Sizleri, sinema tarihinde, öyküleriyle olduğu kadar müzikleriyle de iz bırakmış ünlü yapıtlar arasında keyifli bir gezintiye çıkardığımız köşemizde, bu hafta da yönetmen Quentin Tarantino'nun 1992 tarihli yapıtı "Rezervuar Köpekleri"ni konuk ediyoruz.
Tarantino'yu sinema dünyasına kazandıran ilk film olan "Rezervuar Köpekleri", bir grup deneyimli hırsızın başarısızlıkla sonuçlanan soygun girişmlerinin ardından birbirlerine düşmelerini konu alan, gerek yenilikçi anlatım tarzı gerekse oyunculuklarıyla unutulmaz nitelikte bir kara filmdi. Yönetmenin -sonradan sıkça taklit edilecek- özgün stilinin, doğaçlamaya imkân tanıyan rahat oyuncu yönetiminin ve yine ona özgü "hayatın içinden kopup gelme", upuzun, bol argolu diyalogların ilk örneği olan bu yapıtın diğer bir önemli özelliği de yakın geçmişin popüler müzik parçalarının yeni bir konsept içinde tekrar kullanılmasıydı. Filmlerine sıfırdan özgün müzikler hazırlatmak yerine gençlik yıllarından hafızasında yer etmiş olan kimi kült parçaları kullanmayı tercih eden Tarantino, bu ilginç huyunu sonraki filmleri "Ucuz Roman", "Jackie Brown" ve "Kill Bill"de de aynen sürdürdü.
Düşük ahlâklı kahramanlarımızın bir kafeteryada yaptıkları sabah kahvaltısı sekansıyla açılan "Rezervuar Köpekleri"nde, özellikle -geyiğin zirvesindeki- diyaloglarıyla izleyenleri yaran bu sahnenin ardından perdedeki görüntü kararır ve Amerikalı bir radyo sunucusunun gevrek sesini duyarız. "70'lerin unutulmayan melodileri" programını sunmakta olan ses, George Baker Selection grubunun bir dönem müzik dünyasını sarsmış olan ünlü "Little Green Bag"inden (Küçük Yeşil Çanta) kısaca söz eder ve hemen ardından parçayı başlatır. Buna paralel bir kurguyla da soygunu planlayan sekiz adamın -çağdaş polisiye sinemada artık iyiden iyiye bir görsel simgeye dönüşen- "slow motion" yürüyüşlerini izlemeye başlarız. Tamamı siyah takım elbiseli olan kahramanlarımız tenha bir ara sokakta hep birlikte ilerlerken, film üç-beş günlük bir zamansal sıçrama yapar ve bu kez de ekipten Mr. White / Bay Beyaz'ı (Harvey Keitel) bir otomobilin direksiyonunda panik vaziyette giderken görürüz. Arka koltukta ise bir kan deryası içinde yüzmekte olan Mr. Orange / Bay Oranj (Tim Roth) vardır. Oranj, bir yandan acı içinde kıvranırken, diğer yandan da direksiyondaki ortağına bağırmaktadır: "Adamım, ben… Ben ölüyorum galiba!"
Soygun girişimi başarısız olmuştur.
"Reservuar Köpekleri" (Reservoir Dogs) filminin www.imdb.com'daki sayfasına erişmek için tıklayınız:
Bu filmle ilgili olarak daha önce sayfalarımızda yer almış bir tanıtım yazısı için tıklayınız:
