Nükleer silah yasağı

Savaş ve silah keşke hiç olmasaydı! Ama insanoğlunun hırsı, egoizmi, hak tanımazlığı, gücünü kötüye kullanma meyli… savaşların, savaşlar da silahların sebebi olmuştur.

Barış keşke âkıl ve âdil adamları dinleyen yöneticilerin ve milletlerin iradeleriyle olsaydı!

Ne yazık ki bu da olmadığı için barıştan yana olan devletler bile caydırıcı güç edinmek durumunda kalmışlardır.

“Hazır ol cenge eğer ister isen sulhu salâh”

Bu mısra, barışın da ancak silahlanarak, savaşa hazır olarak elde edilebileceğinin veciz ifadesidir.

Peygamberimiz zamanında en etkili savaş aracı at ve ok idi. Bu sebeple Müslümanlar ata binme ve ok atma eğitimi almaya teşvik edildiler.

Bugün de en etkili silah nükleer silahtır. Bu silahın icadı da, kullanılması da insanlığa, insanda bulunması gereken erdemlere aykırıdır; ama bu silah hem icad edilmiştir hem de –müslüman olmayan ülkeler tarafından- kullanılmıştır. Bu durumda, elinde nükleer silah bulunmayan ülkeler büyük bir tehlike ve tehdit karşısında aciz durumdadırlar.

Düşünün, bugün İsrail''in elinde nükleer silah var, bu ülke kuruluşunda ve yayılışında meşru değil, ayrıca meşru olmayarak genişlemeye, işgale, vurup kırmaya devam ediyor, dünya bu gidişe dur demiyor (diyemiyor değil, demiyor). Şimdi birileri çıkmış “İran''da, Pakistan''da , Türkiye''de nükleer silah bulunmasın” diyorlar; böyle insafsızlık, dengesizlik, ölçüsüzlük… olur mu?

Evet “Bütün dünyada nükleer silahlar bulunmasın, olanlar imha edilsin, bundan sonra yapanlar uluslararası topluluk tarafından cezalandırılsın” deseler alınlarından öpmek gerekir, ama “filanda olsun, falanda olmasın” diyene gülüp geçelim ve işimize bakalım.