"Okumak" isteyenlere altın tavsiyeler

İbni Sinâ: Geceleri hep okumak-yazmakla meşgul oldum. Uyku bastıracak olsa, bir bardak bir şeyler içerek açılıyor, yeniden çalışmaya koyuluyordum.

Eserleri Avrupa’da yüzyıllarca okutulan büyük ilim adamı İbni Rüşd’ün kitap okumadan geçen sadece iki gecesi olduğu söylenir; biri evlendiği, diğeri de babasının vefat ettiği gece.

Kâtip Çelebi bazen bir kitabın üzerinde kendisini unutur ve odasında güneşin batmasından doğmasına kadar mum yanarmış ve hiç usanmadan okurmuş. Kendisi bunu şöyle ifade ediyor: “Mumlar tükenir, güneş doğar, ben hâlâ okurdum; gözüme uyku girmezdi.”

Yavuz Sultan Selim, günde en az beş saat kitap okurmuş ve bazı günler bu süre sekiz saate kadar çıkar; sabahlara kadar okur, gözleri kan çanağına dönermiş.

Büyük kitap dostu Ali Emirî Efendi: “Lamba kenarında kitap mütalaa ederken defaatle sabahın olduğunu bilirim. Uyusam, kimse yanımda yatmazdı. Çünkü okuduğum kitapları uykuda yükses sesle tekrar edermişim.

Ömer Nasuhi Bilmen: “Küçük yaşlarda elime geçen eserleri bir gecede okuyup bitirirdim. Gözlerim kan çanağına döner, sıhhatim bozulurdu. Annem gecenin geç saatlerinde yanıma gelir, islenmiş lambanın camını siler, bazen de ‘Artık yeter; yat!’ diye lambayı üflerdi.”

Ord. Prof. Hilmi Ziya Ülken okurken uyumamak için ayaklarını su dolu bir kovaya sokar ve sabaha kadar okurmuş.

Yazar Gürbüz Azak: Saatim gece saat on ile iki arasıdır. Her gün 4 saat okumaz, yeni bilgiler, heyecanlar edinmezsem rahatsız oluyorum.

Prof. Dr. Ahmet Akgündüz ise, gece kitap okurken uyumamak, uyuduğunda ise düşme tehlikesi yaşayıp uyanmak için sandalyesinin bir ayağını kırıyormuş. Bu örneklerin bize verdiği hiçbir mesaj yok mu?..

"Okumak" isteyenlere altın tavsiyeler