Seni bir kızla görmüşler - I

Siyaset yapmak, yemek yapmaya benzer. Eldeki malzemeyle yapılır. Mutfak bütçeye ve manava, siyaset coğrafyaya ve tarihe mahkumdur.

İdeolojiler ise yemek kitapları gibidir. Tabağımızdakilerle kıyaslanacak olursa, yemek kitabındaki fotoğraflar veya ideolojik sloganlar, her zaman gerçeklerden "daha iyi" görünürler. Çünkü en güzel anlar, dondurulmuş, fotoğraf olmuştur.

Yeri gelmişken, Frenk gavuru kardeşlerimizin hakkını teslim edelim: "En iyi, iyinin düşmanıdır." İdeolojilerinin birbirine zıt olması yanıltmasın, bu memleketin okumuşu Frengistanlıdır. Nereden anlarız bunu? Mükemmeliyetçidirler.

"İster Frengistan"da ister içerde", en iyisinden bahsederek, mükemmel olmadığı için iyi şeyleri hafife alırlar. "Türk kafası"na yakıştırdıkları ve her fırsatta aşağıladıkları "kervan yolda düzülür" zihniyeti, evrim teorisinin eski adıdır oysa.

Bizim onlara hak verdiğimiz gibi, umuyorum onlar da bir gün hakkı teslim ederler. İdeolojilerle sorunları çözmeye çalışmak, yemek kitabının fotoğraflarına bakarak karın doyurmaya benzer. Eskilerin "gelen gideni aratır" dediğine, günümüzde ideoloji diyorlar. Bu beyhude çabalar, değil saf bir dimağın sorularına doyurucu cevaplar vermek, midenin sesini bile susturamazlar. "Pratik ve denenmiş" olsalar da, karın doyurmazlar.

Bir uçtan diğer uca savrulmak riskine karşı, şu noktanın altını çizmekte fayda var. "Yemek kitaplarını hafife alıyorsa, mutlaka fast-foodcudur" veya "ideolojilere karşıysa kapitalisttir" ikilemine hapsolmaya gerek yok. Pratik ve denenmiş ideolojik kitapların üstünü çizen bir insan, kapitalizmin altını çiziyor değildir. Ya ne yapıyordur? Bu ikilemi reddediyor ve kavşakta sizden ayrılıyordur.

Özgeçmişlerin ve internette paylaşılan fotoğrafların yalancısıyım: Seyahat etmeyi sevmeyen yok gibi. Sırt çantanızı alıp yollara düşmek, yeni yerler görmek, yeni kültürleri tanımak ve yeni insanlarla tanışmak sizin için bir yaşam tarzıysa, belki siz bana yardımcı olabilirsiniz. Yerinde duramayanların, düşüncelerinin yerinde saymasının nedeni nedir? Bedenlerini ülke ülke gezdirirken, düşüncelerinin "mahalle sınırları"nın dışına çıkamaması nedendir?

Eskilerin deyişiyle söylersek: "Düşünmek, yola çıkmaktır." Yollara düşmek insanın yaşam tarzıysa eğer, niçin bir sorunun peşinden kitaplar boyu yolculuk edildiğini pek göremiyoruz? Seyahat gerçekten yaşam tarzım olsaydı, bu tarz, düşüncelerimde de bariz olarak görülürdü.

Nereye giderlerse gitsinler, yurtta turist, cihanda turisttirler. "Orta-doğu"daki ülkelerin başkentlerini bile sayamazken, "Büyük Ortadoğu Projesi"nin maddelerini tek tek saymaya kalkarlar. Amerikan emperyalizmine karşı çok dikkatlidirler güya. Trajikomiktir ki, emperyalistlerin diliyle konuşurlar. Türkiye"nin güneyine "orta-doğu" demekteki tuhaflığı bile farkedemezler.

İlkokul seviyesinde coğrafya görmüşler bile, Türkiye"nin doğusunun ortasının, yani orta-doğusunun Asya olduğunu bilir. İddia ettiğiniz gibi, emperyalistlere karşıysanız, dünyaya onlar gibi bakmıyorsanız, niçin güneyimize "orta-doğu" diyorsunuz? "Bilad-ı Şam" dediğimizde, niçin yüzümüze boş gözlerle bakıyorsunuz? Sadece Londra"dan, Paris"ten veya Washington"dan bakanlar için, orası doğunun ortasıdır, "orta-doğu"dur. Daha kurduğun cümleyi değiştiremiyorsan, neyi değiştirebilirsin ki!

Devletçilik oynamaktan devlet hakkında okumaya ve düşünmeye pek vakit bulamayanlara hatırlatmak lazım: Büyük devletlerin planları da büyük olur. Yıllardır Amerika›nın «Büyük Ortadoğu Projesi»ni eleştirerek, daha ne kadar özeleştiriden kaçacağız?

Türkiye büyük devlet olsaydı, büyük planları olurdu. Halkıyla uğraşan her devlet, küçüldükçe küçülür. Asıl mesele şu değil mi: Türkiye, niçin bugüne kadar kendi "Büyük Ortadoğu Projesi"ni hazırlamadı? Bütün büyük devletlerin, "orta-doğu" hakkında büyük planlarının olması, devlet olmanın alamet-i farikasıdır.

Amerika"nın "Büyük Ortadoğu Projesi" olması normal, Türkiye"nin "Büyük Güney Projesi" olmaması anormaldir. Konuşacaksak, bunu konuşalım. Köpeğin köpeği ısırması ne zaman haber oldu?

Yazının devamını

haftaya okuyabilirsiniz.