Sinemayı yerli yapımlar mı kurtaracak?

Sinema salonlarının eski ihtişamlı günlerine dönüp dönemeyeceği uzun süredir tartışılıyor. Son 20 yıldır sinema ve dizi alanındaki gelişimi ile dikkat çeken Güney Kore’de ise yerli yapımlar sayesinde sektöre can ve umut geldi.

Kore Film Konseyi (KOFIC), ülkede üretilen filmlerin 2026’nın ilk yarısında gişe toparlanmasını sağladığını duyurdu. Yıllık bazda yüzde 50 civarı bir artışla 400 milyon dolar hasılata ulaşıldığı bildirildi. Mevcut tablo Güney Kore’de pandemiden bu yana yerel sinema için en güçlü gösterge.

Güney kore sineması ile Türk Sineması birçok bakımdan ortak özelliklere sahip. Bu yüzden olumlu örnek olabilmesi bakımından bir incelemeye tabi tutmak gerekiyor.

TÜRKİYE-GÜNEY KORE BENZERLİKLERİ

Öncelikle Güney Kore, Kuzey Kore ile yaşadığı savaş sonrasında Batı’ya döndüğü yüzü ile ekonomik açıdan çok gelişti. Batı’nın, Doğu’daki üslerinden biri olarak da desteklendi. Ekonomisi çok gelişti. Buna bağlı olarak birçok alanda kendini gösterdi. Sinema endüstrisinde kullanılan ekipmanların bir kısmı da Kore malıdır ve pazar payı yüksektir. Bu ve benzeri etkileri de arkasına alan Güney Kore’de özellikle son 20-30 yılda çok ciddi gelişim var. Sinemasının yarım asırdır yükselişte olduğunu söyleyebiliriz. Dizileri ise özellikle 10-15 yıldır furya oluşturdu.

Yakın zamana kadar Türkiye, ABD’den sonra dünyada en çok dizi ihraç eden ülke idi. Kore bu ünvanı elimizden aldı. Sineması kadar dizi sektörü de parlayan ülkenin istikrarlı ekonomisi ve küresel desteklerin etkisi ile yükselişi devam ediyor. Ve gelinen noktada, pandeminin sinema salonlarındaki olumsuz etkisini Kore’nin yerli yapımları gidermeye başladı.

BU FİLM KORE SİNEMASINDA REKOR KIRDI

Son olarak vizyona giren ‘Kralın Muhafızı’ gişeyi altüst etti. Toplam 17 milyon bilet satıldı ve bunun karşılığı olarak 115 milyon dolar hasılat oluştu. Film aynı zamanda Kore tarihinin en çok izlenen filmi ünvanını da eline aldı.

Ülkemizde en çok izlenen film Recep İvedik idi ve 7,5 milyon bilet satılmıştı. Pandemi sonrası bu seviyeye ulaşmak hayal oldu. Salgın sonrası en fazla 4 milyona dayanan film olabildi. Ülkemizde bir filmin 17 milyon bilet satışına ulaşması imkansıza yakın bir durum gibi görünüyor. Ancak Kore’deki gibi geleneğe bağlı, iyi prodüksiyonlu bir yapımın yeni rekorları kırması işten bile sayılmayabilir.

Kore’de yerli filmlerin gişeyi toplaması çok tanıdık bir tablo. Zira pandemiye kadar Türkiye’de de gişenin yüzde 70’i yerli yapımlarla oluşuyordu. Her yıl en çok izlenen filmler yerliydi. İlk 10 filmin en azından 7’si ülkemizde üretilen filmler oluyordu. Geldiğimiz noktada çekilen film sayısı bir miktar azaldı. Daha önemlisi, filmler artık sinema salonlarında izlenmiyor. Dijital mecralarda gösterim bekleniyor.

SİNEMAMIZIN KURTULUŞ REÇETESİ BU OLABİLİR Mİ?

Güney Kore’nin yaşadığı geri dönüşün ülkemizde yaşanması da mümkün olabilir. Bunun için belki yeniden kahramanlık, destan, tarihi yapımlara doğru yol almak gerekebilir. The Odyssey’in de ortaya koyduğu şey şu ki; izleyici, iyi prodüksiyon ve özgün anlatıma ilgi gösteriyor. Kore’de yaşanan da buna benzer bir durum.

İzleyicinin artık klişelere prim vermediği aşikar. Özellikle Hollywood dışındaki yerlerde çok izlenen filmlerin ortak özelliği o ülkede yapılıyor olması. Ayrıca hikayeler mutlaka ama mutlaka geleneğe bağlı şeyler oluyor. Animasyon ya da gerçek çekimli prodüksiyon, fark etmiyor. Önemli olan ülkenin insanlarını iyi hissettirecek, kendi geçmişine ait ve iyi prodüksiyon olması.

Sinemamızın kurtuluş reçetesi bu olabilir mi?

Hayat

Türk destanı anlatılmayan sinema eksiktir

Hayat

Çocuklara yaz için film tavsiyeleri

Hayat

Nolan’ın filmi heyecanı karşılıyor mu?

Hayat

Bu yıl tema 'İrade Bizim Zafer Bizim': Şehit Mustafa Cambaz'a film önerisi