Cemal Reşit Rey Konser Salonu"nda uzun zamandır konser izlemiyordum. Geçtiğimiz hafta CSO başkemancısı, besteci ve gerçek bir sanatçı olarak yetişen sevgili Hasan Tura"nın daveti üzerine neredeyse beş yıl yönettiğim bu salona uzun bir aradan sonra gitmek ve hem hocam Yalçın Tura"nın ikinci senfonisini, hem Hasan Tura"nın şeflik performansını ve hem de genç piyanist Özgür Ünaldı"nın Rahmaninov yorumunu izlemek ve dikkatlice dinlemek nasîb oldu.CRR Konser Salonu"nda uzun süre Genel Sanat Yönetmenliği
Cemal Reşit Rey Konser Salonu"nda uzun zamandır konser izlemiyordum. Geçtiğimiz hafta CSO başkemancısı, besteci ve gerçek bir sanatçı olarak yetişen sevgili Hasan Tura"nın daveti üzerine neredeyse beş yıl yönettiğim bu salona uzun bir aradan sonra gitmek ve hem hocam Yalçın Tura"nın ikinci senfonisini, hem Hasan Tura"nın şeflik performansını ve hem de genç piyanist Özgür Ünaldı"nın Rahmaninov yorumunu izlemek ve dikkatlice dinlemek nasîb oldu.
CRR Konser Salonu"nda uzun süre Genel Sanat Yönetmenliği yapmış biri olarak yazının başında şunu söylemeliyim ki bu salonda son iki-üç yıldır işler iyi gitmiyor ve yapılan etkinlikler İstanbul gibi bir şehrin böylesine önemli konser salonuna yakışmıyor. Program içeriği insana heyecan vermiyor, mutlaka izlemeniz gerektiğini düşündürecek neredeyse bir tane bile konser yok desem yeridir. CRR Konser Salonu"nu dünya çapında bir salon hâline getirebilmek için çaba sarfetmiş biri olarak gördüğüm bu manzara gerçekten salon adına hoş değil.
Hasan Tura, hem çok başarılı bir keman sanatçısı ve hem de çok başarılı bir besteci. Hasan Tura, ne kadar başarılı bir şef olacağını da, geçen hafta CRR Senfoni Orkestrası"nı yöneterek gösterdi. Gürer Aykal ve Rengim Gökmen gibi dünya çapındaki şeflerimizin gözetiminde ve hocalıklarıyla yetişen Hasan Niyazi Tura, eminim birkaç yıl içinde sadece Türkiye"nin değil, dünyanın en önemli şefleri arasına girebilecektir. Bence Hasan Tura"nın aynı zamanda besteci olması onun şeflik başarısını da katlayarak hızlandıracak bir unsurdur. Şefliği de hiç kuşkusuz besteciliğini daha da geliştirecektir, bundan hiş şüphem yok. Çünkü Hasan Tura hem Cemal Reşit Rey"in "Güneşli Manzaralar" adlı eserini, hem babası Yalçın Tura"nın "2. Senfoni"sini ve hem de piyanist Özgür Ünaldı"nın seslendirdiği, Rahmaninov"un 3 Numaralı Piyano Konçertosu"nu gerçekten çok büyük bir "genç işi ustalık"la yönetmiştir. Konserin ilk bölümünde sadece Hasan"ı izledim. Bir şef olarak, yönettiği orkestrayla kurduğu "şeflik iletişimi" çok üst seviyedeydi. Ayrıca Hasan, çok harika bir sanatçı sorumluluk ve duyarlılığına sahip. Komplekssiz, önyargısız ve sadece işini iyi yapmaya bakıyor. Yalçın Tura gibi, Cemal Reşit Rey"in rahle-i tedrîsinden geçmiş, hem batı ve hem de Türk müziğini çok iyi bilen, eskilerin tâbiriyle "Zü"l-cenâheyn" bir babanın evlâdı olmak besbelli ona çok şey katmış. Yalçın Tura-Hasan Tura baba-oğul müzisyenliği umarım gelecekte baba Leopold ve dâhî Wolfgang Amadeus baba-oğul müzisyenliğini hatırlatır.
Yalçın Tura benim çok sevgili ve kendisinden çok şey öğrendiğim bir hocamdır. Eserleri benim için her zaman yeni ve ilgi çekici olmuştur. Ama geçen haftaki konserde dinlediğim "2. Senfoni"sini, hele senfoninin "Molto Moderato" bölümünü çok beğendim. Bu bölüm, Rodrigo"nun "Gitar Konçertosu" olarak meşhur "Concierto de Aranjuez"inin "Adagio"sundaki ifade gücünü ve üst düzey melodik dokusunu çağrıştırdı. Burada, hocamı kritik edecek seviyede olmadığımı beyân ediyor ve sözü fazla uzatmamayı tercih ediyorum.
Gelelim genç piyanist Özgür Ünaldı"ya. Hakkında söylenecek pekçok olumlu şey var, ama Rahmaninov"un 3 numaralı konçertosunu, eserin çok zor bir eser olmasına rağmen başarıyla çaldı. Kendisini ayrıca tebrik ediyor ve Türkiye"nin uluslararası düzeyde bir piyaniste daha sahip olduğuna dâir inancımı ifade ediyorum.
