşiyle karıştırmayın. Aslı dünyanın zirvesine çıkmış, olimpiyat şampiyonu olan bir sporcu. O yüzden kimse Aslı'yı Süreyya Ayhan ile yanyana getirmesin. O olay geçmişte kaldı.
İ.A: Elbette. Herşeyden önce o benim eşim. İyi günde ve kötü günde Aslı hep yanımda olacak.
İhsan Alptekin: Aslı son dört yıl boyunca her gün atletizm sahasındaydı. Günde altı saat çalışıyordu.
İ.A: Dört yıl boyunca hiç kafamızı dağıtalım da bir yerelere gidelim diyemedik. Mesela arada dinlenme günlerimiz oluyordu. Ben "hadi sinemaya gidelim" diyordum fakat Aslı gitmek istemiyordu. "Dinleneyim yarınki antremana yetişeyim" diyordu. Dört yıl boyunca sosyal bir hayat yaşamadık.
İ.A: Evet. Bir ay altın madalyanın keyfini çıkarmak istiyoruz. Gezmek istiyoruz. Çünkü ikimiz de çok yorulduk.
İ.A: Hem düşünüyoruz hem de düşünmüyoruz.
İ.A: Hayır. Avantaj bile olabilir. Kadınlar doğum yaptıktan sonra hücreleri yenileniyor. Bu yenilenmeden dolayı sporcular daha iyi performans sergiliyorlar.
İ.A: Gülcan ve Aslı gibi iyi atletler çıkarmak istiyorum. Şu an yirmi sporcu hazırlıyoruz. Önümüzde sekiz yıl var. Benim en büyük idealim ülkemize madalyalı sporcular kazandırmak....
İ.A: Stadda bize ayrılan bir köşe vardı ve ben sürekli onunla gözgöze geliyordum. Her hangi bir durum için işaret yapmayı bekliyordum. Ama şükür ki hiç bir aksilik çıkmadı.
İ.A: Ben kazandığında tirbündeydim yanımda Jamelikalılar vardı, onlara sarıldım.
İ.A: Başardık. Çünkü tek başıma başarmadım.
