Şifre: AK Parti karşıtlığı

Ahmet Şık ve Nedim Şener''in tutuklanmasını nasıl okumalı?

Ya da YGS''de ortaya çıkan tartışmayı?

Daha açık biçimde sorarsak bu iki somut olayın AK Parti ve hükümetle doğrudan ilişkisi var mı?

Aslında son dönemde gündelik hayatta tartışılan birçok konuyu bu şekilde soru formuna çevirip tartışabiliriz.

Yukarıdaki iki somut sorudan başlayalım. İlk tasarrufun “yargı”ya ait bir olduğu açık. 2007''den bu yana sürmekte olan bir dava kapsamında sürdürülen soruşturmalar üzerine yapılan operasyonda Nedim Şener ve Ahmet Şık gözaltına alındı ve tutuklandı. Aynı davada tutuklanan birçok ismin yanında Şener ve Şık için medyada yükselen ses; “bu iki ismin” öncekilerden daha “farklı” olduğuna dair başta ana akım medya olmak üzere geniş bir konsensus yaratılmasından kaynaklanıyor. Bu yüzden bu isim göz altına alınması, sürmekte olan davayı desteleyenler tarafından bile “bu kadar olmaz” tepkisi ile karşılaştı. Şener ve Şık''ın tutuklanmasına ilkesel olarak itiraz edenler hemen ardından Ergenekon Davası''nın ne kadar önemli olduğunu yazmak ve açıklamak durumunda kaldılar.

İkinci olaya gelirsek. “İdare” tarafından yapılan bir merkezi sınavda, medyaya dağıtılan kitapta “şifre” olduğu iddiası söz konusu. İdari bir uygulamada ortaya çıkan bu şüpheli durum, 27 Mart''ta yapılan YGS''ye gölge düşürdü. Bir taraftan sınavın iptal edilmesi, diğer taraftan ÖYSM Başkanı başta olmak üzere sorumluların istifa etmesi isteniyor.

Yukarıdaki iki olayın ortak paydası ne diye sorduğunuzda; cevabım, olayların doğrudan AK Parti ile irtibatlandırılarak, bu olaylardan rahatsız olanları “AK Parti karşıtlığı” cephesine çekmek. Bunu sadece kanaat önderleri değil, medya da bizzat yapmaktadır. . Elbette bu olaylardan siyasi olarak AK Parti sorumludur. Ve bu sorumluluğun gereklerini yapmalıdır. Ancak, bu olayları doğrudan AK Parti karşıtlığının siyasetini normalleştirmek için savunulması kabul edilebilir değildir.

Bu iki olay gibi gibi gündelik siyaseten bütün olumsuzlukları AK Parti üzerinden tartışılmasının nedeni ne?

AK Parti''nin siyaseten sorumlu tutulamayacağı kimi olaylarda bile sorumlu tutulmasını “nasıl” açıklayabiliriz ya da “neyle” açıklayabiliriz?

Bu soruların cevabını düşünürken aklıma 1995-1998 yılları gelir. Çünkü andığım dönemlerde de gündelik birçok sorun gelir dönemin en güçlü partisi Refah Partisi''ne (RP) dayanırdı. O dönemde mealen şunları yazdığımı hatırlıyorum. “RP, o kadar gerçek bir parti ki, bu gerçeklik diğer partilerin görünürlüklerini ve işlevlerini yok ediyor. Ve siyaset ''RP ve diğerleri'' şeklinde kabaca iki blok olarak ayrılıyordu. Ve ''diğerleri''nin bütün sorunları ''RP''ye bağlamaları normalleşiyordu. Çünkü tek rakip RP idi”.

Gerçekten o tabloyu bugün yaşadıklarımıza uyarlarsak siyaseti “AK Parti ve diğerleri” olarak okumak yanlış olmayacaktır. Bugün AK Parti öylesine bir siyasi parti ki, diğerlerinin aslında bize siyasi parti değil, devlete dayanarak, onun yarattığı rantı merkezden taşraya dağıtan kanalların toplamından başka şey olmadıklarını gösterdi. Değişen Türkiye''ye adapte olamadıkları ölçüde siyaseti AK Parti karşıtlığına indirgiyorlar.

O yüzden gündelik hayattaki birçok tartışmayı siyasi iktidardan bağımsız olsa bile AK Parti ile ilişkilendirilmekte ve bu tartışmada hükümet yıpratılmaya çalışılmaktadır. Bunun temel nedeni AK Parti''nin tek başına diğer bütün partileri işlevsiz ve açıkta bırakmasının sonucudur.

O yüzden hem ideolojik hem siyasal söylem hem de pratik uygulamalara baktığımızda AK Parti''nin “en parti” olduğunu görüyoruz.

En liberal, en muhafazakâr, en sosyal demokrat, en milliyetçi partidir. Bu “en”leri çoğaltmak mümkündür.

Peki bu nasıl mümkün olmaktadır? Yani bir parti aynı anda nasıl birden fazla pozisyonu ideolojik, söylem ve pratiği ile “en”i olabilmektedir?

Bu sorunun bir cevabı; diğer partilerin evrensel anlamda siyasi parti olmaması ve bu alanda AK Parti''nin tek başına olmasındandır. Siyasi partilerin evrensel ölçülerde siyaset yapmaması, siyaset yapan ve siyasete sahip çıkan tek partinin bütün partilerin yerini almasını sağlıyor. Başarının formülü budur.

Diğer partiler siyasi parti değiller. Çünkü bugüne kadar siyaset yapmamışlar. Siyaseti devletçiliği savunmak bunun karşılığında devletin yarattığı rantı, merkezden taşraya parti teşkilatları üzerinden dağıtmayı, siyasi söylem olarak da retorik bir “laiklik” ve “milliyetçilik”i savunmak ve devletin yasakladığı hiçbir temel soruna dokunmamak olarak öğrenince; AK Parti''nin siyasete sahip çıkması ve siyaset yapması karşısında açığa düştüler ve işlevsiz kaldılar.

Bugün sevindirici olan AK Parti''nin RP''nin başına gelen 28 Şubat süreci bir darbeye maruz kalmamış olmasıdır. Hoş Ergenekon sürecindeki darbe planları hükümeti devirmek içindi ama hepsi akamete uğradı. AK Parti''nin 2002 yılından itibaren sürdürdüğü 9 yıllık iktidar dönemi Türkiye''yi sadece evrensel anlamda, -eksik de olsa- siyasetle tanıştırdı ve toplumu merkez alan bir siyaset alanı oluştu. Üstelik bu alan, 9 yıllık süreklilik sayesinde kurumsallaşma yönünde önemli bir kazanım da elde etti.

AK Parti karşıtlığı, yapanlar farkına varmasa da siyaset karşıtlığı yapmaktadır. AK Parti''nin 9 yıllık iktidar dönemi Türkiye''yi siyasetle tanıştırması kadar başka partilere de bu alanı açmıştır. Şimdi başta CHP olmak üzere diğer siyasi partilere düşen, bu alana dahil olacak siyasi dili sahiplenmek ve yüzlerini topluma dönmeleridir.

Çünkü, Yeni Türkiye kurulurken, Eski Türkiye''nin siyasetsizliğinin devam etmesi mümkün değildir.