Alaska tamam, Ahıska nere?

1944 yılıydı.. Adı Ahıska''ydı.. Eli silah tutan erleri savaşıyordu.. Hitler''i durdurmak için.. Rusya Ana''yı korumak için.

Yaşlılar, kadınlar, çocuklar kalmıştı Ahıska''da.

Oysa Kızılordu pusu kurmuştu..

“Haydi toplanın” dediler..

Dünya barışı söylevleri veriyordu Stalin..

Bizim komünistlerin özendiği fırça bıyıklarıyla, bir çocuğun başını okşuyordu..

Vay be! Ne şefkatli bir önderdi..

Oysa Ahıska istasyonlarında çocuklar ağlaşıyordu..

Öldürücü soğuk vardı.

Hepsini yük vagonlarına doldurdular..

Hayvanlar gibi..

***

Yol, bitmek bilmiyordu..

Havasızlıktan, hastalıktan, açlıktan ölüyordular..

Ölenleri vagonlardan süpürüyorlardı..

İtiraz edenleri indirip kurşuna diziyorlardı..

Cesetleri gömmelerine bile izin vermediler..

Ahıskalı şairin dediği gibi:

“Karların üstünde mazlumlar kanı

Ölenler çok, fakat mezarlar hani”

Öylece dağıttılar bir halkı..

Kazakistan''a..Özbekistana.. Kırgızistan''a.. Ve daha nice yerlere..

Ahıskalı kadın ağlıyordu bana:

“Bizi tahıl gibi oraya buraya serptiler yavrum”.

***

Direndi Ahıskalılar.. Çeçen, İnguş, Kırımlı kardeşleri gibi..

Çeçenler, İnguşlar vatanlarına döndüklerinde evlerine Osetler yerleşmişti.. Eski Hıristiyan komşuları..

Ne hissettiklerini siz tahmin edin..

Stalin''nin cennetiydi bu.

Mazlum halkların ise, cehennemi.

Savaşa giden Ahıskalıların üçte biri sağ döndü..

Omuzlarında kahramanlık madalyaları..

Rusya Ana''yı korumuşlardı..

Rusya Ana, Ahıska''yı viraneye çevirmişti.

Hiçbirşey yoktu.. Sadece ot bürümüş camiler..

Harebeye dönmüş evler..

***

Bir tek Ahıskalılar kaldı yaban ellerde..

Komünizm çökünce bir kısmı Azerbaycana yerleşti..

Ahıska''ya o kadar yaklaşabilmişlerdi..

Bakü''de tanıdım onları.. Tıpkı, babalarımıza, analarımıza benziyorlardı..

Bunca zulme, kıyıma rağmen ayaktaydılar..

Ahıska''dan nasıl çıktılarsa, aynı öyle..

***

1944''den beri sürgünde yaşayan bir halkı anlatıyorum size..

Dile kolay 63 yıl..

Sovyetler dağıldı.. Ahıska sürgünü bitmedi.

Gürcistan inat ediyordu..

Oysa Avrupa Konseyi kararı vardı.. Sonunda dönüş yolu açıldı..

Ahıskalılar olmaksızın Gürcistan hep eksikti.. Artık tamam olacak.. Yılbaşından sonra..

Çok şükür..

Bir ''Hikmet Abi'' efsanesidir gidiyor.. Sosyal demokratları ''Hikmet Abi formülü''yle birleştireceklerdi.

Bir şey çıkmadı..

Oraya yakıştırdılar olmadı..

Şuraya yakıştırdılar olmadı..

Şimdi de bu.

Ne bulunmaz Hint kumaşıymış da, bilmiyormuşuz

O kadar iyiyse, CHP''nin başına koyun.. Gerçi Hikmet Abi, Deniz Baykal''dan bir yaş daha büyük, ama olsun..

Tamam “abiniz” olur, birşey dediğimiz yok.

Hadi, abi dedik NATO''nun Afganistan temsilcisi olarak atadık.

Cumhurbaşkanı atamayla gelmiyor birader..

Olsa dükkan sizin..

Yoksa atadılar da biz mi bilmiyoruz?

Şimdiden bizi ısındırmaya mı çalışıyorlar?

Ne dersiniz?

Yozgat''ta CHP''liler halka başörtüsü dağıtmışlar..

Bu tuhaf vaka bana 1957 seçimlerinde yaşanan bir başka vakayı hatırlattı. Menderes Hükümeti, İstanbul''da Vatan Caddesi''ni açarken CHP''liler karşı çıkmışlardı. Uçak mı indireceklerdi, bu kadar geniş caddeye ne gerek vardı..

Vatan Caddesi açılırken birkaç cami gümbürtüye gitmişti.

CHP lideri İsmet İnönü bunu fırsat bilmiş. Tutmuş, “İstanbulda camileri yıkıyorlarmış “diye konuşmuş. Amaç, Menderes''le dinibütün kitlelerin arasını açmak.

Adnan Menderes de, İsmet Paşa''ya seçim meydanlarında şöyle cevap vermiş:

Ankara''nın yeni kısmını inşa ederken “mabetsiz şehir inşa ettik” diye iftihar edenlerin, kullanılmayan camilerin satılması hakkında kanun çıkaranların bugün “İmam Hatip mekteplerini biz açtık” demek suretiyle Türk milletinin teveccühüne mazhar olmaya çalışmaları ne ilahi tecellidir.”