Sur'dan tahliye edilen çocuklar: Zorla tutulduk

Aralarında kadın ve çocukların da bulunduğu tahliyeler sırasında güvenlik güçleri ile çocuklar ve vatandaşlar arasında diyaloglar yaşandı. Valiliğin basına dağıttığı görüntülerdre, görevliler ile kurtarılanlar arasındaki diyaloglar şöyle: Komutan: Bayan var, bayan var. Asker: Bayan geliyor komutanım. Komutan : Var mı bayan?

Asker: Var iki tane. Bir erkek, dört çocuk, bir bayan. Anons: Acele etme yavaş yavaş, sakin. Evet gel yaklaş bana doğru, ellerin havada yaklaş. Yavaş yavaş yaklaş. Asker: Tamam, korkmana gerek yok adamım, korkma, tamam. Korkma tamam sakin ol, korkma amcam. Biz sizi kurtarmak için geldik buraya korkma. Tamam bir şey yok, tamam. Asker: Al bakalım.

Vatandaş 1: Abi sağ olasın. Asker: Al abla. Vatandaş 2: Teşekkür ederim. Asker: İyi misin?

Çocuk: İki tane yüzü kapalı geldi, bana dedi ki nerelisin? Ben dedim ki burada çöp möp topluyorum, diyor ki demirlerim de var, bakırlarım da var satıyorum. O da diyor ki ne için? Ben de dedim ki evime para götürüyorum. Dedim ki harçlığımdır, üst, kıyafet paramdır. Ondan sonra bana kızdı, ondan sonra da orada kaldım abi. Kadın: Hep beraber olduğumuz için bizi bırakmıyordular. Hep onlar nereye gidiyordu, bizi de sürüklüyordular. Hep bodrumlara bizi kapattılar.

Asker: Bizim yapmış olduğumuz anonsları duyduğunuz zaman... Kadın: Evet duyuyorduk, korkutuyordular bizi. Dedik çocukların üzerine hep aynı silahı tutuyordular. Asker: Fırsat bulup gelseydiniz, çok daha iyi olacaktı. Bakın, çok rezillik çekmişsiniz.

Çocuk: Bize çıkmayın inin aşağı... Asker: Ne yiyip ne içtiniz bu esnada, yemeğiniz var mıydı, nereden getiriyordular yemeği? Çocuk: Vallahi bilmiyorum abi. Dayı vurdu, bir tane tokat çekti, dedi otur oturduğun yerde, bir yere gidemezsin.

Kadın: Zaten çocuklar bizde olduğu için bizi öyle tuttular fazla. Çocuklar olmasaydı bizi tutmazlardı. Benim eşim de yaralıdır, çıkartın yeter artık bu nedir bize zulüm ediyorsunuz, bırakmadılar. Bu çocuklar bizimleydi diye bırakmıyordular. Zaten çocuklar olduğu için. Zaten eşim bağırdı çağırdı, dedi benim eşim de yaralıdır. Niye bırakmıyorsunuz, ağır yaralı değil. En son arkadaşlarının sesi geldiği için zaten biz feryat ettik, 'yardım edin' diye. Onlar da biz sizi kurtarırız diye, zaten onları duyunca bizim bağrışmalarımızı hemen geldiler ateş ettiler. Erkek: Gidemedik bir yere. Tek ayaklıydı, yanımızda birini aldılar götürdüler. En son dedi ölmüş, sonra bir baktım alev, ateş gibi alevli. Bir baktım abi cayır cayır.

Asker: Nerede yaktılar? Erkek: Aynı o sokaklarda. 90 yaşındaydı, topaldı, her gün bağırıp çağırırdı... Dedi ölmüş bir de dediler ki, silah milah kullanmışlardı orada ölmüş. Halbuki adam orada ölmemişti. Asker: Köprüde yaktılar diyorsun? Erkek: Cayır cayır binada yaktılar adamı.

Asker: Binanın içinde mi yaktılar? Erkek: He öyle. Asker: Dede ölü değildi ama yaktılar, öyle mi? Peki ölü teröristleri ne yapıyorlar? Erkek: Ölü teröristler, hepsi o toprakta gömüyorlar.

Asker: Nerede? Erkek: Eski harabelerde. Asker: Anonsları duyduğun zaman niye gelmedin. Erkek: Bırakmıyordular. Asker: Bırakmıyorlar. Erkek: Yok, yok.

Asker: Yani silahla tehdit mi ettiler sizi? Erkek: Tabi tabi çocuklarımı bırakmıyordular, beni kaç gündür, sizin ağabeyler de gördü. O ağabey kapıyı açtı dedi gelin teslim olun, ben tam çıkmak üzereyim, aynı sizdeki ağabey de görüyordu bize ne zulüm olduğunu, benim çocuklarıma ne yaptıklarını. ... Ben helikoptere diyordum isyan ediyordum ha. ... Çocuk 2: Dört terörist geldi, yüzümüzü kapattılar, sonra bizi çıkarttılar dışarı, sokağa getirdiler, sokakta bıraktılar. Erkek 2: Mesela geriye çekiliyor ya, bizi de kendileriyle beraber geriye götürüyorlar.

Asker: Yani sizin başınızda sürekli bulundular. Erkek 2: He sürekli duruyordular abi yani. Bize diyordu ki hiç kimse bir yere çıkmıyor zaten. Kimseyi biz bırakmıyoruz zaten. Sadece biz değil yani, çok ailelere o şekil yapıyor işte.