Meryem Kılıç, 2012’de yayınlanan ‘’Üzüm Bağında Serenat’’ isimli ilk kitabının ardından ikinci kitabı ‘’ Sokaktan Kuyudan Şarkıdan’’ da Şule Yayınları aracılığıyla hayatımıza girdi.
Şiir dışında kalan edebi türlerin bir esneklik payı dâhilinde tanımlanması mümkündür. Şiirin ise ortak bir tanımı yoktur, tanımsız değildir; ama çok tanımlıdır. Her şair, yeni bir şiir tanımı yapma imkânını taşır. Kitabın isminden de anlayacağımız üzere Meryem Kılıç, bu imkânı farklı cephelere taşımaya çalışıyor. Kılıç, zamana müdahale etmek yerine zamanın geçişine şahitlik eden bir şiir dili kurmuş. Bu şahitlik, “Bak böyle olmamalı” demek yerine “Böyle oluyor, neden?” demeyi tercih ediyor. Sanırım sağlıklı olan da bu: “Bahara çiçeklerini hatırlatan da kalmadı” (Hazırlıksız, sf. 11)
Gözlem gücü, (kendinde ve başkalarında yer tutan işleyişin farkına varma hâli) son dönem şiirimizde şairlerin sık sık el sıkıştığı bir aracı: “Konuştuğum zannedilsin diye ellerimin yardımı” (Göç yolu bulmak için, sf. 20) Gözlemlemenin en zor olduğu dönem içinde bulunduğumuz zaman zarfı olabilir. Sürekliliğin hiçbir duruma tek göz oda vermemesi, kesintiye uğramayı göze almaması, her şeyin bir mekanik altyapısı olması, çarkların düzgün işlemesi için bütün kuvvetimizle çalışırken şair, çevresindekilere ve kendisine bakacak bir yer bulmalı. Burası Meryem Kılıç'a göre pencere: “En sahici yer pencere önüdür'' (Göç yolu bulmak için, sf. 21)
Pencereyi bir kaçış olarak görmememiz gerekiyor. Pencere, birazdan sokağa çıkacak birine bir şeyler söyler. Sokaktan eve gelecek olan birine ise, sokağı ne şekilde eve taşıyacağını düşündürür. Bu yüzden sahici bir yerdir.
Evden sokağa, sokaktan eve açılıyor Meryem Kılıç'ın şiiri, pencerede uzun süre ikamet etmiyor. Bu ikametin süresi vbitince fotoğraflar yer tutmaya başlıyor şiirinde. Salondan, balkondan, şarkıdan, savaşlardan, yaşanılan veya duyulduğu için yarım yaşanmışlık sayabileceğimiz fotoğraflar yerleşmeye başlıyor. Bu konuda Meryem Kılıç için, birkaç istisna dışında hayli başarılı bir şair diyebiliriz.
Zaman zaman şiirin içine aksettirilen fotoğraflar ve sahneler şiirin sesinin şarkıya dönüşme ihtimaline engel olsa da, bir şey söyleme gayesi güttüğü için tolerans tanınma hakkını da yaka cebinde tutuyor: “Sen beklerken uğurlandı misafirler / misafirler uğurlanırken savaş marşları” (Cephede unutulan asker, sf. 22)
• • •
Sokaktan Kuyudan Şarkıdan
Meryem Kılıç
Şule Yayınları
2015
46 sayfa
