Diyanet'le hasbihal

Niçin bu köşeden, niçin yüz yüze değil?

Hiçbir engel yok. Durumum pek elvermediği için bu defa buradan, müsait olduğumuzda hasret de gideririz.

12-18 Haziran 2017 tarihleri arasında Türkiye’de Toplumun Dine ve Dini Değerlere Bakışı Araştırması üst başlığı ile MAK Danışmanlık tarafından 30 büyükşehir ve (Ağrı, Aksaray, Artvin, Bayburt, Bitlis, Bolu, Düzce, Elazığ, Giresun, Gümüşhane, Karaman, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kütahya, Nevşehir, Osmaniye, Sinop, Bilecik, Yozgat, Uşak) 23 il, 154 ilçede 5 bin 400 kişi ile yüz yüze görüşmelerle yapılmış.

Bu araştırmadan, konumuzla ilgili bazı rakamlar sunacağım:

Dini bilgiye nereden ulaşılıyor:

* Yüzde 14 kitaplardan,

* Yüzde 71 İnternetten,

* Yüzde 5 din görevlilerine sorarak.

İmam Hatiplere, ilahiyatlara ve din görevlilerine güven:

* Yüzde 22 güveniyor,

* Yüzde 60 kısmen,

* Yüzde 18 güvenmiyor.

Allah’a inananlarda namaz ibadeti:

* Yüzde 16 beş vakit kılıyor,

* Yüzde 15 ara sıra kılıyor,

* Yüzde 22 özel gün ve gecelerde,

* Yüzde 12 bayramdan bayrama,

* Yüzde 30 kılmıyor.

Tarikat ve cemaatlere bağlılık:

* Yüzde 15 bağlı,

* Yüzde 20 cevap vermiyor,

* Yüzde 65 bağlı değil.

Çocuklara din eğitimi verilmeli mi:

* Yüzde 38 verilmeli,

* Yüzde 50 hayır.

* Zekâtı tam veren %14

* Orucu tam tutan %25

Bu rakamlara göre Allah’a iman edenlerin bile çoğu namaz kılmıyor.

Dini, din görevlilerinden öğrenenler yüzde 5, tarikatlardan öğrenenler yüzde 15.

Halkın yüzde 50’si çocuklara din eğitimi verilmesini istemiyor (Nitekim okullara konan seçmeli Kur’an, Siret ve İslâm bilgisi derslerini seçenler gittikçe azalıyor).

Şimdi bu tablo karşısında durup düşünelim:

Halkımızın daha dindar olmasına yardımcı olmak gibi bir vazife, bütün yapabilecek Müslümanlar için var; farz-ı kifâye var.

Dindarlık; inanmak, bilmek ve yapmakla olur.

İnanma tarafı az değil, Allah’ın varlığına inananlar %89, diğer iman esaslarına iman edenler de %75’ten aşağı düşmüyor.

Öğrenme konusu çok problemli; Diyanet görevlilerine sorarak yüzde 5, bu çok düşündürücü. (Tarikat, İmam hatipler ve ilahiyatların /eğitme durumlarını birer yazı ile ele alacağım)

Diyanet mevzuatına baktığımızda, görevlilere cami içi ve dışında birçok görev verilmiş. Misal olarak vaizleri alalım:

“Haftanın belirli günlerinde camilerde vaaz vermek, cezaevleri, hastaneler, huzurevleri ve çocuk yuvalarında vaaz ve irşat hizmetinde bulunmak, fetva nöbeti tutmak, aile ve dini rehberlik bürolarında görev yapmak…”

İmamların görevleri de bundan az değil.

Ama halk, dini bunlardan değil, büyük ölçüde internetten öğreniyor.

İnternet müftüleri ve vaizlerinden ise (birçoğundan) Allah, halkımızı korusun.

Öğretme ve eğitme bakımından Diyanet’in elinde çok büyük bir imkân var; lakin sonuç başarısız.

Sebebi?

Usul, üslûp ve araçlar eskimiş, bilhassa çocukların ve gençlerin ilgisini çekecek yenilerine ihtiyaç var. Diyanet bir şûrâ yapıp bunları tespit ettikten sonra eğitimcilerini âdetâ yeni baştan oluşturmalıdır.