Ruhun ölümü

Türk toplumu bütün dünyada hız ve yoğunluk kazanan değişimin ağrılarıyla kıvranıyor.

Amaçlarla araçlar birbirine karıştı.

Amaçları araç, araçları amaç görenler, karmaşayı daha da büyütüyor.

Araçlardaki hızlı değişmeler, toplumlar arasındaki ekonomik, siyasal ve kültürel sınırları bir bir kaldırıyor.

Ülkeler arasındaki sınırlar kalkarken, toplum kendi içindeki sınırlara çekiliyor.

Kendi sınırlarına kapananlar, farkında olmadan dayatmacıların gücünü büyütüyor.

Dayatmacıların güçlenmesiyle, ruh diriliğini yitiriyor.

Nietzsche yanıldı.

Allah ölümsüz.

Ölen ruh.

Ruhu Nemrutlar, Firavunlar, Neronlar, Markslar, Leninler ve Maolar öldürdü.

Ruhu araçları amaç görenler öldürdü.

Amacı mutlak iktidar olanın elinde ruh öldü.

Mutlak iktidar öldürücüdür.

Allah dışında mutlak iktidar yoktur.

İktidar peşinde koşan ruhu öldürür.

Karmaşa ruhun ölümünden kaynaklanıyor.

Ruhu özgürlük diriltir.

Özgürlüğü dayatma yok eder.

Dayatmaya karşı durmayan, ruhunu koruyamaz.

Kötülüklerin kaynağı insanda.

Herşey içeriden çürümeye başlar.

Kötülük dışarıda değil, içeride.

Her insan, ruhu öldüren zehiri içinde taşır.

Şeytan ve melek insanda gizli.

Toplum ya da insan dışarıdan önce kendi içinden yıkılıyor.

Sorun insandan kaynaklanıyor.

Çözüm insanda gizli.