Ölümle burun buruna gelen kadını hemşirenin verdiği kan kurtardı: 'Artık o benim üçüncü oğlum'

Kahramanmaraş'ın Afşin ilçesinde yaşayan Ayten Arslantürk ilaç yazdırmak için gittiği hastanede yapılan muayenesinde kalbinde sorun olduğunun belirlenmesi üzerine Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi'ne gitti. Kalp ve Damar Cerrahisi Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Doç. Dr. Mehmet Kirişci tarafından yapılan muayenede Arslantürk'e kalp kapağının değişmesi gerektiği söylendi.

Bunun üzerine Ayten Arslantürk, 20 Mart'ta ameliyata alındı ve kapalı yapılan operasyonla kalp kapağı değiştirilerek yoğun bakım servisine alındı. Ameliyatı iyi geçen Arslantürk'te, bir gün sonra kanama başladı. Servisteki sağlık çalışanları hemen kan bankasına giderken, kadının yakınlarına da acil taze kan ihtiyacı olduğunu bildirdi ancak ne kan bankasında ne de akrabalarında uygun kan bulunamadı. Bu sırada nöbetçi olan hemşire Ramazan Askı, kendi kan grubu ile Ayten Arslanürk'ün kan gruplarının aynı olduğunu fark edince tereddüt etmeden Arslantürk'e kan verdi. Kanla birlikte hayati tehlikeyi atlatan Ayten Arslantürk, yoğun bakımdan çıkarıldı.

Sağlık durumu her geçen gün iyiye giden ve doktorlar tarafından yakında taburcu edilecek olan Arslantürk, hemşire Askı'ya minnettar olduğunu söyledi. Askı'nın bundan sonra kendisinin 3'üncü oğlu olduğunu belirten Arslantürk, “İlaçlarımı yeniden alabilmek için hastaneye gitmiştim. Hastanedeyken muayene oldum ve doktor bana kalbimde sıkıntı olduğunu söyledi. Sonra buraya geldim ve kalp kapakçığının değişmesi gerektiği belirtilerek ameliyata alındım. Ameliyat sonrası kanamam olunca kan arandı ama bulunamadı. Kan bankasında da akrabalarımda da yokmuş. Bu sırada Ramazan hemşire bana kan verdi. Allah razı olsun ondan. Hemşirem kanını verdi benim hayatımı kurtardı, ona bir can borçluyum. İki oğlum vardı Ramazan ile 3 oğlum oldu. Allah razı olsun teşekkür ediyorum” diye konuştu.

Hemşire Ramazan Askı ise Ayten Arslantürk'ün sağlığına kavuştuğu için mutlu olduğunu belirterek şunları söyledi:

“Ayten teyzemizin kana ihtiyacı vardı. Hastanemizin kan bankası stokunda kan bulunamadığından aile yakınlarıyla iletişime geçtik. Aile yakınları da kan verebilecek kişiyi aradılar ama uygun kişi bulunamadı. Ayten teyzenin kan grubunun benle uyuştuğunu ve bu sebepten dolayı da benim kan verebileceğimi düşündüm. Ben de kendisine kanımı verdim, gayet bu konuda mutluyum. Kan bağışı yaparak bir hastanın hayatını kurtarabilmenin o verdiği mutluluk da ayrıyeten hani hemşire olmanın dışında insan olarak bir aşırı derece mutluyum.”