Lahmacun-pizza uyumu

A Milli Takımımız, Hırvatistan galibiyetiyle bizi gerilere götürdü ve hepimizi hayallere daldırdı. 2002 Dünya Kupası, 2008 Avrupa Şampiyonası ve daha nice zaferler... "Belki yine yaşarız" diye diye bir nesil yaşlandı, yeni jenerasyon ise hikayelerimizi dinlemekten usandı. Videolarla büyüyen çocuklar için artık canlı maç yayınlarıyla bu heyecanı yaşama vaktidir ve 2024 Avrupa Şampiyonası'nın fragmanı zihnimizde dönmeye başladı bile.

Montella ilk maçındaki enerjisi ve cana yakınlığıyla üzerindeki belirsizliği bir çırpıda attı. Futbol sonuçlar oyunudur ve sonucu aldığınızda kötü olan fikirler de uzaklaşır gider. Umarız ki sonuçlar devam eder ve yarın Almanya biletini garantilemiş oluruz. Bu maç sonrası ise takım olarak üzerimizdeki gerginliği de atmış ve ülke futbolu olarak bir parça da olsa huzura ermiş olacağız. Taraflı tarafsız, İsmail Yüksek'in harika performansını da not düşmesek olmaz. Böyle gençlerimizi canla başla mücade ederken görmek bize eski milli takım ruhunu da anımsattı. Belki de en çok özlediğimiz başarılardan çok bu ruhtur. Yeni teknik adamımızdan en büyük beklentimiz de öncelikle bu ruhu yeniden yakalaması. Montella bana göre karakteri ve duruşuyla oyuncularına bunu aşılayacak kabiliyette. Oyuncu tercihlerinde de adaletli seçimlerini devam ettirirse herkesten saygı görmeye de devam eder. Ancak şu da var ki, sonucu aldığınızda zaten otomatik olarak haklı siz oluyorsunuz.

Bu arada İtalya ile hem EURO 2032'de ortak olduk hem de takımımızın başında bir İtalyan var. Şu sıralar bu ortaklıktan iyi verim aldığımız bir gerçek. Lahmacun-Pizza uyumu hep böyle devam etsin, öyle bir hale gelsin ki 2032'de Türkiye-İtalya finali dahi oynansın.