Bardağı taşıranın son damla olduğu söylenir.
El hak öyledir...
Bardağı doldurmak için yığınla tek tek damlanın üst üste gelmesi gerekiyor. Ama onu taşıracak olan, bu demektir ki, büyük değişimi sağlayacak olan bir son damlaya ihtiyaç bulunur. Ancak o son damladan önce, bütün önceki damlalar bardağı doldurmalıdır. Büyük değişim için ise, öteki damlalardan gerçekte farkı olmayan bir son damlaya, o biricik olan bir damlaya ihtiyaç var...
Hareket ve değişme öngörülüyorsa boşa gidecek, boşa çıkacak tek bir damla bile yoktur.
Hem bardağın dolması için, hem de onu taşıracak olan damla için, boşa gidecek tek bir damla mevcut olamaz.
Bu, kullanılan oy açısından da böyle...
Eğer kurulu düzenin değişmesi isteniyorsa; eğer seçilen milletvekillerinin iradesinin vesayetçi güçler tarafından boyunduruk altında tutulması içe sinmez hale gelmişse, her bir irade sahibi seçmen, kendi oyunu bardağı taşıran son damla olduğu bilinciyle yönsemesini belirlemelidir.
Tamam.
Soru: değişim niçin gerekli?
Toplum kendini eleştirmeden, yani özeleştiriden yoksun bırakırsa, dolayısıyla durağanlığı esas kabul ederse, orada çöküşün yolu açılır: kimileri için bu da bir değişimdir: çöküşe doğru yol almak: tersine değişim...
Değişimden korkmayın, derim. İslam her yüzyılda bir kendini yeniler: kirinden pasından (bidat) ayıklar...
Değişimin gerekliliğine ve gerçekleşmesine, onun zorunluluğuna inanmak gerekiyor.
Bize düşen onu hızlandırmak, çabuklaştırmak, gerçekleşmesine yardımcı olmak...
Kurulu düzenin kadük hale geldiğini kabul etmek zorundayız. Artık geçerliliğinin kalmadığı bilinmelidir. 16 Nisan, kurulu düzenin son kullanma vadesi olarak çöpe atılmalıdır...
Vesayet düzeninin sona erdirilmesi için eldeki fırsat rabıtalı değerlendirilmeli...
Yeni arayışlara açılmanın zamanı gelmiştir.
Bu değişiklikle belki büyük sıçramanın yolu açılacaktır.
#Toplum
#İnsan
