Sarsıntı metinleri

“Şems bana bir şey öğretti: Dünyada biri üşüyorsa sen ısınamazsın.”

(Hazreti Mevlana)

“Yol nedir yolun neresindeyiz/ Dönüyor muyuz sonsuz bir dairede/ Tarifsiz telâfisi olmayan bir gerilemede mi/ Farkedilmeyen ama ansızın farkedilecek olan/ İlerlemede miyiz hafif hafif birikip/ Birden patlayan/ Deprem dalgaları gibi gelip/ Sükûneti duruşu blok blok düşüren/ Önlenemez bir sonda mıyız/ Bütün medeniyetlerin ölümü mü bu/ Peki ne kalacaktır geriye?»

(Sezai Karakoç/ Alınyazısı Saati)

“Kaderin birdenbire bir çarpıcılıkta ortaya çıkardığı bu kaza ile bu teslimiyet ve yaradana sığınma arasında birkaç saniye derin bir boşluk yaşadım. Şüphe mi hayır, isyan mı hayır, bunların hiçbirine uzantısı olmayan fakat bizim sınırında durmaya mecbur kaldığımız gerçeğin üzerimize bırakılırken doğurduğu deprem...»

(Cahit Zarifoğlu/Yaşamak)

“Dünya tarihinde görülmemiş deprem ve sarsıntıların, dev bir ülkenin çöküşünün ve büyük hayallerin yıkılışının canlı şahidi olarak, vatınınızın kurucuları görevini üstlenecek olan sizlere sesleniyorum: Milli servetin, halk vicdanı ve millet aklının kurucusu olabilmek için çaba gösterin. Hayatta istediğiniz mesleği seçebilirsiniz; örneğin profesör, doktor, işçi, bilim insanı, tüccür, subay, din adamı, memur, köylü veya bakan olabilirsiniz, bu sizin yeteneklerinizle ve şartların uygun olup olmamasıyla ilgili bir durumdur. Fakat şunu hiçbir zaman unutmayın: Vücudunuz, aklınız ve ruhunuzun sahip olduğu bütün gücü vatanınıza ve halkınıza adamalısınız:”

(Grigory Petrov/Beyaz Zambaklar Ülkesinde)

“Dalgalar sürükler, rüzgar savurur, sel batırır, deprem yerin dibine geçirir, yangın yakar, kül eder. Bir hastalık ya da kahır musallat olur da kendinizi teneşirde buluverirsiniz. İnsan en güçsüz ama onun elinden çıkan her şey en güçlü. Demir keser, balta parçalar, ip boğar, bıçak deler, zehir zehirler, barut yerle bir eder. İnsan nasıl kendi elinden çıkma şeyler karşısında en zayıf oldu ki böyle?”

(Şebnem İşigüzel/Gözyaşı Konağı)

“O zamanlar ölüm benim gibi çocuklar için görünmezdi, çıkıyorduk, o büyülü geçitlerde korkusuzca koşturuyorduk, tarihten muaftık. Deprem gecesi her şeyin tepetaklak olabileceğini ilk kez düşündüğüm geceydi. Şimdi bunun farkında olmanın iyi olduğunu düşünüyorum. Her an bunu hatırlamanın gerekli olduğunu.”

(Alejandro Zambra/Eve Dönmenin Yolları)

“Tanımadığınız birine ağlamaktan daha saygın bir şey olamaz.”

(Jose Saramago/Görmek)

“Bir deprem yaşamıştım. Duvarlarım yıkılmış, tavanım çökmüştü. Kapımın önündeki ihtiyar, olur bunlar, diyordu, yaşamla tanışmak budur, daha nicelerini göreceksin. Hadi, şimdi çardağın altına geç, eline bir kitap al, oku. Bak göreceksin korkuların geçecek.”

(Ferit Edgü/Giden Bir Kedinin Ardından)

“Hayattayken insanca yaşamayı unutmayın. Bir bakmışsın saat üç, bir bakmışsın saat hiç...”

(Özdemir Asaf/ Özdemir Asaf’ça)