Sabrın sonu ve müspet hareket...

28 Şubat sürecine yönelik yargılama konusunda siyasi partilerimizden farklı tonlarda açıklamalar geldi. CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu intikam duygusuyla hareket edilmemesi gerektiği vurgusuyla meseleyi daha düşük profile taşısa da yargılamaya karşı çıkmadı. MHP lideri Bahçeli demokrasidışı müdahalelerin yargının konusu olması gerektiğini biraz daha yüksek sesle ifade etti. En duygusal, güçlü ve net açıklama Başbakan Erdoğan''dan geldi. Başbakan, “28 Şubat''ın o en ağır, en karanlık, en sisli günlerinde ben, defalarca ama defalarca, yumruklarımı sıktım, YA SABIR dedim, ALLAH MAZLUMUN YANINDADIR dedim; ALMA MAZLUMUN AHINI, ÇIKAR AHESTE AHESTE dedim” şeklindeki ifadeyle o dönemki haleti ruhiyesini ortaya koydu. Sürecin bizatihi mağduru olarak, toplumun her kesiminin çektiği çileyi sabır ve metanet duygusunu öne çıkararak şöyle anlattı: “Kamudaki memur kardeşim sabretti. Belediye başkanları sabrettiler. Başörtülü kızlar sabrettiler. Yoksul Anadolu çocukları sabrettiler. Anadolu''nun işadamları, sanayicileri sabrettiler. Aydınlar, yazarlar, düşünürler, kanaat önderleri sabrettiler. İnançlarımıza hakaret eden, tahrik senaryolarında başrol oynayan, emirle manşet atan, emirle yazı yazan, her gün ekranlarından milletin üzerine pislik boca eden o bazı yayınlara metanetle sabrettik. Brifinglerde, ayakta 10 dakika alkış tutan, hakkımızda jet hızıyla kararlar veren o yargı sistemine karşı dirayetle sabrettik. Sivil Toplum Örgütü adı altında, topuk selamı veren ikiyüzlüler karşısında sabrettik. Milletin, ülkenin kaynaklarını hortumlayanlar, yetimin hakkını yiyenler karşısında sabrettik. İşte bugün, sabrın selamete erdiği gündür. Bugün, mazlumun ahının aheste aheste çıktığı gündür.”

Doğrusu öfke ve sabrın ifadesi olan bu sözler, 28 Şubat''ın ne kadar büyük bir travma, ne kadar derin bir tahribat ortaya koyduğunu, kişileri değil büyük toplulukları mağdur ettiğini gösteriyor. 28 Şubat müdahalesi, her kesimi ve her alanı kapsayan büyük bir ''kıyım hareketi''ydi. Kendi toplumunu ve kendi milletinin değerlerini bir ''tehdit ve tehlike'' olarak gören hastalıklı siyaset aklının ürünü olan toplum mühendisliği projesi, bu süreçte denendi ve iflas etti. Kendilerinin de bindikleri gemiyi delenler, ülkeyi uçurumun eşiğine kadar getirdiler. Ekonomik ve siyasi kriz, Türkiye''yi üçüncü dünya ülkesi konumuna düşürdü. Ama sabırla yoğrulan milletin engin feraseti bir kez daha üstün geldi. Millet, 2002 seçimlerinde gidişe dur dedi, yönetime el koydu.

Sermayenin, Anadolu şirketlerine kayacağından korkan İstanbul dükalığı bu tezgahın parçası oldu. Menfaat düzenlerinin sona ereceğinden endişe eden statükocu elitler, medya ve sivil toplum temsilcileri bu kirli operasyona destek verdi. Refahyol hükümetinin ülkenin eksenini değiştireceğinden ürken uluslararası güçler bu demokrasi katliamına dolaylı destek verdi. Bürokratik saltanatlarının kaybolacağını düşünen bürokratik oligarşi sürecin taşıyıcı gücü oldu. Elbirliği ve menfaat birliğiyle demokratik rejim türbülansa sokuldu, adeta büyük toplum kesimlerine savaş açıldı. Yaşam tarzı tartışmalarıyla sürekli gerilim çıkaran mutlu azınlık, çoğunluğun yaşam tarzına karşı bir taarruz başlattı.

Başbakan Erdoğan''ın ifade ettiği gibi millet sabırla, sağduyuyla, aklı selim ve teeniyle bu badireyi de atlatmasını bildi. Kimse hukuksuzluğa, illegal faaliyetlere, yıkıcı ve tahrip edici yöntemlere tevessül etmedi. Sorun, demokrasi ve hukuk içinde aşıldı. 12 Eylül''lerin, 28 Şubat''ların, 27 Nisan''ların aşılma biçimi, başlı başına Türk demokrasisine ve hukuk sistemine güç verecek, güven aşılayacaktır. Darbeci anlayışın sanık sandalyesine oturmasının caydırıcılığı önemli bir husus, ama daha önemlisi, demokrasinin imkan ve kabiliyetlerinin sistemi asli mecraına çevirecek seviyeye ulaşmış olmasıdır.

''Muhtar bile olamaz'' denilen Erdoğan, 10 yıldır Başbakan''dır. Horlanan, dışlanan dernekler, vakıflar bugün büyük bir sivil güç olmuştur. Kapılardan çevrilen medya kuruluşları gündem belirleyen pozisyona ulaşmıştır.

28 Şubat sürecinde muhafazakar camia başarılı bir sınav vermiş, azmini ve inancını kaybetmemiş, herhangi bir yanlışa tevessül etmeden doğru yöntemlerle varlık mücadelesini kazanmış ve ayağa kalkmayı bilmiştir.

Rahmetli Erbakan''ın tutumu belki eleştirilebilir, ama bu bir korkaklığı değil, toplum kesimlerini ''koruma'' kaygısını yansıtmaktadır. Erbakan''ı sürecin parçası gibi göstermeye çalışan ifadeler, mağdurla alay etmek anlamına gelir. Fethullah Gülen hocaefendi veya başka cemaat önderlerinin ''maslahat''ı gözeten yaklaşımları kişisel hesapların değil, cemaatlerini koruma çabalarının yansımalarıdır. Büyük mağduriyetler yaşayan ve hedefe konulan Muhafazakar kesimin kişi ve kurumlarını işbirlikçi gibi takdim etmek, büyük bir vicdansızlık olur. Eğer bugün hayırlı bir netice hasıl olduysa ve ''sabrın semereleri'' alınıyorsa, bu durum, bir bütün olarak muhafazakar camianın sorumlu tavrıyla ve demokratik mücadelesiyle ortaya çıkmıştır.