Bir adım ileri iki adım geri ama…

Zamanenin paralel yazarları 17 Aralık seçim ayarlı darbe kalkışmasından beri yorumlarında "bir adım ileri, iki adım geri" taktiğini usanmaksızın, bıkmaksızın uyguluyorlar.

"Arabistanlı Lawrence Taktiği"dir bu: Saldır, suçla, iftira et, zan oluştur… Bu ileriye doğru atılmış bir adımdır. İki geri adımsa: "Yaptıklarının etkisini ölçmek için bekle, unuttur ve tekrar saldır" şeklinde tahakkuk ediyor.

Örneğin, darbe kalkışması sırasında bedduayı, savcı sultasını, tapeleri, mahremiyetlere tecavüzü… savunmaktan iflahı kesilenlerden biri beş ay öncesindeki Küçük Emrah vari "Bu da geçer yâ Hû!" triplerinden bugün sıyrılıp, Türkiye"ye içteki ve dıştaki çetin sınavlardan hiçbirini kazanamamış yorgun bir ülke gömleği giydirerek, halkı yöneticilere karşı güvensizliğe, kuşkuya sevk ediyor.

Darbe kalkışmasının ilk günlerinde penguen belgeselleri çeken bir diğeri de bugün güya dış politika okuması üzerinden yöneticilerin dolduruşa getirildiğini, İttihatçı misyon telkiniyle kibire düşürüldüklerini, hata üstüne hata yaptıklarını anlatıyor çarşaf çarşaf…

Oysa ki, ilgili olaylar öyle büyük ve öyle boylarını aşıyor ki onların, o olayların üzerinden değil, etkileri üzerinden bile cümle kurmaktan aciz oldukları halde oklarını son bir gayretle 2013 Haziran"ından beri yıkmaya çalıştıkları iktidara yöneltiyorlar: "Sen misin karıncayı incitmemek konusunda hassas ama mahremiyete tecavüzde hadsiz olanları paralel-çete olarak suçlayan; sen misin sivil toplum görüntülü tezgahı örgüt olarak niteleyen; sen misin dinin, diyanetin temeline dinamik koyan meczubun yakasına sarılan? Aha sana dizginsizleşmiş PKK, aha sana IŞİD örgütü! Biz de sana köstekçiyiz, düşmanına dostuz, her doğrunu yanlış göstermeye azimliyiz; şerlilerin şerrine uğraman için duacıyız!"

Örneğin IŞİD örgütü konusunda süt dökmüş kedi gibiler. İran konusundaki ortak nefretleri nedeniyle IŞİD örgütüne karşı değiller ama Selefi hakimiyetin de bir tehlike oluşturması ve kamuoyunun IŞİD örgütüyle ilgili "vahşet algısı" nedeniyle ona olumlu da bakamıyorlar. Bu çelişkinin izahını ve çözümünü başkalarına bırakarak "fırsat, bu fırsat" deyip, iktidara "IŞİD örgütünü neden görmediniz, neden tedbir almadınız, Türkiye toprağı sayılan elçiliği neden korumadınız" yollu bir dizi soru yöneltiyorlar. Çünkü zaman tahakkuk eden fırsat doğrultusunda saldırı zamanıdır, sonrası iki adım geri…

Kim hangi niyetle saldırıyor olursa olsun saldırı yıpratıcıdır. Hem bu yüzden yıldızları çabuk sönüyor paralel yazarların hem de lejyonerliğin verdiği huzursuzluk çabuk yıpratıyor onları.

İki besleme akademisyenleri vardı örneğin. Belagatı yüksek olanı komiklikleriyle, diğeri teneşir horozluğuyla maruftu. Besleme olarak ölümüne kılıç sallamanın ruhlarında neden olduğu tahribatı gözeterek, onları geriye çekip, yerlerine eski bir İslamcıyı atadılar.

Hizmetçileri dil bilenler, dünyayı tanıyanlar olarak ilan edip, "ama buna rağmen içlerinde düşünce üretecek tek adam bile yok ama ben varım ve bana muhtaçsınız" demeye varan yorumlarına bile tahammül ediyorlar onun. Çünkü ondaki savaşma hırsını iyi görüyorlar.

Şiddet, hakaret, iftira içeren bir iki yazı ve söyleşiden sonra o da iki adım geriye çekilecek, sonrasında kim denk gelirse… Ya babasından tezkiyeli bir star-liberal ya da hala penguen belgeseli çekmekle meşgul akademisyen bir yeni besleme… saldırı cephesine sürülecek.

İşte bu nedenlerden ötürü dışarıdaki hiçbir sorun (Allah muhafaza etsin, savaş dahil) içerideki bu sinsi, takiyyeci güruhla hesaplaşmayı erteletmemelidir.

Paralel yapının dışarıdaki olaylarla ilişkisi potansiyel olarak mümkündür, çünkü şerli şerliyi çabucak bulur ve kaynaşır.

Şimdi kendilerini aklamak, masum ve zararsız göstermek için yorumundan aciz kaldıkları olayları, tanımlayamadıkları örgütlenmeleri kullananlar yarın işbirliğine girerek, onlar için güvenli bir adrese dönüşebilirler.

Kaldı ki, 17 Aralık seçim ayarlı darbe kalkışmasında sağladıkları dış destekle tecrübe de kazandılar. Başarısız olup, onlar tarafından reddedilmenin acısıyla şimdi hangi yanlış kapıya kapılanacakları hiç belli olmaz.

Bu nedenle medya destekçilerinin "Arabistanlı Lawrence Taktiği"ni iyi izlemekle beraber, asıl onların da hizmetinde oldukları büyük yapının hareketini gözden ırak tutmamak gerekir.

Çünkü paralelciler her Sisi"yle yatağa girecek ve oradan yeni Esedler gibi kalkacak bir karaktere sahipler.

NOT: Bir haftalık dış seyahatim nedeniyle Cuma ve Pazar yazılarımı yazamayacağım.

twitter.com/OmerLekesiz