"Yâ İlâhenâ! Muhakkak ki biz senden yardım diler, senden bağışlama diler ve senden hidayet dileriz. Sana yalvarır, sana tevbe eder, sana tevekkül eder ve bütün hayır ile sana medih ve senâda bulunuruz. Sana şükreder ve nimetine nankörlük etmeyiz. Ve sana isyan edenleri reddedip terk ederiz.

Yâ İlâhenâ! Ancak sana ibadet eder ve ancak senin için namaz kılıp secde ederiz. Hem ancak senin rızan için çalışır koşarız. Rahmetini umar, azabından da korkarız. Şüphe yok ki senin azabın kafirlere erişicidir."

Resûlullah (sav)'in Hz. Hasan (ra)'a vitir namazında okumasını tavsiye ettiği diğer bir kunut duâsı da şöyledir. Şâfiî Mezhebi'nde sabah namazının farzında müekked sünnet olarak, Ramazan ayında ise vitir namazında müstahab olarak okunur.

"Yâ İlahi!

Hidayet ettiklerinle beraber beni de hidayete erdir! Sıhhat ve afiyet verdiklerinle beraber bana da sıhhat ve afiyet ver! Yardım ettiklerinle beraber bana da yardım et! Bana verdiklerini hayırlı ve bereketli kıl! Başıma gelecek şerli şeylerden beni muhafaza eyle!

Elbette sen hak ve adalet üzere hükmedişin, hiç kimse sana hükmedemez! Senin yardım ettiğin kimse asla zelil olmaz. Sen çok mübarek ve çok yücesin!"

Bu duânın çoğul siğasıyla olan başka bir şekli ise şöyledir:

"Yâ İlâhenâ!

Hidayet ettiklerinle beraber bizi de hidayete erdir! Sıhhat ve afiyet verdiklerinle beraber bize de sıhhat ve afiyet ver! Yardım ettiklerinle beraber bize de yardım et!

Bize verdiklerini hayırlı ve bereketli kıl! Başımıza gelecek şerli şeylerden bizleri muhafaza eyle! Elbette sen hak ve adalet üzere hükmedişin, hiç kimse sana hükmedemez!

Senin yardım ettiğin kimse asla zelil olmaz! Senin düşman bildiğin de asla aziz olmaz! Sen her türlü noksanlıktan münezzehsin Ey Rabbimiz, çok yücesin!

Senden af diliyoruz, sana tevbe ediyoruz! Lütfundan fazlından bize verdiğin her şey için sana hamd ve senâlar olsun.

Yâ İlâhenâ! İlim yolunda önümüze çıkan engelleri def' et! İlimle aramıza bir mani koyma! Allah, ümmî Peygamber'e, Efendimiz Muhammed (sav)'e, onun Ehl-i Beyt'ine ve ashabına salât ü selam eylesin!"

Resûlullah (sav) namazı bitirip selam verince üç defa istiğfârda bulunup şöyle derdi:

"Yâ İlahi! Selam ancak sensin ve selamet de sendendir. Ey Celal ve İkram sahibi sen münezzehsin, sen yücesin."

Başka bir rivâyette selamdan sonra şöyle derdi:

"Allah'tan başka ilâh yoktur. O birdir. Onun ortağı yoktur. Mülk onundur. Bütün hamd ve senâ; medh ve minnet ona mahsûstur. Onun her şeye gücü yeter. Yâ İlahi! Senin verdiğine engel olabilecek kimse yoktur! Senin engellediğini verebilecek kimse de yoktur. Senin hükmün karşısında zenginin serveti beş para etmez!"

Yine başka bir rivâyette selamdan sonra şöyle derdi:

"Allah'tan başka ilâh yoktur. O birdir. Onun ortağı yoktur. Mülk onundur. Bütün hamd ve senâ, medh ve minnet ona mahsûstur. Onun her şeye gücü yeter.

Güç ve kuvvet ancak Allah'tandır. Allah'tan başka ilâh yoktur, yalnız ona ibadet ederiz; ni'met onundur, bütün ikram, ihsân ve lütuf ona aittir, bütün medh ü senâlar onadır.

Kafirlerin hoşuna gitmese de bizler sırf Allah için dine bağlanan ihlaslı, samimi mü'minleriz!"

Hz. Âişe (r.anhâ)'nın rivâyetine göre, selamdan önce şöyle derdi:

"Yâ İlahi! Şübhesiz ben kabir azabından sana sığınırım. Mesih Deccal fitnesinden sana sığınırım. Hayat ve ölümün fitnesinden sana sığı­nırım.

Yâ İlahi! Ben günaha girmekten ve borcunu ödeyememekten de sana sığınırım."

Hz. Âişe (r.anhâ) demiştir ki:

"(Bu duâyı duyanlardan) biri 'Yâ Resûlallah! Borçtan Allah'a ne ka­dar çok sığınıyorsunuz' diye sordu.

Efendimiz (sav:) 'Adam borçlandığı (ve zor durumda kaldığı zaman) konuşur, yalan söyler. Söz verir, sözünde durmaz' buyurdular."

Ebû Hureyre (ra)'dan rivâyet edilen bir Hadıs-i Şerıf'de Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:

"Sizden biriniz namazda son oturuşta teşehhüd duâlarını okuduktan sonra şu dört şeyden Allah'a sığınsın: Cehennem azabından, kabir azabından, hayat ve ölümün fitnesinden ve Mesih Deccal'ın şerrinden."

İbn-i Abbas (ra)'ın rivâyetine göre, Peygamber Efendimiz (sav) secde­den başını kaldırınca iki secde arasında şöyle derdi:

"Yâ Rabbi! Beni bağışla. Bana merhamet eyle. Beni ıslâh eyle. Beni yücelt. Bana rızık ihsân eyle. Bana hidayet buyur ve afiyet ver."

Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

"Sizden biri secdeye vardığında üç defa 'En yüce olan Rabbim her türlü noksanlıktan münezzehtir' desin. Bu ise en az olanıdır." Hadîs-i Şerîf'lerden anlaşıldığına göre, secdede çokça duâ etmenin fazîleti büyüktür. Çünkü secde, kulun Allah'a en yakın olduğu ve duâların kabul olmaya en lâyık olduğu andır. Hz. Âişe (r.anhâ)'nın rivâyetine göre, Hz. Resûlullah (sav) secdede şöyle derdi: "Yâ İlahi! Gazabından rızana, ukubetinden affına ve senden yine zât-ı Ecell-i A'lâ'na sığınırım. Ben seni lâyık-ı vechile senâ etmekten acizim. Sen ancak kendini senâ ettiğin gibisin." Ebû Hureyre (ra)'ın rivâyetine göre, Efendimiz (asm) secdede şöyle de derdi:

"Yâ İlahı! Bütün günahlarımı, küçüğünü, büyüğünü, baştakini, sondakini, aşikarını ve gizlisini bağışla."

Ebû Hureyre (ra)'ın rivâyetine göre, Peygamber Efendimiz (sav) rukû'dan doğrulurken:

"Allah kendisine hamd edeni işitir" derdi. Sonra ayakta iken de,

"Rabbimiz! Hamd ancak sanadır" derdi.

Buhari'de geçen bir hadîs-i şerîfte Peygamber (sav) rukû'dan başını kaldırınca arkasında bir adam:

"Ey Rabbimiz! Bütün hamdler sana mahsûstur. Öyle bir hamd ki çok, tertemiz, ihlaslı ve mübarek!" dedi.

Peygamber (sav) namazı bitirince "Konuşan kimdi?" buyurdu. Adam "Ben idim" dedi.

Peygamber (sav):

"Otuz küsür tane meleğin, bu duâyı hangisinin önce yazacağı husûsunda yarıştıklarını gördüm" buyurdular.

Hadîs kitaplarındaki rivâyetlere göre, Peygamber Efendimiz (sav) şöyle buyurmuştur:

"Sizden biriniz rukûda üç defa 'Pek büyük olan Rabbim her türlü noksanlıktan münezzehtir' derse, rukûsu tamamlanmış demektir."

Hz. Âişe (r.anhâ)'nın bir rivâyetine göre, Peygamber Efendimiz (sav) rukû' ve secde'de şöyle derdi:

"Ey Rabbimiz olan Allah! Sana hamd ederek seni bütün noksanlıklardan tenzîh ederim. Yâ İlahi! Bana mağfiret et."

Diğer bir rivâyetinde ise şöyle derdi:

"Her türlü noksanlıktan münezzehsin, mukaddessin. Meleklerin ve Ruh'un (Cebrâîl'in) Rabbisin."

Ebû Hureyre (ra) Resûlullah (sav)'a: "Yâ Resûlallah, tekbir ile kıraat arasında sustuğunuzda ne okuyorsunuz?" deyince Resûlullah (sav), şu duâyı buyurmuştur:

"Yâ İlahi! Günahlarımı bende, doğu ile batıyı birbirinden uzaklaştırdığın gibi uzaklaştır. Yâ İlahi! Beni hatalarımdan beyaz elbisenin kirden temizlenmesi gibi arındır. Yâ İlahi! Günahlarımı su, kar ve dolu suyu ile yıka!"

Hz. Âişe (r.anhâ)'nın şöyle dediği rivâyet edilmiştir:

"Peygamber (sav) namaza başladığı zaman şu duâyı okurdu:

"Yâ İlahı! Seni her türlü noksanlıktan tenzîh eder ve sana hamd ederim. Senin ismin ne mübarektir, şanın ne yücedir! Senden başka hiçbir ilâh yoktur.'"