Sırtlara yük, ayaklara pranga
04:00, 16/10/2026, Cuma • Yeni Şafak Haber Merkezi
Aziz Mahmud Hüdayi Vakfı’nın 13 Ekim günü yayımladığı
“Toplumsal Çürümeyi Kabullenmiyoruz”
başlıklı bildiri dolaşıma girer girmez birileri yine çıkıp, “Erdoğan’a ve iktidara parmak sallıyorlar” demeye başladı. Sosyal medyada, iktidar çevresinden gelen her eleştiriyi “Erdoğan’a karşı hamle” diye yorumlayan bir alışkanlık oluştu.Metin sarsıcı, evet. Eleştiri var, ikaz var. Tespit var, teşhis var.
Ama her şeyden önce bir feryat bu. “Yangın var” diye bağırıyor.
Muhalif kesim de her zamanki gibi bildirinin üzerine atladı. “İktidara yakın cemaat, fon krizi yüzünden bayrak açtı” yorumları, manşetleri peş peşe sıralandı.
Bildirinin hedefinde kazanımlar değil, o kazanımları şahsi hırslarıyla tehlikeye atanlar var. Metni hassasiyetle okuyanlar, özellikle İslami çevre ve AK Parti tabanındaki insanlar da benzer çıkarımlarda bulundu. “Sergilenmesi gereken tavır budur” denildi.
Evet, içeriğinde itiraz da var, ikaz da.
Peki neye ve kime karşı bu itiraz ve ikaz?
Herkes fon krizine kilitlendi.
Oysa fon meselesi mevcut tablonun finali. Öncesi var. Dahası var.
Bildiri baştan sona okununca ve “görmek isteyince” ortaya bir liste dahi çıkıyor.
Neler mi deniyor Hüdayi Vakfı’nın bildirisinde?
BİR
: Eşe, dosta, aileye, akrabaya sadakatsizliği sıradanlaştıran televizyon dizileri işaret ediliyor. Memleketin çok konuşulan, şikâyet edilen ama bir türlü önüne geçilemeyen “gündüz kuşağı” programlarının toplumu nasıl ifsad ettiğine
dikkat çekiliyor.İKİ
: “Kumar” ve “bahis” bahsi açılıyor. Memlekette maç arasında, devre arasında, hatta uzatma dakikalarında dahi telefonlardan anlık kumar oynanmıyor mu? Ocaklar sönmüyor mu? Ortada çok sarsıcı raporlar var. Bağımlılığı eğlence diye pazarlayan reklamların tamamen yasaklanması isteniyor.
Bu talebe “iktidar karşıtlığı” diyen biri, bahis borcu yüzünden dağılan aileleri, kıyılan canları hiç mi duymadı?ÜÇ
: “Okullarımızda çocuklar, çocukları öldürüyor”
cümlesi… Metindeki en ağır ifade. Bunu söylemek siyaset değildir. Öğrencilerin, öğretmenlerin canına kast eden o “çocuklar” bu toplumun içinden çıkmıyor mu? Peki o yaşta nasıl böylesine canileştiler? Nasıl sürüklendiler? Bildirinin girişinde de “Toplumlar bir günde yıkılmaz” deniyor. Bir milyon kez doğru. Dahası şu: Toplumlar çocuklarından başlayarak yıkılır.
Yıkan kim? Kimse üzerine alınmıyor!DÖRT
: Bildiride en tartışılan ve en dikkat çeken tespit şu: “Çürüme cüzdana da sıçradı.”
Fon krizinin ortasında görülmesi ve söylenmesi gereken söz bu değil midir? Milletin kazancını gasp edenler en yüksek perdeden tarif edildi. Cumhurbaşkanı Erdoğan onlara “mevki ve makamla başı dönenler
”, “şeytana aldananlar”, “kibir tuzağına düşenler”, “davaya ihanet edenler”
dedi. Yine de kimse üzerine alınmıyor. Oysa bu kriz bir “kaza” değil.
Bu vurgunu mümkün kılan denetim eksiklikleri, varsa göz yumma ve kayırmacılık ilişkilerinin sorgulanması toplumun, en başta da AK Parti’ye gönül ve ömür verenlerin talebi.Bildiriyi tekrar tekrar okudum.
Hassasiyetle, kaygıyla, dertle, kederle kağıda dökülmüş.
Ele aldığı meselelerin sıralamasına da dikkat çekmek gerek.
Önce ahlak, sonra aile, ardından çocuk, en son da para başlığı geliyor.
Şunun da altını çizmek gerek:
Fon krizi gökten zembille inmedi.
Bunları söyleyen de bir muhalefet partisi değil. Kırk yıldır bu milletin, ümmetin yetimine, Gazze’sine, Suriye’sine el uzatan, Afrika’yı, Türkistan’ı unutmayan Hüdayi Vakfı.Şimdi gelelim bildiride asıl üzerinde durulması gereken paragrafa:
“Türkiyemiz son çeyrek asırda pek çok alanda önemli mesafe katetti; bugün yakın coğrafyamızdan başlayarak tüm insanlığa ümit veren bir noktaya ulaştı. Bu kazanımların heba edilmesine, medeniyet köklerimizden güç alarak daha adil, daha huzurlu bir gelecek inşa etmeyi hedefleyen bu yürüyüşün sekteye uğratılmasına müsaade edemeyiz. Hiç kimsenin şahsi hırsı, menfaati ve sorumsuzluğu, bu yürüyüşün mimarlarının ve fedakâr neferlerinin sırtlarına yük, ayaklarına pranga olmamalıdır.”
Şimdi soralım: Bu sözlere, satırlara derdi davası memleket olan kim karşı çıkar?
Yıllardır Cumhurbaşkanı Erdoğan’a destek vermekten tek bir adım geri atmayan, vefasını her şartta her badirede gösteren hangi gönül insanı itiraz eder?Üstelik bildiride, son çeyrek asrın kazanımlarına özellikle dikkat çekiliyor. “Yürüyüş” deniliyor, davanın lideri, önderi “Mimar” olarak tarif ediliyor, yükü omuzlayan “fedakâr neferler” işaret ediliyor.
Zaafların kaynağı ise dışarıda değil, “içeride” ve birilerinin şahsi hırslarında, menfaatinde, sorumsuzluklarda aranıyor.
Tam bu noktada bir parantez açmak gerek: Peygamber Efendimiz “
Din nasihattir
” buyurduğunda, Sahabisi, “Kimin için?” diye sormuş. Efendimiz de “Allah’a, Kitabına, Resulüne, Müslümanların yöneticilerine ve bütün Müslümanlara” cevabını vermiş. Yani yöneticilere nasihatte bulunmak da bu sorumluluğun içinde görülmüş. Asırlar boyunca âlimler, şeyhler, vakıflar bu görevi yerine getirdi. Yani vefalarını da susarak değil, söyleyerek gösterdiler.
Yüke yük olarak değil, davaya, lidere omuz vererek saf tuttular. Vakfın adını aldığı “Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri” de böyle bir gönül eriydi.Her ikaz, “parmak sallamak” diye susturulmak istenir veya bastırılırsa;
sırtlara yük olanı, omuzları düşürenleri ve ayaklara dolanan prangaları kim gösterebilir?