TBMM Dilekçe Komisyonu bünyesinde hazırlanan “İlköğretim ve Ortaöğretimde Akran Zorbalığı” taslak raporu, okullarda yaygınlaşan zorbalık sorununa dikkat çekti. Raporda; güvenli okul politikalarının hayata geçirilmesi, müfredatın sosyal beceri ve empati odaklı yeniden düzenlenmesi, rehberlik hizmetlerinin güçlendirilmesi, öğrenciler için güvenli bildirim mekanizmalarının kurulması ve siber zorbalığa karşı yeni yasal ve teknik önlemlerin devreye alınması gerektiği vurgulandı.
MECLİS’TEN AKRAN ZORBALIĞI RAPORU
Meclis Akran Zorbalığını Araştırma Alt Komisyonu’nun verilerine göre Türkiye’de öğrenciler arasında zorbalık yapma oranı yüzde 50’nin üzerinde bulunurken, zorbalığa maruz kalanların oranı yüzde 70’e yaklaşıyor. Yaklaşık 18 milyon öğrencinin bulunduğu ülkede, 10 milyona yakın öğrencinin doğrudan zorbalıkla karşı karşıya kaldığı ya da zorbalık davranışı sergilediği belirtiliyor. Raporda, özellikle planlama, odaklanma, duygu yönetimi ve sosyal becerilerde güçlük yaşayan çocukların daha yüksek risk altında olduğuna dikkat çekiliyor. Bu gruptaki çocukların en az bir zorbalık türüne maruz kalma oranı yüzde 27,2 olarak tespit edildi.
DÜNYADA UYGULANAN MODELLER ÖNERİLDİ
Taslak raporda ayrıca dünya genelinde uygulanan etkili programlara da yer verildi. En yaygın modeller arasında gösterilen Olweus Programı’nın okul genelinden bireysel müdahaleye kadar geniş bir kapsama sahip olduğu ve zorbalığı yüzde 20 ila 70 oranında azaltabildiği ifade edildi. Finlandiya merkezli KiVa Programı’nın ise zorbalığa tanık olan öğrencilerin müdahale becerilerini artırarak mağdurlara destek olmayı hedeflediği, böylece zorbalığın önemli ölçüde azaltıldığı aktarıldı. Avusturya’da uygulanan ViSC Programı’nın çok kültürlü ortamlarda sosyal öğrenmeyi güçlendirdiği, İtalya’da geliştirilen NoTrap! modelinin ise akran desteğine dayalı bir yaklaşım sunduğu belirtildi. İskandinav ülkelerinde uygulanan “Free of Bullying” programının da çocuklarda aidiyet duygusunu güçlendirerek zorbalığı önlemeyi amaçladığı kaydedildi. Raporda, bu uluslararası modellerin Türkiye’nin sosyo-kültürel yapısına uygun şekilde uyarlanmasının hedeflendiği belirtilirken, uzmanlar akran zorbalığıyla mücadelede yalnızca cezai yaptırımların değil, önleyici ve eğitici politikaların da hayati önem taşıdığına dikkat çekiyor.
