Srebrenitsa’nın acısı 30 yıldır dinmedi: Nermina Lakota Yeni Şafak’a konuştu

Bosna Hersek’in Srebrenitsa kentinde 1995 yılında yaşanan ve 8 binden fazla Boşnak erkeğin katledildiği soykırımın üzerinden 30 yıl geçti. Soykırımın tanıklarından Nermina Lakota, anma törenleri kapsamında Yeni Şafak’a konuştu. Babasını ve erkek kardeşini Srebrenitsa Soykırımı’nda kaybeden Lakota, acısının ilk günkü gibi taze olduğunu söyledi. Lakota, çocukluk yıllarında etnik kimliği nedeniyle ayrımcılığa maruz kaldığını anlatarak, komşularının kendilerine “Türk” diyerek hakaret ettiğini söyledi. “Komşularımız bizi kızdırmak istediklerinde bize ‘Türk’ derlerdi. Burada yakınlarda bir kilise vardı. Bayram kutladıklarında dinî yapının önünde toplanıp bizi tahrik edecek şarkılar söylerlerdi. Bir Sırp, soykırımın abartılı olup olmadığını sordu.” Soykırımın inkâr edilmesine tepki gösteren Lakota, dünyanın farklı bölgelerinde yaşanan insanlık dramlarına dikkat çekti. “Aynı şeyler bugün de tekrar ediyor. Suriye’de, Filistin’de ve dünyanın başka yerlerinde benzer acılar yaşanıyor. Bazı insanlar bu sözlere gerçekten sağır ve dilsiz kalıyor.” “BM’nin koruması altındaydık ama yine de öldürüldük” Srebrenitsa’nın Birleşmiş Milletler tarafından “güvenli bölge” ilan edilmesine rağmen katliamın engellenemediğini hatırlatan Lakota, uluslararası toplumun yetersiz kaldığını söyledi. “Biz Birleşmiş Milletler’in koruması altındaydık ama yine de bize soykırım yaşatıldı. Bazı güçlü devletler istediklerini yapıyor; kurallar ve yönetmelikler onlar için her zaman işlemiyor.” “Benim için 11 Temmuz sadece bir gün değil” Her yıl düzenlenen anma törenlerinin kendisi için büyük anlam taşıdığını belirten Lakota, 11 Temmuz’un hayatında hiç bitmeyen bir acıyı temsil ettiğini ifade etti. “Benim için bugün 11 Temmuz sadece bir gün değil. Benim için her gün 11 Temmuz, yılın 365 günü.” Lakota, soykırımda babasını ve erkek kardeşini kaybettiğini belirterek, yıllarca yakınlarının cenazelerine ulaşamadığını dile getirdi.